École française (XX) - Horizons ruraux





€ 1 |
|---|
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 142857 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Horizons ruraux, 1980-1990, mixed media-techniek, Spanje, handgesigneerd, verkocht met lijst.
Beschrijving van de verkoper
Pictura Subastas presenteert dit magnifieke kunstwerk uit de Franse school, dat een uitgestrekt landelijk landschap toont met kleurrijke velden, bekroond door een kleine huisje en een keten paarse bergen onder het warme licht van de schemering. De schilderkunst valt op door zijn uitstekende techniek en de grote picturale kwaliteit die het overbrengt.
· Afmetingen inclusief lijst: 62x66x4 cm.
· Afmetingen zonder lijst: 46x50 cm.
· Gemengde techniek, met de hand gesigneerd door de kunstenaar onderaan rechts.
· Het werk verkeert in een goede staat van conservering.
· Het werk wordt verkocht met een fraaie lijst met beschermend glas (inbegrepen in de veiling als cadeau).
Het werk komt uit een exclusieve privécollectie in Girona.
Belangrijke noot: de opgenomen foto's maken integraal deel uit van de beschrijving van het lot.
Het schilderij wordt professioneel verpakt door een expert van IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), met materialen van hoge kwaliteit om optimale bescherming te garanderen. De verzendprijs dekt zowel de kosten van professioneel inpakken als het transport zelf.
De verzending vindt plaats via Correos, GLS of NACEX met tracking. Internationaal verzenden is mogelijk.
------------------------------------------------------------------
Dit schilderij toont een uitgestrekt landelijk landschap gevormd door een opeenvolging van heuvels, velden en bergen die zich ontvouwen onder een hemel met grote helderheid. De scène straalt ruimte en vrijheid uit, alsof de toeschouwer tegenover een open terrein staat dat verder reikt dan de zichtbare grenzen. De diepe groenen, roodbruine tinten, gouden geel en blauw-paars verdeelden het landschap in brede kleurvlakken en bouwen een vrolijke, warme en diep verbonden visie met de natuur.
In de voorgrond spreidt zich een groot landoppervlak uit met dominante tinten bruin, oker, oranje en rozerood. Dit gebied neemt een groot deel van de compositie in beslag en vormt een warme basis waaruit de rest van het landschap oprijst. Kleine kleurnuances suggereren een onregelmatig terrein, begroeid met lage vegetatie, omgewoond of velden die voorbereid zijn voor teelt.
In het middenonder verschijnt een brede groene heuvel die naar de toeschouwer toe schuift. Zijn intense kleur contrasteert met de rondom liggende bruine zones en geeft frisheid aan de scène. Binnen dit gebied zijn blauwtinten, roze, geel en donkere tinten te onderscheiden die planten, kleine bloemen, schaduwen en veranderingen in het oppervlak suggereren.
De gebogen vorm van deze groene heuvel creëert een gevoel van beweging en leidt de blik naar het midden van het landschap. De randen zijn niet volledig recht, maar vermengen zich met de aangrenzende roodgekleurde terreinen. Deze onregelmatige overgang versterkt de indruk van een natuurlijk gebied, waar percelen en hoogteverschillen zich aanpassen aan het reliëf in plaats van aan een rigide structuur.
Aan de rechterkant van de voorgrond bevindt zich een ander groot gebied in oker en goud. Hier verschijnen talrijke heldere, groengelige en blauwig gekleurde vormen die herhaaldelijk zijn verdeeld. Deze variaties kunnen doen denken aan de voren van een gecultiveerd veld, aan dorre vegetatie of aan het licht dat reflecteert op de aarde. Het gebied brengt licht en balanceert visueel het diepe groen aan de linkerzijde.
De ontmoeting tussen de verschillende velden creëert een soort natuurlijk mozaïek. De percelen overlappen zich met rondingen en diagonalen, waardoor een route ontstaat die van de voorgrond naar de bergen loopt. De kleuren laten elk terrein onderscheiden: sommigen lijken vruchtbaar en begroeid, anderen roepen dorre velden op, net geoogst of klaar voor een nieuwe zaaibeurt.
In het centrale deel strekt zich een grote band van rode en bruine aarde horizontaal uit over het landschap. De warme tinten combineren met geel en kleine groene reflecties. Dit oppervlak fungeert als overgang tussen de nabijgelegen heuvels en de verder liggende terreinen, wat diepte en continuïteit in de scène toevoegt.
