Teresa Llàcer (1932) - El puerto azul

Pictura Subastas presenteert dit magnifieke kunstwerk van Llàcer, dat een kalme haven voorstelt vol bootjes en werkboten, vastgelegd op blauwig water terwijl ze wachten op het moment om terug te keren naar zee. Het schilderij valt op door de uitstekende techniek en de hoge schilderkunstige kwaliteit die het uitstraalt.

· Afmetingen met lijst: 31x38x3 cm.
· Afmetingen zonder lijst: 27x34 cm.
· Olieverf op paneel door de kunstenaar met de hand gesigneerd onderaan rechts.
· Het werk verkeert in een goede staat van conservering.
· Het werk wordt verkocht met een prachtige lijst (inbegrepen in de veiling als cadeau).

Het werk komt uit een exclusieve privécollectie in Girona.

Belangrijke opmerking: de bijgevoegde foto's maken integraal deel uit van de beschrijving van het lot.

Het schilderij zal professioneel worden ingepakt door een IVEX-expert (https://www.instagram.com/ivex.online/), using hoogwaardige materialen om de bescherming te garanderen. De verzendprijs dekt zowel de kosten van professionele verpakking als het eigen vervoer.
Verzending zal plaatsvinden via Correos, GLS of NACEX met traceerbaarheid. Internationaal verzenden is mogelijk.

------------------------------------------------------------------

Dit schilderij toont een levendige haven-scène waarin talrijke boten bijeenliggen op kalm water in tinten blauw, groen en turkoois. De schepen nemen vrijwel de hele compositie in beslag en zijn verspreid van de voorgrond tot aan de horizon, wat een duidelijk gevoel van diepte oproept. De overvloed aan vormen, kleuren en reflecties maakt van de haven een levendige plek, ook al ontbreken mensen en lijkt alles stil te staan in een moment van rust.

Op de voorgrond stapelen zich verschillende kleine boten op, gezien vanuit een hoge en zeer nabije positie. Hun casco’s liggen deels over elkaar en vormen een opeenvolging van krommen, diagonalen en horizontale lijnen. De tinten donkerblauw, turkoois, grijs, wit, zwart en roze laten elke boot onderscheiden, hoewel ze allemaal dicht bijeen liggen binnen de beperkte havenruimte.

De boot onderaan en centraal links springt eruit door zijn grote donkerblauwe casco. De bovenzijde is gemarkeerd met paarse, roze en lichte strepen, terwijl de binnenkant grijs, wit, beige en kleine oranje accenten combineert. De boeg wijst iets naar links en zijn ronde vorm geeft stabiliteit aan het geheel.

Binnenin deze boot zijn verschillende compartimenten of oppervlakken te onderscheiden die overeen zouden kunnen komen met zitplaatsen, dekken, netten of navigatiegereedschap. De lichte tinten in het interieur contrasteren met het intensblauwe casco. Deze afwisseling tussen licht en schaduw laat het volume van de boot en de diepte van de binnenruimte voorstellen.

Aan de rechterkant verschijnt een andere boot, gedeeltelijk afgesneden door de rand van de afbeelding. Het interieur vertoont aardse, beige en roze tinten, omgeven door een donker profiel. De nabijheid van deze boot vergroot de voorstelling en suggereert dat er veel meer boten buiten het zichtbare gebied bestaan.

Aan de rechterbovenhoek is een kleine rode-achtige en oranje constructie te zien die deel zou kunnen uitmaken van de hut van een boot. Een donkere verticale opening steekt uit tegen het lichte oppervlak. Dit element introduceert een warme accent dat contrasteert met de overvloed aan blauwen en groenen in de rest van de compositie.

In de linkerzone domineert een boot in blauwtinten en grijzige kleuren die van onder naar het midden voortgaat. Op zijn dek rijst een rechthoekige structuur van wit, grijs en groenachtige tinten. De twee vooropeningen, donker en vertical, lijken op ramen of deuren van een kleine hut.

De hut wordt bekroond door een grote oranje cirkelvormige ring. Zijn ronde vorm wordt een van de belangrijkste aandachtspunten, want hij valt helder op tegen de koude tinten van het water en de boten. Binnenin de cirkel bevindt zich een kleine donkere structuur vergezeld door witte vormen, wat de indruk versterkt van een reddingsboei die bovenop de boot zit.

Deze oranje ring creëert een visuele relatie met de rode terecht rechts en met sommige warme details verspreid over de overige boten. Dankzij deze accenten behoudt de compositie een balans tussen de koele kleuren en kleine noten van rood, oranje, roze en geel.

Naast de boot links verschijnen nog meer kleine blauwe en witte boten, grotendeels verborgen door de nabijgelegen schepen. Hun ronde randen en lichte interieurs overlappen, waardoor de indruk ontstaat van een drukbezete haven. Het gebrek aan duidelijke scheidingen tussen sommige rompdelen versterkt het gevoel van nabijheid en beheerst beweging.

Het wateroppervlak neemt de centrale ruimte in en fungeert als een open zone tussen de boten op de voorgrond en de grotere schepen op de achtergrond. Turkoois, heldere blauwen, zachte groenen en grijstinten domineren. Sommige gebieden vertonen donkere schaduwen en lange reflecties die de vormen van de boten diffuus weergeven.

