La Vache qui rit - Reclamebord - Hout

La Vache Qui Rit : geheugensteuntje voor boodschappen

Het verhaal begint in de Jura met Jules Bel, die in 1865 in Orgelet als affinier en handelaar in kaas, met name Comté en Gruyère, gaat werken. Zijn zoons Léon en Henri Bel zetten daarna de familieactiviteit voort en brengen die aan het eind van de 19e eeuw naar Lons-le-Saunier.

Na de terugtrekting van zijn broer neemt Léon Bel geleidelijk het hoofd van het bedrijf over. Hij wordt onder meer een specialist in handel en rijping van kazen.

De ontdekking van de smeerkazen

In het begin van de 20e eeuw verschijnt in Zwitserland een nieuwe techniek: kaas die smelt. De Zwitserse familie Graf introduceert deze techniek in Frankrijk tijdens de Eerste Wereldoorlog. Ze maakt een kaas die veel beter houdbaar is en die gemakkelijk vervoerd kan worden.

Léon Bel begrijpt snel het commerciële belang van deze uitvinding.

Na de oorlog, rond 1919, werkt hij samen met Émile Graf en begint hij zijn eigen smeltkaas te maken in zijn atelier in Lons-le-Saunier. Het product wordt in eerste instantie gekoppeld aan de room van Gruyère, voordat het merk La Vache qui rit zijn commerciële identiteit wordt.
Men vraagt Benjamin Rabier, beroemde dieren tekenaar, om een tekening te maken. Hij creëert een koe met een bijzonder vrolijk gezicht. De soldaten noemen haar “La Wachkyrie”, een woordspeling tussen koe en Walkyrie, met verwijzing naar de Walkuren van Wagner.

Het is deze tekening en vooral die bijnaam die Léon Bel mogelijk de toekomstige naam van zijn merk zouden hebben doen bedenken.

Op 16 april 1921 deponeert Léon Bel officieel de merken « La Vache qui rit ». De INPI bevestigt deze datum in zijn archieven.

De geboorte van het beroemde logo

Het eerste tekening is niet precies diegene die we vandaag kennen.

Léon Bel vraagt aan Benjamin Rabier de koe opnieuw te bewerken. Rabier transformeert onder andere de tekening om er een veel expressiever koehoofd van te maken.

Daarna komt de drukker Vercasson in beeld, die bijdraagt aan de beroemde rode kleur van de koe.

En dan zijn er de beroemde oorbellen.

Volgens de traditie van het merk zou Anne-Marie Bel, de vrouw van Léon, hebben voorgesteld om oorbellen aan de koe te geven om haar vrouwelijker te maken. De oorbellen krijgen uiteindelijk de vorm van kleine doosjes van La Vache qui rit.

Het is dit detail dat de beroemde visuele werking doet ontstaan: La Vache qui rit draagt doosjes La Vache qui rit als oorbellen, waarin op hun beurt het beeld van de koe zit, en zo verder.

1921 : geboorte van het merk

De eerste La Vache qui rit wordt in 1921 op de markt gebracht.

Aanvankelijk worden de porties in metalen doosjes verpakt. Zeer snel evolueert de verpakking naar de beroemde ronde kartonnen doos, handiger en lichter.

Het succes is snel: al in de eerste jaren investeert Léon Bel zwaar in de mechanisatie van de productie.

In 1922 richt hij de Société Anonyme des Fromageries Bel op.

Een industrieel die reclame eerder begreep dan wie dan ook

Daar wordt Léon Bel bijzonder interessant.

Hij verkoopt niet alleen kaas: hij verkoopt een merk.

Vanaf de jaren 1920 verschijnt La Vache qui rit op:

* affiches ;
* geëmailleerde platen ;
* etalage displays ;
* vellen absorberend papier ;
* kaibigan beschermhoezen ;
* spullen voor kinderen ;
* tal van reclameobjecten.

Het merk gebruikt zelfs geëmailleerde platen in de kruideniers en kaaswinkels, wat precies aansluit bij uw eerdere zoektocht naar oude platen en geheugensteuntjes.
La Vache qui rit wordt geleidelijk aan een echt wereldwijd merk, en niet langer alleen de naam van een gesmolten kaas.

Het logo evolueert, maar blijft meteen herkenbaar

In de loop der decennia wordt het ontwerp meerdere keren gemoderniseerd, maar de basis elementen blijven:
de rode kop, de glimlach, de horens en vooral de oorbellen in de vorm van doosjes.

Dit verklaart waarom men een La Vache qui rit-advertentie uit de jaren 1920, 1950 of 1980 kan herkennen, ondanks sterk verschillende grafische stijlen.

Het merk is ook beroemd geworden door het massaal gebruik van reclamobjecten: de karavaan van de Tour de France, de platen, vellen absorberend papier, spellen, afbeeldingen en andere objecten hebben in grote mate bijgedragen aan zijn iconische karakter.

Zie foto’s

Verzonden netjes