Alessandro Padovan (1983) - 3D BERNARD AUBERTIN NEW! (con teca plexiglass)

Het werk ontstaat uit een ideaal dialoog met het onderzoek van Bernard Aubertin, kunstenaar van het Nouveau Réalisme die rood, herhaling en materie tot centrale elementen van zijn eigen poëtiek heeft gemaakt. In zijn werken wordt de serialiteit van eenvoudige en alledaagse elementen een taal die spanning, energie, vernietiging en transformatie kan oproepen.

In dit werk wordt echter de traditie herinterpreteerd door een kenmerkend element van mijn onderzoek: de schroef.

In de plaats van de nagels die Aubertin gebruikte, gebruik ik honderden schroeven, gerangschikt volgens een nauwkeurig geometrisch patroon op het rode oppervlak. De schroef, normaal geassocieerd met assemblage, constructie en mechanica, wordt hier omgevormd tot een autonoom artistiek element. De herhaling ervan genereert een driedimensionaal oppervlak waarin licht, schaduw en diepte voortdurend de perceptie van het werk veranderen.

Het rood omhult de compositie als een oppervlakte vol energie, terwijl de schroeven uit het vlak oprijzen en een soort visuele trillingen creëren. Vanaf een frontale visie lijkt de compositie ordelijk en minimaal; als je het echter zijwaarts bekijkt, komt zijn ware driedimensionale en materiële aard naar voren.

Het werk wil geen eenvoudige citatie van Aubertin zijn, maar een hedendaagse herinterpretatie van zijn taal, waarbij het spijker wordt vervangen door de schroef en een industrieel object wordt omgevormd tot een artistiek teken.

De schroef wordt zo een symbool van constructie en vernietiging tegelijk: wat normaal gesproken dient om te verbinden en vast te zetten, wordt gebruikt om een onrustige, intense en diep materiële oppervlakte te creëren.

Juist in dit contrast tussen orde en spanning, constructie en vernietiging, tweedimensionale en driedimensionale aard, ontstaat de identiteit van het werk.

Werk van de kunstenaar Alessandro Padovan, wereldwijd beroemd om zijn Screw Art-techniek.

Het werk is verfraaid met een vitrine van plexiglas.

De transparante vitrine isolieert en beschermt, waardoor het werk transformeert tot een hedendaags relikwie.

De werken van deze hedendaagse kunstenaar passen in het spoor van Pop Art, Screw Art, conceptuele kunst en street art, en roepen in taalbeeld en culturele impact de werken op van grote namen als Andy Warhol, Jean-Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, kev munday invader, Murakami, Damien Hirst.
Allerlei, de artistieke verkenning dialogueert tegelijk met het imaginaire van luxe, iconische mode en wereldwijd design, en roept symbolen van luxe en universeel erkende merken op zoals Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari, Porsche, Lamborghini.

De werken zijn geen reproducties noch officiële samenwerkingen met genoemde kunstenaars of merken, maar originele creaties, gemaakt in een persoonlijke stijl die een kritische en herziening van consumentisme, de symbolische waarde van het merk en kunst als hedendaags cultureel object weerspiegelt.

Deze aanpak maakt de werken bijzonder gewaardeerd door verzamelaars en liefhebbers van hedendaagse kunst, luxe Pop Art, conceptuele street art en kunst geïnspireerd op iconische grote merken, terwijl ze een sterke autonome artistieke identiteit behouden.