Josep Soler (1941) - Verano en el campo

Pictura Subastas presenteert dit magnifieke kunstwerk van Josep Soler, dat een kleurrijk, rijk landelijke landschap voorstelt metheldere velden, wilde bloemen en drie hooibergen die de oogst en de harmonie van het boerenleven oproepen. De schilderkunst valt op door de uitstekende techniek en de hoge schilderkunstige kwaliteit die het uitstraalt.

· Afmetingen met lijst: 56x65x5 cm.
· Afmetingen zonder lijst: 45x55 cm.
· Olieverf op doek met handtekening van de kunstenaar onderaan rechts.
· Het stuk verkeert in goede staat van behoud.
· Het werk wordt verkocht met een prachtige lijst (inbegrepen in de veiling als cadeau).

Het werk komt uit een exclusieve privécollectie in Girona.

Belangrijke noot: de opgenomen foto’s maken integraal deel uit van de beschrijving van het lot. Digitale weergave in mockup is indicatief; er kunnen verschillen bestaan met het werkelijke artikel in kleur, schaal en details.

Het schilderij zal professioneel worden verzonden door een IVEX-expert (https://www.instagram.com/ivex.online/), met hoogwaardige materialen om de bescherming te garanderen. De prijs voor verzending dekt zowel de kosten van de professionele verpakking als het transport zelf.
De verzending vindt plaats via Correos, GLS of NACEX met tracking. Internationaal verzenden is mogelijk.

------------------------------------------------------------------

Dit schilderij toont een langzaam stralend landschap vol licht en kleur, gedomineerd door een uitgestrekt veld van gele en groene tinten dat onder een zachte lucht ligt. Midden in de begroeiing komen drie grote, conische structuren naar voren, vergelijkbaar met hooibergen die na de oogst zijn opgetrokken, elk bekroond met een hoge paal met een roodachtig uiteinde. De scène straalt vitaliteit, ruimtelijkheid en een verbinding met het boerenleven uit, waardoor het veld een vrolijke en levendige ruimte wordt.

De compositie is opgebouwd uit opeenvolgende horizontale stroken die verschillende zones van het terrein weergeven. Onderaan bevindt zich een overvloedige begroeiing, gevormd door donkere groenen, gele, blauwe, witte, roze en talrijke rode accenten. In het middelste gedeelte overheersen heldere percelen en gouden velden, terwijl de achtergrond wordt ingenomen door een rode lijn van gebouwen of begroeiing en door een reeks blauwig getinte bergen.

Het eerste plan valt op door zijn uitzonderlijke rijkdom aan kleuren. Op een groene basis verschijnen kleine verticale en ronde vormen die herinneren aan hoge kruiden, wilde bloemen en verspreide planten. De rode, oranje en roze stippen lijken op poppy’s en andere spontaan groeiende bloemen, wat een intense gevoelens van vreugde en frisheid toevoegt.

De groenen van het eerste plan bieden een grote variatie aan tinten. Sommige zones zijn donker en diep, terwijl andere geelachtige, blauwig of grijsachtig worden. Deze diversiteit laat zich voorstellen als terrein bedekt met verschillende plantensoorten, waarvan sommige hoger zijn en andere nauwelijks zichtbaar tussen het gras. De lichte vlekjes voegen helderheid toe en lijken direct licht van de hemel te ontvangen.

Tussen de begroeiing zijn zachte lijnen en stroken roze, geel en groen zichtbaar die mogelijk paden of natuurlijke scheidingen van het veld voorstellen. Deze trajecten kruisen de onderkant en leiden de blik naar de centrale structuren. Hoewel ze niet strak afgebakend zijn, helpen ze het landschap te ordenen en suggereren ze paden die tijdens landbouwwerkzaamheden worden gebruikt.

De belangrijkste structuur verschijnt aan de rechterkant. Haar grote driehoekige vorm rijst boven de begroeiing uit en verenigt geel, groen, roze, grijs, blauw en enkele donkere details. De basis lijkt te mengen met de planten, terwijl het bovenste gedeelte eindigt in een kleine heldere zone waaruit een lange gebogen paal omhoog rijst. Haar formaat maakt haar tot het belangrijkste aandachtspunt.

De paal boven deze hoofdvorm reikt bijna tot de bovenzijde van het beeld. Haar smalle, donkere lijn contrasteert met de lichte kleuren van de heuvel op de achtergrond. Aan het uiteinde verschijnt een kleine rozerode vorm, vergelijkbaar met een lint, een vlag of een signaal geplaatst om de hoop te identificeren. Dit detail brengt een gevoel van beweging, alsof een lichte bries door het veld waait.

In het midden verschijnt een tweede conische structuur, iets kleiner en verder weg. Haar warme kleuren, gevormd door rozen, oker, zachte groenen en geel, combineren met een blauwachtige schaduw die een zijde strekt. Ook zij is bekroond met een hoge paal, wiens verticaliteit de blik naar de hemel leidt. De herhaling van deze vorm creëert een ritme en versterkt de diepte van het landschap.

