Joan Canós (1928-2025) - La aldea escondida

Pictura Subastas presenteert dit prachtige kunstwerk van Joan Canós, dat een rustige bergdorpje uitbeeldt, met de klokkentoren van de kerk als middelpunt en omgeven door weelderige vegetatie die de kleuren van de herfst begint aan te nemen. Het schilderij valt op door zijn uitstekende techniek en de grote schilderkunstige kwaliteit die het uitstraalt.

· Afmetingen met lijst: 64x52x3 cm.
· Afmetingen zonder lijst: 60x50 cm.
· Olieverf op doek onder handtekening van de kunstenaar onderaan rechts.
· Het werk verkeert in goede staat van behoud.
· Het werk wordt verkocht met een prachtige lijst (inbegrepen in de veiling als cadeau).

Het werk komt uit een exclusieve privéverzameling in Girona.

Belangrijke noot: de bijgevoegde foto's vormen een integraal onderdeel van de beschrijving van het lot. Digitale weergave in mockup, indicatief; er kunnen verschillen bestaan met het werkelijke artikel in kleur, schaal en details.

Het schilderij zal professioneel worden verzonden door een expert van IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), met hoogwaardige materialen om de bescherming te garanderen. De verzendprijs dekt zowel de kosten van professionele verpakking als het eigen transport.
De verzending verloopt via Correos, GLS of NACEX met tracking. Internationaal verzenden is mogelijk.

------------------------------------------------------------------

Dit schilderij toont een prachtige kijk op een klein bergdorp, beschermd door een uitgestrekte massa vegetatie en bekroond door de takken van bomen die het bovenste gedeelte van de compositie inneemt. De huizen zijn onregelmatig rondom een kerk gegroepeerd waarvan de klokkentoren de belangrijkste visuele referentie vormt. De scène straalt rust, nabijheid en een diepe verbinding tussen het plattelandsleven en de natuurlijke omgeving uit, alsof het dorp langzaam tussen de bomen en de hellingen is gegroeid.

In de voorgrond verschijnt een strook terrein bedekt met struiken, kleine plantjes en kiezelige zones. De groenen mengen zich met geel, oker, viooltinten en bruintinten, wat een spontane vegetatie suggereert die geen strikt ordening volgt. Dit gebied fungeert als een natuurlijke ingang naar het dorp en laat de blik geleidelijk van beneden naar de eerste gebouwen doorgroeien.

Aan de rechteronderhoek is gedeeltelijk een gebouw met een schuin dak en donkere muren te herkennen. Zijn nabije aanwezigheid creëert diepte en doet denken dat de kijker het dorp bekijkt vanaf een weg of vanaf een kleine verhoging aan de rand van de dorpskern. Doordat het afgesneden lijkt door de rand van het schilderij, vergroot dit gebouw het landschap imaginaire en suggereert dat er meer huizen buiten het zichtbare gebied bestaan.

De gebouwen van het dorp beslaan een groot deel van het middengedeelte. Ze zijn op verschillende niveaus verspreid, aangepast aan de helling van het terrein en vormen een compact geheel. Sommige gevels zijn volledig verlicht, andere blijven in het schaduwgebied. Deze afwisseling creëert een interessante spel van volumes die elk gebouw onderscheiden zonder de eenheid van de dorpskern te doorbreken.

De huizen hebben muren in wit, crèmekleur, grijs, oker en lichte bruintinten. Veel ervan hebben rode of oranje daken die warmte aan het landschap geven. De daklijnen kruisen en overlappen elkaar, wat een ritme in het beeld genereert. Kleine ramen, balkons en galerijen laten de dagelijkse leefwereld van de bewoners vermoeden, ook al is er geen mens aanwezig.

Aan de linkerzijde valt een bouwstuk op met een ruime houten galerij en grote donkergese openings. Zijn structuur geeft de aanblik karakter en doet denken aan traditionele woningen in landelijke gebieden. Nabij staan andere eenvoudigere gebouwen, sommige met beschutte balkons en andere met bijna gesloten gevels. Deze architectonische diversiteit maakt het dorp authentiek, oud en vol geschiedenis.

In het midden rijst een woning met een lichte gevel en een rood dak waardoor hij extra zichtbaar is. Zijn verlichte muren contrasteren met de donkere struiken eromheen. Kleine verticale ramen versterken het traditionele karakter van het gebouw, terwijl zijn vooruitstekende ligging dient als overgangspunt tussen het voorste terrein en de hoger gelegen huizen.

De klokkentoren vormt het meest opvallende element van de dorpsgemeenschap. De rechthoekige toren rijst boven de daken uit, met wanden in zandtinten en een donker, spits dak. Aan de bovenkant zijn smalle verticale openingen te zien die zijn structuur verlichten. Zijn hoogte en centrale ligging maken ervan het symbolische hart van het dorp en een referentiepunt in het landschap.

De kerk lijkt omgeven en deels verborgen door de woningen, wat de indruk versterkt van een gemeenschap die rondom een centraal punt is opgebouwd. De toren steekt kalm uit, zonder te veel op de voorgrond te treden ten opzichte van de andere gebouwen. Zijn verticaliteit contrasteert met de horizontale en schuine lijnen van de daken, wat evenwicht brengt en de blik naar de berg op de achtergrond leidt.