Boven deze band verschijnt een gouden veld dat zacht naar links optilt. De gele en okerkleurige tint suggereert rijpe gewassen die door de zon worden verlicht. De schuine vorm van het terrein leidt de blik naar een houten heuvel verderop. Thus worden de verschillende vlakken aan elkaar gekoppeld door een opeenvolging van curven die het landschap ritme geven.
De groene heuvel aan de linkerzijde steekt uit door zijn helderheid. Zijn lichte en geelachtige groentinten geven het gevoel van fris vegetatie die aan het licht blootstaat. Zijn contour daalt naar het midden en ontmoet de gouden en roodgekleurde velden. Deze cromatische variatie roept een agrarisch landschap op waarin elk perceel zich in een ander stadium van de natuurlijke cyclus bevindt.
In het midden van de velden verschijnt, iets naar rechts verschoven, een kleine landelijke constructie. Zijn langwerpige en lage vorm wordt vergezeld door een rode dak die boven het gele en bruine terrein uitsteekt. Hoewel het een bescheiden ruimte is, is zijn aanwezigheid belangrijk omdat het menselijke referentiepunt brengt in de immensiteit van het landschap.
De constructie lijkt op een boerderijtje, een hooiberg of een gebouw dat verbonden is met landbouwactiviteiten. De kleuren vloeien in de tinten van de aarde zodat de harmonie van de omgeving niet wordt verstoord. Het rode dak legt een relatie met de warme velden in de voorgrond, terwijl de lichte muren deels opgaan in de heuvel waarop het staat.
De kleine schaal van het huis tegenover de uitgestrekte bergen versterkt het gevoel van afstand. Het gebouw lijkt eenzaam, gelegen op een rustige en afgelegen plek. Zijn aanwezigheid laat het landelijke leven van degenen die deze gronden bewerken voorstellen, ook al zijn er geen mensen, dieren of duidelijke paden zichtbaar.
Achter de constructie rijst een uitgestrekte bergketen op, gedomineerd door blauwen, paarse en paarse tinten. Zijn vormen nemen bijna de hele breedte van de compositie in beslag en scheppen een krachtige barrière op de horizon. De hoofdberg aan de rechterkant heeft een brede en hoge top, terwijl de linkerhoogten lager en spits toelopen.
De bergen zijn doorkruist door verschillende kleurzones die hellingen, kliffen, schaduwen en veranderingen in het reliëf suggereren. De donkerpaarse tinten wisselen af met lichter blauw en kleine roze reflecties. Deze variatie voorkomt dat de bergmassa uniform wordt en geeft het een grote aanwezigheid, alsof het de velden aan zijn voeten beschermt.
De koude kleur van de bergen contrasteert sterk met de warme tonen van de aarde en de lucht. De bruin-, goud- en groentinten lijken richting de toeschouwer te bewegen, terwijl de blauwere bergen visueel naar de verte terugduwen. Deze relatie tussen warme en koude kleuren helpt een duidelijk dieptegevoel op te bouwen.
Aan de uiterste linkerkant is een kleine drievormige verhoging te zien die zich scheidt van de keten. Zijn donkere profiel verschijnt scherp tegen de heldere hemel en dient als toegangspunt tot de bergachtige horizon. Daarna volgen de bergtoppen via opeenvolgende stijgingen en dalingen tot aan de grote berg rechts.
De hemel neemt een brede band bovenaan in beslag en is opgebouwd uit gele, oranje, oker-, roze-, paarse en kleine heldere zones. Zijn helderheid envelopt de scène en lijkt te correleren met zonsondergang, wanneer het licht de kleuren van de aarde en de bergen transformeert. Het afwezige dominante blauw geeft de hemel een warme, omhullende eigenschap.
De vele ongebruikelijke vormen van de lucht creëren de indruk van door zonneschijn aangestoken wolken. Sommige zones zijn geel en fel, andere tonen oranje, roodachtig of paars. Deze combinatie suggereert beweging en doet denken aan een veranderlijke atmosfeer, tussen daglicht en avondschemeren.
De hemel lijkt indirect gereflecteerd op de velden. De gele en oranje tinten bovenaan herhalen zich in de gouden percelen, terwijl de paarse en blauwe tinten voortzetten in de bergen. Dankzij deze overeenkomsten zijn alle delen van het landschap verbonden en gedeelten van één en dezelfde atmosfeer.