Links verschijnt een derde structuur, nog verder weg. Haar kleine formaat bevestigt de afstand en helpt visueel de ruimte uit te rekken. Naast haar is een blauwe-grijsachtige horizontale vorm te onderscheiden die kan wijzen op een kar, een doek, een schuur of een ander veldgerelateerd element. De combinatie van beide elementen geeft variatie en voorkomt dat de scène symmetrisch overkomt.

De drie structuren behouden een visuele, evenwichtige relatie. De eerste is groot en dichtbij, de tweede neemt een tussenpositie in en de derde ligt nabij de horizon. Deze progressie creëert een diagonaal die door het landschap loopt van rechts naar links en de blik naar de achtergrond leidt. De staken boven hen verlenen verticale accenten aan een overwegend horizontale compositie.

Het middelste veld wordt gedomineerd door intense geeltonen, zachte groenen en okerkleuren. Deze tinten suggereren rijpe gewassen onder een warme lichtheids, mogelijk in de zomer of aan het begin van de herfst. Sommige heldere stroken lijken gebieden aan te geven die net geoogst zijn, terwijl de groene delen mogelijk gewassen in groei voorstellen of gebieden bedekt met gras.

Langs het middengebied zijn talrijke kleine vormen in groen, blauw en grijs te zien, in onregelmatige rijen verspreid. Ze kunnen worden geïnterpreteerd als struiken, kleine planten of restanten van begroeiing die de grenzen tussen percelen markeren. Hun herhaling creëert een kalm ritme en laat de verschillende niveaus van het terrein zien, van de voorgrond tot de zachte heuvels op de achtergrond.

In de linkerbovenhoek strekt zich een lijn uit van rood, crèmekleurig en roze. Deze strook kan een verzameling verre huizen voorstellen, een veld vol felgekleurde bloemen of een reeks landelijke elementen die tegen de horizon uitgelijnd zijn. De warme kleur contrasteert met de blauwigachtige bergen erachter en vormt een interessant punt dat de enorme structuur aan de rechterkant in evenwicht brengt.

De bergen komen naar voren als brede blauwe en grijsachtige vormen die de linkerbovenhoek doorkruisen. Hun zachte contouren geven afstand en rust weer. De koude kleur van deze hoogten fungeert als tegenhanger van het helder geel en groen van het veld. Bovendien situeert hun aanwezigheid de scène in een open en uitgestrekt gebied, omgeven door een kalm reliëf.

De hemel beslaat een smalle strook aan de bovenkant en is helder, met wit-, groen- en blauwachtige tinten. Haar schittering strekt zich uit over het land en lijkt het hele landschap in een warme sfeer te wikkelen. Er zijn geen duidelijke wolken of signalen van slecht weer, waardoor de scène een rustige dag suggereert, mogelijk met landbouwactiviteiten en de zachte lucht van het platteland.

Een van de meest aantrekkelijke aspecten van het schilderij is de co-existentie van warme en koude kleuren. De geel-, rood-, oranje- en rozetinten brengen energie, terwijl de groenen, blauwen en grijzen evenwicht en frisheid geven. Deze combinatie laat het landschap helder lijken zonder aan diepte te verliezen. Elke zone heeft een eigen cromatische identiteit, maar ze blijven verbonden binnen de scène.

Het gebrek aan zichtbare menselijke figuren elimineert niet het gevoel van activiteit. De opgeworpen hopen, mogelijke paden, de scheidingen van het land en de staken geplaatst boven de structuren geven aan dat de plek bewerkt en georganiseerd is. De aanwezigheid van de mens wordt indirect waargenomen door zijn daden, alsof de boeren net het veld hebben verlaten na een werkdag oogst.

Het landschap kan geïnterpreteerd worden als een viering van het landelijke werk en de overvloed van de aarde. De gouden velden roepen rijpe vruchten op, de bloemen op de voorgrond symboliseren vitaliteit en de conische structuren herinneren aan de oogst en de bewaring van de oogst. De scène brengt natuur en menselijke activiteit samen zonder ze tegen elkaar te zetten, wat wijst op een harmonie tussen beiden.

Er bestaat ook een duidelijke gevoel van vrijheid. De uitgestrektheid van het veld, de afstand van de bergen en de helderheid van de hemel laten de blik zonder belemmeringen over de scène reizen. Zelfs de lange staken lijken de open ruimte aan te geven en de aandacht te richten naar boven. Deze openheid straalt optimisme uit en maakt van het landschap een plek vol licht, lucht en leven.

Ondanks de overvloed aan kleuren behoudt de scène een rustige sfeer. Er is geen enkel element dat haast, spanning of conflict suggereert. De velden lijken te rusten onder de helderheid van de dag en de conische vormen integreren zich op natuurlijke wijze in het terrein. Het resultaat is een vrolijk en sereen landschap dat uitnodigt tot het observeren van de kleine kleurveranderingen in elke hoek.

Samengevat biedt dit schilderij een heldere en expressieve visie van een singerlandschap met landelijke velden, overvloedige begroeiing, wilde bloemen en drie grote hooistructuren die in diepte zijn verdeeld. De variatie aan groen, geel, rood, roze en blauw vult de scène met vitaliteit, terwijl de verre bergen en de heldere hemel breedte en sereniteit toevoegen. Het kunstwerk straalt vreugde, overvloed en een diepe harmonie tussen menselijk werk en de natuur uit.