Valdi - El paisaje prometido - XL

DE VERWACHTING VOLGENS DE LANDSCHAP

In Het beloofde landschap zet Valdi een open raam om in de drempel naar een gebied dat lijkt te bestaan tussen werkelijkheid en verlangen. Voor ons ontvouwt zich een landschap van zee, bergen en een lumineuze kust, gedomineerd door een enorme zon die het zicht van buiten naar een bijna ingebeelde verschijning maakt.

De intensiteit van kleur houdt de scène bewust weg van een naturalistische representatie. Blauwe, gele, oranje en groene tinten bouwen het landschap op uit grote chromatische vlakken, terwijl het raamkozijn een nauwgezette geometrie introduceert die de binnenruimte scheidt van de immensiteit die aan de andere kant verschijnt.

Het raam krijgt zo een symbolische betekenis: naar buiten kijken is ook het verbeelden van een andere plek, het projecteren van een verlangen, het denken aan wat nog op afstand blijft. Het landschap behoort niet langer tot een concrete geografie maar wordt de mogelijkheid om die plek te bereiken die we ons ooit hebben voorgesteld.

Het beloofde landschap spreekt van verwachting, van reizen en van die voortdurende behoefte om verder te kijken dan onze eigen grenzen. Een lumineus en diep evocerend werk, waarin het landschap verandert in een uitnodiging om alles te imaginariseren wat nog mogelijk is om te komen.