De scène kenmerkt zich door de afwezigheid van zichtbare menselijke figuren. Desondanks geven de percelen die in vakken verdeeld zijn en de kleine centrale constructie de aanwezigheid van landbouwarbeid weer. Het landschap is niet volledig wild, maar een gebied dat door zijn bewoners is veranderd en verzorgd. Deze symbiose tussen natuur en menselijke activiteit wordt op een evenwichtige en rustige manier gepresenteerd.
Het schilderij kan ook worden geïnterpreteerd als een voorstelling van de overgang van de seizoenen. De groene velden zouden groei en vernieuwing kunnen symboliseren, terwijl de gouden en roodgekleurde zones de rijpheid van de oogsten en het einde van de landbouwcyclus oproepen. Al deze toestanden bestaan gelijktijdig, wat de rijkdom en verscheidenheid van het land laat zien.
De uitgestrektheid van het land nodigt uit tot het voorstellen van de stilte van het platteland, de wind die over de heuvels waait en het licht dat langzaam neerdaalt op de bergen. Het kleine huis wordt een toevluchtsoord in deze open ruimte. Zijn isolement straalt geen tristesse uit, maar een gevoel van rust, stabiliteit en diepe verbondenheid met de omgeving.
De compositie slaagt erin een evenwicht te bewaren tussen de grote kleurmassa’s. Het groen in de voorgrond en op de linkerheuvel compenseert met de bruine en gouden tinten in het middengedeelte, terwijl de blauwe bergachtergrond een koele, solide ondergrond biedt. De warme hemel voltooit de scène en omhult alle elementen met een uniforme helderheid.
Samengevat biedt dit schilderij een ruime, kleurrijke en serene visie op een landelijk landschap gevormd door groene velden, roodgekleurde aarde, gouden percelen, een geïsoleerde kleine constructie en een uitgestrekte bergketen onder een warme hemel. De opeenvolging van heuvels creëert diepte en beweging, terwijl het contrast tussen de kleuren van aarde, bergen en horizon vitaliteit en harmonie uitdrukt. Het werk belichaamt de grootsheid van het landgebied, de rust van het plattelandsleven en de veranderende schoonheid van de natuur aan het eind van de dag.
De verkoper stelt zich voor
Pictura Subastas presenteert dit magnifieke kunstwerk uit de Franse school, dat een uitgestrekt landelijk landschap toont met kleurrijke velden, bekroond door een kleine huisje en een keten paarse bergen onder het warme licht van de schemering. De schilderkunst valt op door zijn uitstekende techniek en de grote picturale kwaliteit die het overbrengt.
· Afmetingen inclusief lijst: 62x66x4 cm.
· Afmetingen zonder lijst: 46x50 cm.
· Gemengde techniek, met de hand gesigneerd door de kunstenaar onderaan rechts.
· Het werk verkeert in een goede staat van conservering.
· Het werk wordt verkocht met een fraaie lijst met beschermend glas (inbegrepen in de veiling als cadeau).
Het werk komt uit een exclusieve privécollectie in Girona.
Belangrijke noot: de opgenomen foto's maken integraal deel uit van de beschrijving van het lot.
Het schilderij wordt professioneel verpakt door een expert van IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), met materialen van hoge kwaliteit om optimale bescherming te garanderen. De verzendprijs dekt zowel de kosten van professioneel inpakken als het transport zelf.
De verzending vindt plaats via Correos, GLS of NACEX met tracking. Internationaal verzenden is mogelijk.
------------------------------------------------------------------
Dit schilderij toont een uitgestrekt landelijk landschap gevormd door een opeenvolging van heuvels, velden en bergen die zich ontvouwen onder een hemel met grote helderheid. De scène straalt ruimte en vrijheid uit, alsof de toeschouwer tegenover een open terrein staat dat verder reikt dan de zichtbare grenzen. De diepe groenen, roodbruine tinten, gouden geel en blauw-paars verdeelden het landschap in brede kleurvlakken en bouwen een vrolijke, warme en diep verbonden visie met de natuur.
In de voorgrond spreidt zich een groot landoppervlak uit met dominante tinten bruin, oker, oranje en rozerood. Dit gebied neemt een groot deel van de compositie in beslag en vormt een warme basis waaruit de rest van het landschap oprijst. Kleine kleurnuances suggereren een onregelmatig terrein, begroeid met lage vegetatie, omgewoond of velden die voorbereid zijn voor teelt.