Hoewel het water kalm lijkt, is het niet volledig stil. Kleurvariaties suggereren kleine golvingen door de wind of door het wiebelen van de boten. De reflecties strekken zich horizontaal uit en creëren een gevoel van zachte beweging, typisch voor een haven die beschut is tegen de branding.

In het midden bovenaan verschijnt een grote boot met een zwart casco. Zijn langwerpige vorm strekt zich uit van het midden naar rechts en legt een krachtige donkere band over het water. Een dun rode lijn loopt langs de onderkant van het casco, terwijl de bovenste zones wit, grijs, zwart en kleine roze accenten combineren.

Boven dit schip rijzen verschillende structuren op die mogelijk bij de hut, navigatieapparatuur, masten en elementen van een werkboot horen. De rechthoekige en afgeronde vormen groeperen zich onregelmatig. De aanwezigheid van kleine antennes of verticale stangen geeft hoogte en doorbreekt de horizontale lijn van het casco.

Achter het hoofdschip is nog een ander schip in wit- en grijsachtige tinten te onderscheiden. Zijn verhoogde hut en donkere contouren zijn gedeeltelijk verborgen. De overlappende weergave van beide boten creëert diepte en suggereert dat ze zeer dicht bij elkaar zijn aangemeerd.

Verder naar links verschijnt een extra, kleiner schip met een donkere romp. De bovenkant vertoont beige, wit, roze en grijstinten. Het voorschip lijkt naar de toeschouwer gericht, terwijl de achtersteven achter het hoofdschip verdwijnt. Deze variatie in posities voorkomt een stijve, starre compositie.

Aan de extreme bovenkant rechts zien we nog meer boten in blauwere, zwarte en witte tinten. Sommige zijn gesneden door de rand, wat aangeeft dat de haven buiten het doek doorloopt. De opeenhoping van boten in dit gebied geeft een gevoel van activiteit en maakt de achtergrond tot een geheel van rompen, dekken en hutten.

In de verte, iets links van het midden, verschijnt een lijn van uiterst fijne verticale structuren die kunnen worden geïnterpreteerd als masten, kranen of haveninstallaties. Hun violette, roze en blauwere kleuren vervagen in de horizon. Nabij hen zijn kleine bruine en roestige vormen te onderscheiden die boten, ligplaatsen of kustgebouwen suggereren.

De horizon ligt vrij hoog, waardoor het grootste deel van de afbeelding gevuld is met water en boten. Dit geeft de nadruk aan de haven van binnenuit en laat de kijker het gevoel hebben de boten heel dichtbij te zien, mogelijk vanaf een kade.

De lucht vertoont tinten groenblauw, grijs en turkoois, met enkele helderdere zones. Zijn zachte en licht mistige voorkomen geeft de indruk van een serene dag, misschien vroeg in de ochtend. Er zijn geen duidelijke wolken te zien, maar een uniforme atmosfeer die naadloos in de zeestraat overgaat.

Het licht lijkt diffuus te vallen over de hele scène. De witten van de hutten, de randen van de bootjes en de wateroppervlakken ontvangen zachte reflecties. De schaduwen zijn niet te hard, wat bijdraagt aan een frisse en rustige sfeer.

Ondanks het afwezig zijn van mensen, lijkt de haven klaar voor activiteit. De werkboten, reddingsboeien, de hutten en de navigatieapparatuur doen denken aan het leven van vissers en zeelieden. Men kan zich voorstellen dat de boten net zijn teruggekeerd of stil wachten op het moment om terug te keren naar zee.

De scène straalt ook een gevoel van gemeenschap uit. De bootjes liggen zo dichtbij dat ze een compacte eenheid vormen, verbonden door water en hun functie. Elke boot heeft zijn eigen vorm en kleuren, maar ze maken allemaal deel uit van hetzelfde havenleven.

Het kleurcontrast is een van de meest opvallende kenmerken van het werk. De blauwen, groenen en turkoois creëren een overwegend maritieme sfeer, terwijl oranje, rood, roze en oker warmte toevoegen. Zwart en grijs geven gewicht aan de grotere boten en helpen de diepte van de ruimte te structureren.

De schilder nodigt uit om de karakteristieke geluiden van een rustige haven te voorstellen: het zacht tegen de kiel klotsen van het water, het spannen van de touwen, het lichte aan- en raken van de boten en het verre geruis van bedrijvigheid aan de kade. Het ontbreken van zichtbare beweging maakt deze verbeelde geluiden een belangrijk onderdeel van de contemplatie.

In zijn geheel biedt dit schilderij een intieme en vol persoonlijkheid kijk op een haven die vol ligt met talrijke boten en werkboten, samengebonden door kalm water in schakeringen blauw en turkoois. De overlappende rompen, de hutten, de reflecties en de intensieve oranje details creëren een dynamische en evenwichtige compositie. Het werk straalt sereniteit, maritiem leven en een aangenaam gevoel van wachten uit, en vangt de dagelijkse schoonheid van de boten die vastliggen voordat ze terugkeren naar zee.