Tijs Dragtsma (1992) - A Fold Set Adrift

Een figuur met een hoofd in de vorm van de maan staat tot naast de heupen in een zee die niet beweegt. In één hand houdt hij een klein papieren bootje, net boven de waterlijn opgetild, alsof de kleinste gebaar het bootje nog ergens naartoe kan dragen. Achter de figuur opent de horizon zich in niets, een leegte zo volmaakt dat hij een aanwezigheid op zichzelf wordt. A Fold Set Adrift houdt dat ene, ophopende moment vast in een donkerblauw gekleurd spiegelglas.

Niets hier is geschilderd of gedrukt. De afbeelding is in het oppervlak zelf gekrast, gevormd door wat is weggenomen in plaats van toegevoegd. Blauw werd gekozen voor wat het al draagt, de kleur van nachtelijk water, van afstand, van een getij dat de kust nooit helemaal bereikt, en het wordt deel van het verhaal dat het werk vertelt in plaats van een achtergrond ervoor.

Het beeld is er altijd, bij daglicht en in schaduw. Wat verandert is wat er omheen gebeurt. Onder een cinematografisch zijlicht verdiepen de lange schaduwen, lijkt het water nog wat langer adem te houden, en het contrast in de krassen verscherpt tot iets dat bijna op een met glas uitgehakte foto lijkt. Licht schept het beeld niet. Het maakt het scherper.

Omdat het oppervlak gekleurd spiegelglas is, betreedt de kamer het stuk. Je eigen reflectie vestigt zich in diezelfde stille zwarte vlak, naast de maanhoofdige figuur aan de rand van zijn stilte. De muur achter je, het licht in je eigen ruimte, wordt onderdeel van de zee, en even lang vouw je jezelf in het werk in plaats van er alleen naar te kijken.

Vanuit de andere kant van een kamer lezend, leest de scène als geheel: een eenzame figuur, een klein papieren bootje, een onmogelijke horizon. Kom dichterbij en die helderheid lost op in een veld van gecontroleerde krassen, dat terug oplost in een afbeelding zodra je weer afstand neemt. Tussen die twee afstanden zit de stille spanning waar het werk op is gebouwd, iets monumentaals gemaakt van iets breekbaars.

Een papieren boot is niet gemaakt om open water te doorstaan, en een gezicht van de maan kan niet spreken. Samen gehouden suggereren ze een soort vertrek dat niets van de zee terugvraagt, geen belofte van aankomst, alleen de wil om toch iets te laten drijven. Het is een werk over wat we loslaten, en wat we in stille hoop draagt zonder ons.

A Fold Set Adrift zet de Art on Mirror-reeks voort door Tijs Dragtsma, waarin gekraste afbeeldingen in gekleurd spiegelglas worden geplaatst en de kijker onderdeel van het werk wordt. Een visuele taal waarin schade geen vernietiging is, maar structuur, en waarin de spiegel kijken in deelnemen verandert.

"Een klein bootje, een stilstaande zee, en het hele gewicht van loslaten."

Over Art on Mirror – Blue

Art on Mirror is een reeks waarin de afbeelding in gekleurd spiegelglas is gekrast, en de wereld voor het werk er deel van wordt. Elke regel wordt in een diepe blauwe spiegelende oppervlakte van acrylaatglas gekerfd. De krassen zijn er altijd, helder tegen de kleur, terwijl het oppervlak eromheen de ruimte, het daglicht en de kijker blijft reflecteren.

Van afstand leest de afbeelding helder en compleet, een bleke figuur in een veld van blauw. Kom dichterbij en het werk opent zich in een delicate web van individuele sporen, fijn en opzettelijk, elk essentieel voor het geheel. Achter en tussen hen doet de spiegel wat een spiegel doet: hij draagt de kamer en de kijker naar de compositie, zodat de omgevingen in het werk veranderen met de plek waar het hangt, terwijl de afbeelding zelf stevig op zijn plaats blijft.

Licht schept het beeld niet. Het maakt het scherper. De blauwe ondergrond absorbeert en reflecteert, de gekrast lijnen vangen en vasthouden, en onder een gerichte spotlight verdiept het contrast zich totdat de figuur een sculpturale, bijna lumineuze kwaliteit krijgt. Bij zachter licht komt de kleur naar voren en vestigt het werk zich in een rustiger register, zonder ooit het onderwerp te verliezen.

Blauw is de kleur van nacht, van diep water en van stille afstand. Dat is de emotionele grond waarop elke verdieping in deze reeks is geplaatst, en de onderwerpen zijn gekozen om daarbij te horen.

Art on Mirror zet het gekraste beeldmateriaal voort van Art with Scratch door Tijs Dragtsma op een nieuw oppervlak. Waar de zwarte werken hun kracht halen uit afwezigheid, halen deze die uit reflectie. De kijker kijkt niet langer alleen naar het werk. De kijker is erin.

Over de kunstenaar

Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.

Als kunstenaar word ik gedreven door een constante drang om nieuwe visuele talen te onderzoeken. Ik zie kunst niet als een vaste stijl, maar als een zich ontwikkelend ontdekkingsveld waar materiaal, structuur, licht en emotie samenkomen.

Mijn werk begint vaak met een eenvoudige vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe manier spreken. Hoe kan hardheid intimiteit worden. Hoe kan precisie emotie veroorzaken. Die zoektocht ligt aan de basis van alles wat ik creëer.

Binnen TD Fine Art Studio wordt elke oeuvre benaderd als zijn eigen wereld, met zijn eigen logica, atmosfeer en visuele identiteit. Sommige werken ontstaan door ritme, herhaling en structuur. Andere komen voort uit afwezigheid, schaduw, reflectie of spanning. Wat hen verbind is een gedeelde toewijding aan originaliteit, helderheid en emotionele aanwezigheid.

Ik ben gefascineerd door contrast. Tussen kracht en kwetsbaarheid. Tussen controle en gevoel. Tussen wat zichtbaar is en wat open blijft voor interpretatie. Mijn doel is niet simpelweg een afbeelding maken, maar een werk creëren dat de aandacht vasthoudt, aanzet tot reflectie en zich in de loop der tijd blijft openbaren.

TD Fine Art Studio is de ruimte waarin deze verkenningen samenkomen. Het is niet alleen een studio, maar een zich ontwikkelend artistiek universum gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te creëren dat aanspreekt, doelbewust is en leeft.