In het middenonder verschijnt een brede groene heuvel die naar de toeschouwer toe schuift. Zijn intense kleur contrasteert met de rondom liggende bruine zones en geeft frisheid aan de scène. Binnen dit gebied zijn blauwtinten, roze, geel en donkere tinten te onderscheiden die planten, kleine bloemen, schaduwen en veranderingen in het oppervlak suggereren.
De gebogen vorm van deze groene heuvel creëert een gevoel van beweging en leidt de blik naar het midden van het landschap. De randen zijn niet volledig recht, maar vermengen zich met de aangrenzende roodgekleurde terreinen. Deze onregelmatige overgang versterkt de indruk van een natuurlijk gebied, waar percelen en hoogteverschillen zich aanpassen aan het reliëf in plaats van aan een rigide structuur.
Aan de rechterkant van de voorgrond bevindt zich een ander groot gebied in oker en goud. Hier verschijnen talrijke heldere, groengelige en blauwig gekleurde vormen die herhaaldelijk zijn verdeeld. Deze variaties kunnen doen denken aan de voren van een gecultiveerd veld, aan dorre vegetatie of aan het licht dat reflecteert op de aarde. Het gebied brengt licht en balanceert visueel het diepe groen aan de linkerzijde.
De ontmoeting tussen de verschillende velden creëert een soort natuurlijk mozaïek. De percelen overlappen zich met rondingen en diagonalen, waardoor een route ontstaat die van de voorgrond naar de bergen loopt. De kleuren laten elk terrein onderscheiden: sommigen lijken vruchtbaar en begroeid, anderen roepen dorre velden op, net geoogst of klaar voor een nieuwe zaaibeurt.
In het centrale deel strekt zich een grote band van rode en bruine aarde horizontaal uit over het landschap. De warme tinten combineren met geel en kleine groene reflecties. Dit oppervlak fungeert als overgang tussen de nabijgelegen heuvels en de verder liggende terreinen, wat diepte en continuïteit in de scène toevoegt.
Boven deze band verschijnt een gouden veld dat zacht naar links optilt. De gele en okerkleurige tint suggereert rijpe gewassen die door de zon worden verlicht. De schuine vorm van het terrein leidt de blik naar een houten heuvel verderop. Thus worden de verschillende vlakken aan elkaar gekoppeld door een opeenvolging van curven die het landschap ritme geven.
De groene heuvel aan de linkerzijde steekt uit door zijn helderheid. Zijn lichte en geelachtige groentinten geven het gevoel van fris vegetatie die aan het licht blootstaat. Zijn contour daalt naar het midden en ontmoet de gouden en roodgekleurde velden. Deze cromatische variatie roept een agrarisch landschap op waarin elk perceel zich in een ander stadium van de natuurlijke cyclus bevindt.
In het midden van de velden verschijnt, iets naar rechts verschoven, een kleine landelijke constructie. Zijn langwerpige en lage vorm wordt vergezeld door een rode dak die boven het gele en bruine terrein uitsteekt. Hoewel het een bescheiden ruimte is, is zijn aanwezigheid belangrijk omdat het menselijke referentiepunt brengt in de immensiteit van het landschap.
De constructie lijkt op een boerderijtje, een hooiberg of een gebouw dat verbonden is met landbouwactiviteiten. De kleuren vloeien in de tinten van de aarde zodat de harmonie van de omgeving niet wordt verstoord. Het rode dak legt een relatie met de warme velden in de voorgrond, terwijl de lichte muren deels opgaan in de heuvel waarop het staat.
De kleine schaal van het huis tegenover de uitgestrekte bergen versterkt het gevoel van afstand. Het gebouw lijkt eenzaam, gelegen op een rustige en afgelegen plek. Zijn aanwezigheid laat het landelijke leven van degenen die deze gronden bewerken voorstellen, ook al zijn er geen mensen, dieren of duidelijke paden zichtbaar.
Achter de constructie rijst een uitgestrekte bergketen op, gedomineerd door blauwen, paarse en paarse tinten. Zijn vormen nemen bijna de hele breedte van de compositie in beslag en scheppen een krachtige barrière op de horizon. De hoofdberg aan de rechterkant heeft een brede en hoge top, terwijl de linkerhoogten lager en spits toelopen.
