Wxyz (1980) - "322-1"

"322-1"\nVandaag, in plaats van tegen een muur te zoeken, creëert Wxyz er een. 322-1 is geboren uit de evolutie van Wxyz’ werk: de overgang van graffiti-praktijk naar een diepgaand onderzoek naar stedelijk materiaal. Jarenlang was zijn expressieveld de openbare ruimte. Hij beschilderde muren, maar wat hem interesseerde, was niet alleen de daad van graffiti. Allereerst zocht hij naar een dialoog tussen zijn interventie en het oppervlak, in plaats van het oppervlak volledig te bedekken. De muur maakte integraal deel uit van het werk.\n\nHij zocht naar onbeschilderde muren, die nog nooit beschilderd waren geweest, waarvan de oppervlakken al door de tijd waren verplaatst. Beton, vochtplekken of opeenvolgende lagen verf vormden een vocabulaire dat hij niet wilde uitwissen. Deze materialen absorbeerden de verf, hielden deze vast, onthulden haar op een andere manier. Ze droegen al een geheugen met zich mee.\n\nWxyz heeft nooit plekken geschilderd die zouden verdwijnen uit zijn dagelijks leven. Hij interveneerde in de buurten waar hij woonde. Die muren maakten deel uit van zijn vertrouwde landschap. Door ze te schilderen zocht hij niet naar het veroveren van een territorium; hij transformeerde het landschap waarin hijzelf verder zou evolueren. In de loop der tijd begreep hij dat hij misschien minder tot de voorbijgangers sprak dan tot zichzelf, tot degene die hij over een paar dagen, maanden of jaren zou zijn.\n\nGeleidelijk aan werd stedelijk materiaal het werkelijke onderwerp van zijn werk. Vandaag worden beton, hout, gres of brons testterreinen waar materiaal wordt gevormd, uitgehold, gepatineerd, soms geschilderd. Zijn gebaar blijft dat van de interventie, maar zijn steun is nu gebeeldhouwd.\n\n322-1 is ontstaan tijdens de lockdown, toen Wxyz een groot deel van zijn tijd in zijn atelier met zijn zoon doorbracht. Tot dan toe was zijn werk vooral opgebouwd rondom de vier laatste letters van het alfabet — W, X, Y en Z. Tijdens hun uitwisseling begreep hij dat deze vormen niet dezelfde emotie opriepen als een silhouet dat een aanwezigheid kon oproepen. Langzaam gaf hij de letter uiteindelijk op ten gunste van een figuur die opzettelijk elementair was, ergens tussen het personage, het gebouw en het teken.\nZijn zoon zag er een levend wezen in; hij zag er een vorm in die eenvoudig en abstract genoeg was om verder te kunnen praten over de stad.\n322-1 is geen personage in narratief zin. Het is een fragment stedelijk materiaal dat vorm krijgt. Een stukje stad geworden tot aanwezigheid.\nWat Wxyz in de stad boeit, is niet de orde ervan, maar alles wat hem ontgaat. Hij is opgegroeid omringd door beton, rechte hoeken en gevels die bedoeld waren om glad, regelmatig, bijna klinisch te zijn. Toch blijft geen enkele architectuur onaangetast. Barsten, afbrokkelingen, reparaties, sloopwerk of de opeenvolging van materialen zijn evenveel ongelukken die de tijd en menselijke aanwezigheid onthullen. Juist die plekken voeden zijn onderzoek.\nWanneer een gebouw wordt afgebroken, verschijnen plots interne muren aan de oppervlakte. Behang, lagen verf of sporen van gebruik worden zichtbaar terwijl ze verborgen hadden moeten blijven. Wxyz houdt van het idee dat muren een vorm van intimiteit bezitten. Ze bewaren stilletjes de sporen van de levens die hen doorkruisten, tot het moment dat een gebeurtenis ze onthult.\nDe naam 322-1 verwijst naar artikel 322-1 van het Franse strafrecht, dat opzettelijke beschadiging van andermans eigendom bestrijdt. Het is onder die kwalificatie dat graffiti-interventies het vaakst worden aangeduid.\nWxyz koos deze naam als knipoog en als omkering van perspectief. Hij herkende zichzelf nooit in een visie op graffiti die is teruggebracht tot zerstoring. De kunstenaars die hem hebben geïnspireerd zochten vooral om iets bij te dragen aan de openbare ruimte, om dialoog met de stad te voeren in plaats van haar te degraderen. Een muur beschilderen is voor hem altijd een manier geweest om aan een plek iets te bieden: een gebaar gericht, zonder te weten of het ontvangen, begrepen of geaccepteerd zou worden. De naam 322-1 bewaart zo het spoor van die tegenstelling: een intention to share dat juridisch gezien onder degradatie valt.\nElk 322-1 is ontworpen als een fragment stedelijk materiaal. Een stukje stad dat de sporen van tijd, gebruik en menselijke aanwezigheid bewaart. Een materiaal dat, door transformeren, uiteindelijk een beetje vertelt over wat het heeft meegemaakt.