Tijs Dragtsma (1992) - Rocking Without a Rider

De stoel wiegt door, en er is niemand die hem heen- of terugwil laten gaan.

Op een veranda die door duisternis wordt opgeslokt, houdt één stoel zijn beweging vast, gevangen tussen één wip en de volgende. De plankenvloer eronder is door jaren van voeten en weer dat er niet langer is verbleekt tot bleke kleur, en een enkel hard licht valt van bovenaf neer, waardoor de hele scène uit een diepe, pure zwartte wordt gesneden. Het is een portret van afwezigheid opgebouwd uit stilte, of het tegengestelde ervan, beweging met niemand die haar kan claimen.

Geen verf. Geen afdruk. Geen inkt. De stoel, de bleke nerf van de planken, de val van schaduw in die omringende donkerte, alles is ingesleten in het oppervlak van het acryliuurglas, uitgetrokken door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van erop aangebracht. Het beeld bestaat omdat materiaal verwijderd is, niet neergelegd.

Het beeld is altijd aanwezig, zelfs in een donkere kamer. Onder direct licht vangen de gecontroleerde krassen het vast en houden het vast, het contrast verdiept zich, en de fijne nerf en zwevende stof lijken wat langer in de lucht te hangen. Licht schept hier het beeld niet. Het verscherpt het, en het werk leest vanuit elk gezichtspunt anders zonder ooit te verliezen wat het laat zien.

Zien vanuit de andere kant van een kamer, het valt in iets monumentaals en stilletjes, één object dat een hele veranda in stilte en negatief ruimte vasthoudt. Ga dichterbij en die zekerheid lost op in een veld van fijne gecontroleerde krassen, dat weer oplost tot het geheel zodra je weer wat afstand neemt. Tussen die twee afstanden ligt het echte onderwerp van het werk, wat achterblijft van iemand zodra die er niet meer is.

Rocking Without a Rider zet de Art with Scratch-serie voort van Tijs Dragtsma, waarin beeldvorming wordt opgebouwd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of drukwerk. Een visuele taal waarin schade geen vernietiging is, maar structuur.

"Sommige dingen blijven bewegen lang nadat we ze loslaten."

Over Art with Scratch

Art with Scratch is een oeuvre waarin het beeld niet getekend is, maar losgelaten wordt. Door lijn na lijn in een diepe zwarte ondergrond uit te hakken, ontstaat elk werk door ontelbare precieze krassen die het licht vangen en vorm geven aan het donker.

Van een afstand lijkt het beeld bijna fotografisch. Krachtig, herkenbaar en vol aanwezigheiden. Maar van dichtbij ontvalt het werk in een dicht veld van individuele tekeningen. Fijn, broos en bijna gewichtloos. Wat solid leek, ontvouwt zich als een delicate web van lijnen, elk een weloverwogen gebaar, elk essentieel voor het geheel.

Licht creëert het beeld niet. Het scherpt het aan. Het zwarte oppervlak absorbeert, terwijl de gekrabde lijnen weerkaatsen. Naarmate het licht over het oppervlak schijnt, ademt het beeld. Vanaf de ene hoek staat de figuur helder en gedefinieerd. Vanaf een andere kant verzacht het en zakt terug naar de donkerte waar het vandaan kwam, zonder ooit te verdwijnen. Onder een gefocuste spot verdiept het contrast en krijgt het beeld een sculpturale, bijna lumineuze kwaliteit.

Wat dit medium zo boeiend maakt, is de stille spanning. De handeling van krassen is rechtstreeks en onomkeerbaar. Elke lijn is een beslissing die niet ongedaan kan worden. Toch is het resultaat niet hard. Het is intiem, atmosferisch en levendig met beweging. Hardheid wordt zachtheid. Vernietiging wordt schepping. Afwezigheid wordt aanwezigheid.

In werken zoals dit portret is de figuur nooit volledig vastgelegd. Door de wisselwerking van lijn, licht en schaduw verschuift het beeld met perspectief en sfeer. Op bepaalde momenten lijkt het onderwerp uit het zwart naar voren te stappen. Op andere momenten vertraagt het en zakt het terug in de stilte. Het is in die beweging, tussen scherpte en kalmte, dat het werk tot leven komt.

Zoals alle materialen die door de tijd zijn aangeraakt, draagt het oppervlak zijn eigen stille leven. Elke kras bevat een moment, een adem, een gebaar. Samen vormen ze niet alleen een beeld, maar een aanwezigheid, een aanwezigheid die zich blijft ontplooien bij elke verandering van licht.

Over de kunstenaar

Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.

Als kunstenaar ben ik gedreven door een constante hunkering naar het verkennen van nieuwe visuele talen. Ik beschouw kunst niet als een vaste stijl, maar als een zich ontwikkelend ontdekkingsveld waar materiaal, structuur, licht en emotie samenkomen.

Mijn werk begint vaak met een eenvoudige vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe manier spreken? Hoe kan hardheid intimiteit worden? Hoe kan precisie emotie scheppen? Die zoektocht ligt aan de basis van alles wat ik creëer.

Binnen TD Fine Art Studio wordt elk oeuvre benaderd als zijn eigen wereld, met zijn eigen logica, sfeer en visuele identiteit. Sommige werken ontstaan door ritme, herhaling en structuur. Andere ontstaan door afwezigheid, schaduw, reflectie of spanning. Wat ze verbindt is een gedeelde toewijding aan originaliteit, helderheid en emotionele aanwezigheid.

Ik ben gefascineerd door contrast. Tussen kracht en kwetsbaarheid. Tussen controle en gevoel. Tussen wat zichtbaar is en wat open blijft voor interpretatie. Mijn doel is niet simpelweg een beeld te maken, maar een werk te creëren dat aandacht vasthoudt, tot nadenken aanzet en zich blijft openbaren na verloop van tijd.

TD Fine Art Studio is de plek waar deze verkenningen samenkomen. Het is niet alleen een studio, maar een zich ontwikkelend artistiek universum gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te creëren dat onderscheidend, doelbewust en levendig aanvoelt.