Alessandro Padovan (1983) - 3D BERNARD AUBERTIN NEW! (con teca plexiglass)

Het werk ontstaat uit een ideaal dialoog met het onderzoek van Bernard Aubertin, kunstenaar van het Nouveau Réalisme dat van rood, herhaling en materie centrale elementen van zijn poëtica heeft gemaakt. In zijn werken wordt de serialiteit van eenvoudige en alledaagse elementen een taal die spanning, energie, vernietiging en transformatie kan oproepen.

In dit werk wordt echter de traditie hervertaald door een kenmerkend element van mijn onderzoek: de schroef.

In plaats van de spijkers die Aubertin gebruikte, gebruik ik honderden schroeven, volgens een precieze geometrische structuur op het oranje oppervlak. De schroef, normaal geassocieerd met montage, constructie en mechanica, wordt hier omgevormd tot een zelfstandig artistiek element. Zijn herhaling genereert een driedimensionaal oppervlak waarin licht, schaduw en diepte continu de perceptie van het werk veranderen.

Het rode omhult de compositie als een oppervlak vol energie, terwijl de schroeven uit het vlak opduiken en een soort visuele trilling creëren. Vanaf een frontale visie lijkt de compositie ordelijk en minimalistisch; wanneer je het zijwaarts bekijkt, komt zijn ware driedimensionale en materiële aard naar voren.

Het werk wil geen eenvoudige citatie van Aubertin zijn, maar een hedendaagse herinterpretatie van zijn taal, door het spijker te vervangen door de schroef en een industrieel object om te vormen tot een artistiek teken.

De schroef wordt zo een symbool van constructie en vernietiging tegelijk: wat normaal samenvoegen en vastzetten dient, wordt gebruikt om een onrustig, intens en diep materieel oppervlak te creëren.

Het is precies in dit contrast tussen orde en spanning, constructie en vernietiging, tweedimensionaliteit en driedimensionaliteit dat de identiteit van het werk ontstaat.

Werk van de kunstenaar Alessandro Padovan, wereldwijd beroemd om zijn Screw Art-techniek.
Het werk is verfraaid met een plexiglazen vitrine.

De transparante vitrine isoleert en beschermt, waardoor het werk een hedendaags reliquie wordt.

De werken van deze hedendaagse kunstenaar passen in de lijn van Pop Art, Screw Art, van de conceptuele kunst en van de stedelijke kunst, en roepen qua visuele taal en culturele impact het werk op van grote namen zoals Andy Warhol, Jean‑Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, kev munday invader, murakami en Damien Hirst.
Tegelijkertijd gaat het artistieke onderzoek een dialoog aan met het imago van luxe, iconische mode en wereldwijd design, oproepend symbolen als sacral en merken die wereldwijd herkend worden zoals Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari Porsche Lamborghini.

De werken zijn geen replica’s of officiële samenwerkingen met de genoemde kunstenaars of merken, maar originele creaties, gemaakt met een persoonlijke stijl die een kritische en herlezing van consumptie, de symbolische waarde van het merk en kunst als hedendaags cultureel object weerspiegelt.

Deze benadering maakt de werken bijzonder gewaardeerd door verzamelaars en liefhebbers van hedendaagse kunst, luxueuze Pop Art, conceptuele street art en kunst geïnspireerd door iconische grote merken, terwijl ze toch een sterke autonome artistieke identiteit behouden.