Camillo Gannelli - PAESAGGIO DELLA MEMORIA

PAESAGGIO DELLA MEMORIA is een lyrisch abstract werk van grote balans, zwevend tussen landschap en herinnering.

Op het eerste gezicht is het een essentieël maritiem landschap, bijna zen: een horizonlijn die verbrandt lijkt door een roestige okertoon die het doek in twee werelden deelt.
Boven het niets - een vieswit, gipsachtig, gekrast, met sporen van uitvloeiingen en craquelé die doen denken aan een oud muurtje.
Daaronder de diepte - een dichte, materiële waterlaag, gelaagd in petroleumblauw, mosgroen en indigo-schaduwen.

Ik heb gewerkt met subtractie, maar met een zeer rijke materie. Het impasto is tastbaar, bijna sculpturaal. Er zijn spatelslagen, krassen, overlappende glacislagen. Die oranje band in het midden is niet alleen kleur, het is oxidatie, het is tijd.
Het lijkt op roest die van de hemel naar het water druipt, of het reflectie van een industriële zonsondergang.

Het teken.

Daarna zijn er die verticale lijnen, dun, zwart, als naalden. Breken de compositie en houden hem bij elkaar.
Het zouden verre scheepszeilbotenbomen, antennes, gestileerde menselijke figuren, of gewoon littekens kunnen zijn.
Het zijn het menselijke element in een onmenselijk landschap: fragiel, precair, maar vasthoudend.
Ze creëren ritme, als noten op een partituur.

Het is een werk dat niet schreeuwt. Het fluistert.
Het gaat over grens, verwachting, over iets dat tussen het zichtbare en het onzichtbare ligt.
Het heeft de elegante melancholie van Rothko, ontmoet met de sobere materie van Burri.
Perfect voor een eigentijds interieur omdat het geen muur decoreert, maar die wél bewoont: brengt rust, diepte en een scheef invallende lichtval, precies zoals die in jouw foto valt.

Het is een abstracte werk dat tegelijk warm en koud kan zijn, en daarom verveelt het nooit.