Jean-Pierre Dolla (1946) - Abstraction paysagère

Jean-Pierre Dolla (geboren in 1946)
Abstraction paysagère, 1977

Techniek : olie op doek

Afmetingen : 130 × 97 cm

Handtekening : onderaan rechts gesigneerd « JP Dolla » ; achterop getekend en gedateerd « JP Dolla 77 »

Status : algemene goede staat ; kleine beschadigingen, voornamelijk langs de randen

Inlijsten : werk verkocht zonder lijst
Doek : origineel houten spanramen met kruisen, gespannen doek.

Verzending : de verzendkosten zijn hoog omdat de doek van zeer grote afmetingen is. Werk verzonden vanuit mijn opslag in Portugal.

-----

Groot abstract compositie uit 1977, dit XXL-formaat doek houdt stand door een zeldzame balans tussen kleurvlak en gebaar.

Een Middellandseblauwe tint, gelegd in brede zichtbare passes, vult het hele oppervlak en laat de weergave van de doekstructuur zien. Op dit lichtgevend tafelkleed valt een zwarte massa in boogvorm, breed geborsteld, bijna een drempel of een gewelf, die het schilderij ordent zonder het te sluiten.

Links opent een duidelijke, gevlochten verticale lijn, die een kier van licht opent. Twee lineaire tekens schrijven zich erin in : een gouden lus, fijn en kalligrafisch, en een oranje-rode S, levender, wiens lijn lijkt te drijven voor de achtergrond.

Een donkere lijn, opgehelderd met oker, kruist de onderkant van het schilderij als een horizon. Rechts, geïsoleerd in het blauw, een vorm in baksteenrood, plat en onregelmatig, functioneert als een signaal : het enige plan werkelijk verzadigd van de compositie, trekt de blik aan en verhindert dat de zwarte massa alles absorbeert.

De materie is die van een schilder die nog steeds met het lichaam denkt : brede kwast, herhaalde bewegingen, spetters, schurende lijntjes, druppels die ingehouden zijn. Niets is decoratief. Het zwart is geen vlak, het blauw is geen neutrale achtergrond, het rood is geen extra accent. Elk element heeft gewicht.

Gedateerd 1977, behoort het werk tot de periode waarin Dolla, na de Prijs voor Kritiek in 1971, geleidelijk afziet van de figuration die erfgoed is van de XIXe-eeuwse meesters en overgaat naar abstractie gevoed door de jaren 1950 — De Staël voor de constructie door vlakken, Pollock voor het gebaar.

Hier wordt het landschap niet meer beschreven: het is teruggebracht tot een licht, een massa, een horizon en twee tekens. Het is precies de overgang die de kunstenaar opeist, tussen de kleur van de realiteit en de abstractie van vormen.

Het formaat, 130 × 97 cm, en de kruispanelen bevestigen een doek dat bedoeld is voor de muur, niet voor het studieschetsenbord. De dubbele handtekening, recto en verso gedateerd 77, verankert het attribuut en het jaar stevig.

Biografie van de kunstenaar
Jean-Pierre Dolla werd geboren in 1946 in Flayosc, Var, in een familie van wijnbouwers. Hij leert buiten schilderen, in de garrigue, vervolgens studeert hij aan de Arts Décoratifs in Grenoble en aan de Beaux-Arts in Parijs, in het atelier van Chapelain-Midy. In 1971, op vijfentwintigjarige leeftijd, ontvangt hij de Prix de la Critique: hij is, na Bernard Buffet, de jongste schilder die deze onderscheiding ontvangt.

Onder contract bij een Parijse galerie weigert hij zijn schilderkunst te verankeren. Een proces gewonnen tegen zijn eerste galerist brengt hem terug naar nul.

Vader van een gezin werkt hij vervolgens als loodgieter-in-beroep in Fos-sur-Mer, het vastleggen van olietankers, en reserveert schilderkunst voor vrije tijd. Dit contact met een arbeiderswereld verharden zijn materiaal. Hij verlaat geleidelijk de figuratie voor abstractie waarin kleur, gebaar en landschap samenkomen.

Later deelt zijn werk zich tussen abstracte landschappen en naakte vrouwelijke figuren van een expressionisme zonder concessies.

Commentaar
Een grote doek uit 1977, gesigneerd en gedateerd, waarbij het Var-blauw, het gestuale zwart en een enkel rood vlak volstaan om een muurtje te dragen.

Werk verkocht zonder lijst ; kleine beschadigingen langs de rand te melden, zonder afbreuk aan de compositie.