Tijs Dragtsma (1992) - A Reach Held in Green

Een Bereik in Groen

Zij staat op de ballen van haar voeten, haar hele lichaam omhoog getrokken in één lange lijn, reikend voorbij haar eigen hoogte naar een enkele appel die op een tak boven haar is gegrepen. Een slanke slang hangt aan dezelfde tak en kijkt naar haar zoals enkel iets ouder dan zij ooit kan. Haar haar blijft onverlicht, een donker vallende vlecht tegen de leegte, terwijl haar opgetrokken arm, haar schouderbladen en de kromming van haar heup naar voren komen alsof de duisternis ze zojuist had losgelaten.

Het werk is gevormd in diepgroene gekleurde spiegelglas, en het groen is geen versiering. Het is de kleur van de tuin waarin ze staat voordat het bereik is voltooid, de kleur van blad en tak en alles wat nog groeit, nog heel. Haar figuur is uit dat groen gesneden als een veld van fijne krassen, aanwezig eerder dan geschilderd, dichter bij iets ontdekts dan bij iets gemaakt.

Geen verf, geen druk, geen inkt. Het beeld bestaat omdat het oppervlak precies op de plaatsen waar licht moest verzamelen weggenomen werd, waardoor de rest in een donkerte achterbleef die nooit aangeraakt werd. Vanuit de andere kant van de kamer leest zij als een enkele beweging, één arm omhoog in stilstand. Van dichtbij opent die beweging zich in een veld van individuele markeringen, elk met zijn eigen splinter licht.

Het beeld is er altijd, met of zonder schijnwerper. Licht schept haar niet, het scherpt haar aan: onder direct licht verdiept het contrast, grijpt en houdt zijn glans vast, en komt zij naar voren uit het glas met meer gewicht. Wegkeren, de kamer dimmen, en zij blijft precies waar ze was, geduldig als het moment net voordat een keuze gemaakt wordt.

Rondom haar blijft de gekleurde spiegel zijn eigen werk doen. De galeriewand, het raam, de persoon die ervoor staat, alles verzamelt zich in het groen dat haar uitgestrekte arm omsluit, zodat wie kijkt deel wordt van dezelfde duisternis waaruit zij reikt. De slang ziet haar. Het glas zorgt ervoor dat jij ook gezien wordt.

Dit werk maakt deel uit van de Art on Mirror-reeks van Tijs Dragtsma, waarin krassen in gekleurd spiegelglas worden geplaatst en de toeschouwer deel van het werk wordt. Een visuele taal waarbij beschadiging geen vernietiging is, maar structuur, en waarin de spiegel kijken omzet in meedoen.

"Sommige bereiken worden minder herinnerd om wat er werd meegenomen dan om het licht dat ze achterlieten."

Over Art on Mirror – Green

Art on Mirror is een reeks waarin het beeld in gekleurd spiegelglas wordt gekrast, en de wereld voor het werk een deel ervan wordt. Elke lijn is uitgehakt in een diepe groene spiegelende oppervlakte van acryli glass. De krassen zijn altijd aanwezig, fel tegen het kleur, terwijl het oppervlak eromheen de kamer, het daglicht en de kijker blijft reflecteren.

Vanuit een afstand leest het beeld duidelijk en compleet, een bleke figuur in een veld groen. Ga dichterbij en het werk opent zich in een delicate web van individuele markeringen, fijn en doelbewust, elk essentieel voor het geheel. Achter en tussen hen doet de spiegel wat een spiegel doet. Het draagt de kamer en de kijker mee in de compositie, zodat de omringen in het werk veranderen met de plek waar het hangt, terwijl het beeld zelf stevig op zijn plaats blijft.

Licht schept het beeld niet. Het scherpt het aan. Het groene ondergrond absorbeert en weerspiegelt, de gekrabde lijnen vangen en houden vast, en onder een gericht spotlight verdiept het contrast tot de figuur een sculpturale, bijna luminieuze kwaliteit krijgt. Bij zachter licht komt de kleur naar voren en rust het werk in een stillere register neer, zonder ooit zijn onderwerp te verliezen.

Groen is de kleur van groei, van bossen en van dingen die blijven terugkeren. Dat is de emotionele ondergrond tegen welke elk werk in deze reeks is geplaatst, en de onderwerpen zijn gekozen om erbij te horen.

Art on Mirror bouwt voort op de gekrabte beeldtaal van Art with Scratch door Tijs Dragtsma op een nieuw doek. Waar de zwarte werken hun kracht halen uit afwezigheid, halen deze kracht uit reflectie. De kijker kijkt niet langer alleen naar het werk. De kijker is er in.

Over de kunstenaar

Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.

Als kunstenaar wordt ik gedreven door een constante drang om nieuwe visuele talen te onderzoeken. Ik beschouw kunst niet als een vaste stijl, maar als een zich ontwikkelend ontdekkingsveld waar materiaal, structuur, licht en gevoel samenkomen.

Mijn werk begint vaak met een eenvoudige vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe manier spreken. Hoe kan hardheid intimiteit worden. Hoe kan precisie emotie creëren. Die zoektocht ligt aan de basis van alles wat ik maak.

Binnen TD Fine Art Studio wordt elke reeks benaderd als zijn eigen wereld, met zijn eigen logica, sfeer en visuele identiteit. Sommige werken ontstaan door ritme, herhaling en structuur. Andere ontstaan door afwezigheid, schaduw, reflectie of spanning. Wat ze verbindt is een gedeelde toewijding aan originaliteit, duidelijkheid en emotionele aanwezigheid.

Ik ben gefascineerd door contrast. Tussen sterkte en kwetsbaarheid. Tussen controle en gevoel. Tussen wat zichtbaar is en wat open blijft voor interpretatie. Mijn doel is niet simpelweg een beeld maken, maar een werk creëren dat aandacht vasthoudt, uitnodigt tot reflectie en zichzelf blijft openbaren na verloop van tijd.

TD Fine Art Studio is de ruimte waarin deze verkenningen samenkomen. Het is niet alleen een studio, maar een evoluerend artistiek universum gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te creëren dat onderscheidend, intentioneel en levend aanvoelt.