Achter het dorp strekt zich een grote helling uit die bedekt is met dichte vegetatie. Zachte, grijzige en bluish-tinten groen verenigen zich om de diepte van het bos weer te geven. De berg lijkt naar de huizen af te dalen en hen in te pakken, als een soort natuurlijke schuilplaats. Sommige zones zijn helderder en diffuus, terwijl andere diepe schaduwen tonen die kliffen, bossen en reliëfverschillen suggereren.

Het ontbreken van een volledig open horizon maakt het landschap bijzonder intiem. Het dorp lijkt niet geïsoleerd te zijn op grote afstand, maar samengevouwen te zijn binnen de berg. Deze nabijheid tussen huizen en bos geeft bescherming, stilte en continuïteit. De natuur fungeert niet alleen als achtergrond, maar als een omhullende aanwezigheid die het leven van de bevolking condicioneert en vergezelt.

Aan de bovenkant doorkruisen grote takken de compositie en vormen een natuurlijk kader. De dichtstbijzijnde bladeren zijn donker en groen, terwijl andere geel, oker en helderdere tonen tonen. Deze kleurvariatie suggereert een overgangsmoment tussen seizoenen, wanneer sommige bladeren beginnen te veranderen terwijl andere hun intensiteit nog behouden.

Bijzonder opvallend is de boom in de linker bovenhoek, wiens geelachtige en gouden bladeren zich uitstrekken over de daken. Zijn takken dalen visueel naar het dorp en leggen een directe relatie tussen de vegetatie en de gebouwen. De bladdekking biedt een beschermende overkapping en geeft licht aan een scène die gedomineerd wordt door de diepe groenen van de berg.

De donkerdere takken die de rechterbovenhoek doorkruisen wegen het visuele gewicht van de helderdere begroeiing links. Hun kronkelende en diagonale vormen brengen beweging en voorkomen dat de compositie stijf wordt. De bladeren die boven het dorp hangen, lijken te behoren tot een boom die heel dichtbij de kijker staat, waardoor de diepte toeneemt en het oog een observatie vanuit de schaduw wordt.

Het licht lijkt onregelmatig te komen, filtrerend tussen de bladeren en bereikend sommige daken, gevels en vegetatiegebieden. De verlichte zones krijgen warme en gouden tinten, terwijl schaduwen diepe groenen, blauwlijsten en purperen tonen vertonen. Deze afwisseling creëert een koele en aangename sfeer, passend bij een rustige dag waarop de zon zacht tussen de takken door komt.

Aan de rechterkant van het dorp valt een huis met een lichte gevel op, bedekt door een roodachtig dak en vergezeld van een donkere galerij of balkon. Er omheen groeien struiken en kleine bomen met levendige kleuren. De geel- en heldergroene tinten in dit gebied vormen een overgang tussen de gebouwen en het bos, wat aantoont hoe de vegetatie tussen de woningen doordringt en onlosmakelijk wordt van de gemeenschap.

Het pad of terrein dat langs de onderkant van het schilderij loopt is nauwelijks gedefinieerd, maar zijn aanwezigheid kan worden afgeleid tussen stenen, struiken en lichte stukken aarde. Dit mogelijke pad nodigt de kijker uit om zich een reis naar het hart van het dorp voor te stellen. Het zicht kan mentaal gevolgd worden, langs de eerste huizen door en uiteindelijk naar de kerk en zijn klokkentoren.

De scène kenmerkt zich door de afwezigheid van mensen, voertuigen of duidelijk zichtbare moderne elementen. Deze rust verleent het dorp een tijdloze uitstraling, alsof het losstaat van het snelle tempo van de buitenwereld. Toch suggereren de ramen, balkons en de nabijheid van de woningen een levende gemeenschap, ook al zijn haar bewoners niet afgebeeld.

Het geheel van gebouwen kan worden geïnterpreteerd als een afbeelding van samenleven, worteling en duurzaamheid. De huizen, zo dicht bij elkaar gebouwd, roepen een gemeenschap op die verbonden is door geschiedenis en relatie met het land. De kerk versterkt dit idee van een gemeenschappelijk centrum, terwijl de berg en de bomen het natuurlijke milieu symboliseren dat plek beschermt en identiteit geeft.

De aanwezigheid van gele en gouden bladeren brengt ook een zacht gevoel van tijdsverloop met zich mee. Het landschap lijkt zich in een overgangsperiode te bevinden, mogelijk aan het begin van de herfst, wanneer het licht warmer wordt en de vegetatie begint te veranderen. Deze seizoensverandering voegt een zekere nostalgia toe, hoewel de scène een heldere en uitnodigende uitstraling behoudt.

Het schilderij nodigt uit tot het voorstellen van de stilte van de nauwe straatjes, het verre geluid van klokken en het geruis van bladeren die door een lichte bries worden bewogen. Het laat ook denken aan de geur van de aarde, de vochtigheid van het bos en de rust van de huizen aan de voet van de berg. Al deze elementen maken van de visuele contemplatie een nabij en evocatief verhaal.

Samenvattend biedt dit schilderij een serene en innemende kijk op een traditioneel dorp geïntegreerd in een bergachtig landschap vol begroeiing. De huizen met rode daken, de centrale klokkentoren, de met bomen bedekte flank en de takken die het tafereel omlijsten, vormen een harmonische en diep uitnodigende compositie. Het werk straalt rust, worteling en een gevoel van eenvoudig leven uit, en toont de schoonheid van een plattelandsgemeenschap beschermd door de berg en zwevend in een moment van kalmte.