De bergen zijn doorkruist door verschillende kleurzones die hellingen, kliffen, schaduwen en veranderingen in het reliëf suggereren. De donkerpaarse tinten wisselen af met lichter blauw en kleine roze reflecties. Deze variatie voorkomt dat de bergmassa uniform wordt en geeft het een grote aanwezigheid, alsof het de velden aan zijn voeten beschermt.
De koude kleur van de bergen contrasteert sterk met de warme tonen van de aarde en de lucht. De bruin-, goud- en groentinten lijken richting de toeschouwer te bewegen, terwijl de blauwere bergen visueel naar de verte terugduwen. Deze relatie tussen warme en koude kleuren helpt een duidelijk dieptegevoel op te bouwen.
Aan de uiterste linkerkant is een kleine drievormige verhoging te zien die zich scheidt van de keten. Zijn donkere profiel verschijnt scherp tegen de heldere hemel en dient als toegangspunt tot de bergachtige horizon. Daarna volgen de bergtoppen via opeenvolgende stijgingen en dalingen tot aan de grote berg rechts.
De hemel neemt een brede band bovenaan in beslag en is opgebouwd uit gele, oranje, oker-, roze-, paarse en kleine heldere zones. Zijn helderheid envelopt de scène en lijkt te correleren met zonsondergang, wanneer het licht de kleuren van de aarde en de bergen transformeert. Het afwezige dominante blauw geeft de hemel een warme, omhullende eigenschap.
De vele ongebruikelijke vormen van de lucht creëren de indruk van door zonneschijn aangestoken wolken. Sommige zones zijn geel en fel, andere tonen oranje, roodachtig of paars. Deze combinatie suggereert beweging en doet denken aan een veranderlijke atmosfeer, tussen daglicht en avondschemeren.
De hemel lijkt indirect gereflecteerd op de velden. De gele en oranje tinten bovenaan herhalen zich in de gouden percelen, terwijl de paarse en blauwe tinten voortzetten in de bergen. Dankzij deze overeenkomsten zijn alle delen van het landschap verbonden en gedeelten van één en dezelfde atmosfeer.
De scène kenmerkt zich door de afwezigheid van zichtbare menselijke figuren. Desondanks geven de percelen die in vakken verdeeld zijn en de kleine centrale constructie de aanwezigheid van landbouwarbeid weer. Het landschap is niet volledig wild, maar een gebied dat door zijn bewoners is veranderd en verzorgd. Deze symbiose tussen natuur en menselijke activiteit wordt op een evenwichtige en rustige manier gepresenteerd.
Het schilderij kan ook worden geïnterpreteerd als een voorstelling van de overgang van de seizoenen. De groene velden zouden groei en vernieuwing kunnen symboliseren, terwijl de gouden en roodgekleurde zones de rijpheid van de oogsten en het einde van de landbouwcyclus oproepen. Al deze toestanden bestaan gelijktijdig, wat de rijkdom en verscheidenheid van het land laat zien.
De uitgestrektheid van het land nodigt uit tot het voorstellen van de stilte van het platteland, de wind die over de heuvels waait en het licht dat langzaam neerdaalt op de bergen. Het kleine huis wordt een toevluchtsoord in deze open ruimte. Zijn isolement straalt geen tristesse uit, maar een gevoel van rust, stabiliteit en diepe verbondenheid met de omgeving.
De compositie slaagt erin een evenwicht te bewaren tussen de grote kleurmassa’s. Het groen in de voorgrond en op de linkerheuvel compenseert met de bruine en gouden tinten in het middengedeelte, terwijl de blauwe bergachtergrond een koele, solide ondergrond biedt. De warme hemel voltooit de scène en omhult alle elementen met een uniforme helderheid.
Samengevat biedt dit schilderij een ruime, kleurrijke en serene visie op een landelijk landschap gevormd door groene velden, roodgekleurde aarde, gouden percelen, een geïsoleerde kleine constructie en een uitgestrekte bergketen onder een warme hemel. De opeenvolging van heuvels creëert diepte en beweging, terwijl het contrast tussen de kleuren van aarde, bergen en horizon vitaliteit en harmonie uitdrukt. Het werk belichaamt de grootsheid van het landgebied, de rust van het plattelandsleven en de veranderende schoonheid van de natuur aan het eind van de dag.

