Carlo Borri (1952) - La terrazza di Irolli

Carlo Borri 1952, autodidactische Napolitaanse kunstenaar, zoon van de nobele Napolitaanse school en van de meesters uit de negentiende eeuw.

Het werk is een eerbetoon van de kunstenaar aan een van de meest illustere meesters van de Napolitaanse school, Vincenzo Irolli.

De kunstenaar gebruikt een levendige palet met zuivere kleuren die met energieke streken worden toegepast om de vormen te definiëren zonder duidelijke contouren, wat vooral te zien is in de bloemen en in de kleding.

Het gebruik van licht is impressionistisch, het vastleggen van de reflecties op de vloer en in de sfeer met snelle kleurnstregen? It should be “kleurenstreken” (typo) met snelle penseelstreken, waardoor directheid en dynamiek aan de scène worden verleend.