Tijs Dragtsma (1992) - Two Hearts Held in Red

Twee kersen, gebonden door een enkele tros steel en één klein blaadje, is een van de oudste kleine afbeeldingen van liefde: tweeën die één gehouden worden, onafscheidelijk, vastgelegd op het exacte moment voordat ze uit elkaar getrokken kunnen worden. Two Hearts Held in Red zoekt dat kleine stilleven op en maakt er iets groots van, een rustige beschouwing over hoe nabijheid eruitziet wanneer bijna alles anders is weggenomen.

Het vrucht zelf is nauwelijks aanwezig. Wat overblijft is een dunne heldere lijn die elke ronde omtrek volgt, een enkele gebogene schittering op elke schil, de stelen en het nervuze blad getrokken in licht, en de rest, het volle gewicht van de kersen, achtergelaten in het donker. Niets in het beeld is ingevuld. Alles wat je als vorm leest, voltooi je zelf, het oog voltooid wat slechts door een paar markeringen gesuggereerd wordt.

Die suggestie gebeurt in het materiaal, niet erbovenop. Het werk is in het oppervlak van dieprood gekleurd spiegelglas gekrast, een veld van individuele markeringen dat werkt totdat een beeld vastgehouden wordt in plaats van getekend. Geen verf, geen afdruk, geen inkt, alleen verwijdering. Rood draagt hier zijn eigen lading, de kleur van het fruit, van het hart waarvan het zo gevormd is, van bloed en verlangen en nabijheid tegelijk.

Omdat het oppervlak gespiegeld is, verdwijnt de kamer nooit helemaal uit het werk. Stap terug en de twee kersen lossen op in een strakke, monumentale paar, opgehangen in een rode leegte. Kom dichterbij en die helderheid breekt uiteen in een veld fijne krassen, met jouw eigen reflectie ergens tussen de stelen in gevangen. Je kijkt nooit alleen naar dit stuk, je staat erin.

Het beeld is altijd aanwezig, bij daglicht of donker. Licht creëert het niet, het scherpt het aan: onder direct licht vangen de krassen en verdiept het contrast, terwijl in zachtere ruimtes alleen de reflectie rond het stuk verandert, nooit het beeld zelf. Dit werk is uniek, voortbouwend op de Art on Mirror-reeks van Tijs Dragtsma, waarin kratzende beelden in gekleurd spiegelglas worden geplaatst en de kijker een deel van het werk wordt.

Dit is het idee dat centraal staat in de serie: een visuele taal waarin beschadiging geen vernietiging is, maar structuur, en waarin de spiegel kijken omzetten in meedoen. Hier houden twee kleine vruchten hun vorm slechts in het licht, gebonden door wat weggenomen is eerder dan wat toegevoegd.

"Two held as one, drawn in what the light leaves behind."

Over Art on Mirror – Red

Art on Mirror is een oeuvre waarin het beeld in gekleurd spiegelglas is gekrast, en de wereld voor het werk wordt er deel van. Elke lijn is in een diep rode spiegelende oppervlakte van acrylglas gesneden. De krassen zijn er altijd, fel tegen de kleur, terwijl het oppervlak eromheen de kamer, het daglicht en de kijker blijft weerspiegelen.

Van een afstand leest het beeld duidelijk en compleet, een bleke figuur vastgehouden in een veld van rood. Kom dichterbij en het werk opent zich in een delicate web van individuele krassen, fijn en doelbewust, elk essentieel voor het geheel. Achter en tussen hen in doet de spiegel wat een spiegel doet. Het draagt de kamer en de kijker de compositie in, zodat de omgeving in het werk verandert met de plek waar het hangt, terwijl het beeld zelf stevig op zijn plaats blijft.

Licht creëert het beeld niet. Het scherpt het aan. De rode ondergrond absorbeert en reflecteert, de gekraste lijnen vangen en houden vast, en onder een gerichte spotlight wordt het contrast verdiept totdat de figuur een sculpturale, bijna lumineuze kwaliteit krijgt. Bij zachter licht komt de kleur naar voren en rust het werk in een rustigere register, zonder ooit zijn onderwerp te verliezen.

Rood is de kleur van bloed, van vuur en van alles waarover we ons niet kunnen kalmeren. Dat is de emotionele ondergrond waartegen elk werk in deze serie is geplaatst, en de onderwerpen zijn gekozen om daartoe te behoren.

Art on Mirror zet voort met de gekraste beeldtaal van Art with Scratch door Tijs Dragtsma op een nieuw ondergrond. Waar de zwarte werken hun kracht halen uit afwezigheid, halen deze eruit uit reflectie. De kijker kijkt niet langer alleen naar het werk. De kijker is erin.

Over de kunstenaar

Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.

Als kunstenaar word ik gedreven door een constante wens om nieuwe visuele talen te onderzoeken. Ik zie kunst niet als een vaste stijl, maar als een evoluerend ontdekkingsveld waar materiaal, structuur, licht en emotie samenkomen.

Mijn werk begint vaak met een eenvoudige vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe manier spreken. Hoe kan hardheid intimiteit worden. Hoe kan precisie emotie creëren. Die zoektocht ligt aan de kern van alles wat ik creëer.

Binnen TD Fine Art Studio benadert elk oeuvre zijn eigen wereld, met zijn eigen logica, sfeer en visuele identiteit. Sommige werken ontstaan door ritme, herhaling en structuur. Andere ontstaan door afwezigheid, schaduw, reflectie of spanning. Wat hen verbindt is een gedeelde toewijding aan originaliteit, helderheid en emotionele aanwezigheid.

Ik ben gefascineerd door tegenstelling. Tussen kracht en kwetsbaarheid. Tussen controle en gevoel. Tussen wat zichtbaar is en wat open blijft voor interpretatie. Mijn doel is niet eenvoudigweg een afbeelding te maken, maar een werk te creëren dat de aandacht vasthoudt, tot nadenken uitnodigt en zich in de loop van de tijd blijft onthullen.

TD Fine Art Studio is de ruimte waarin deze verkenningen samenkomen. Het is niet alleen een atelier, maar een evoluerend artistiek universum gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te creëren dat origineel, intentioneel en levend aanvoelt.