Titian (1490-1576), Naar - The Celestial Venus






Gespecialiseerd in 17e-eeuwse Oude Meesters schilderijen en tekeningen, ervaren in veilingen.
€ 6 | ||
|---|---|---|
€ 5 | ||
€ 4 | ||
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 142824 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
The Celestial Venus, een 19e‑eeuwse olieverfschilderij naar Titian, Italië, 118 cm bij 82 cm, een mythologische voorstelling in renaissancestijl.
Beschrijving van de verkoper
De Hemelse Venus (Detail na Titian’s “Sacred and Profane Love”). 19e eeuw
Olie op origineel doek (slijtage, tekenen van leeftijd, gerestaureerd), 118 x 82 cm (+ passende lijst).
Dit beeld van groot formaat, verticaal, scheidt de centrale protagoniste van Titian’s meesterwerk uit de Hoge Rennaissance, Amor sacro e amor profano (ca. 1514/15, thans ondergebracht in de Galleria Borghese, Rome). Terwijl Titian’s oorspronkelijke compositie fames voor een extreem horizontale vorm (ongeveer 118 x 279 cm) werd uitgevoerd om een huwelijksallegorie te tonen, koos deze 19e-eeuwse academische kunstenaar voor een verticale indeling om zich uitsluitend op de vrouwelijke naaktheid te concentreren.
Cruciaal is dat de hoogte van 118 cm perfect overeenkomt met de verticale dimensie van Titian’s origineel doek. Dit toont aan dat de schilder vermoedelijk deze kopie op 1:1-schaal vlak voor het meesterwerk in Rome heeft uitgevoerd, een gangbare praktijk voor gevorderde kunstacademiescholieren en Grand Tour-artiesten.
In overeenstemming met de neoplatonische filosofie van de Renaissance-humanisten (zoals Marsilio Ficino) vertegenwoordigt de naakte figuur paradoxaal genoeg Sacred Love (Amor Sacro / Venus Urania) in plaats van wereldse wellust.
Het Naakte Lichaam: Haar volledige gebrek aan kleren symboliseert onversierde, eeuwige waarheid en spirituele schoonheid, die geen wereldse ornamenten vereist.
De Rood-paarse Drape: Ze zit gekleed in een rijke paarse-rode mantel, een klassieke kleur die haar goddelijke majesteit en adellijke status aangeeft.
De Geurencer: In haar verheven linkerhand houdt ze een klein, rokend vat vast. In het oorspronkelijke iconografische schema gebruikt ze dit om de eeuwige vlammen van goddelijke, hemelse liefde richting de hemel aan te wakkeren.
De Fontein/Sarkofag: Ze leunt tegen een antieke Romeinse sarcofaag die tot fonteintje is omgebouwd, symboliserend dat leven en liefde de dood overwinnen.
Tijdens de 19e eeuw was het vervaardigen van getrouwe, hoogwaardige replicas van meesterwerken uit de Hoge Renaissance een vitale pijler van academische training. De uitvoering van de huidskleuren (incarnadine) toont een grondige studie van Venetiaanse kleurmethoden, hoewel de dramatische weergave van de wolkenrijke achtergrond een licht romantiserende, 19e-eeuwse stilistische voetafdruk draagt.
In de hedendaagse interieurarchitectuur wordt een groot-formaat klassiek figuratief werk van dit kaliber niet langer gezien als louter instrument om minimalistischer ruimtes te verzachten, maar als een cruciaal instrument voor esthetische synthese.
In plaats van te werken tegen de strakke geometrie, heldere lijnen en neutrale enveloppen van modern design, betreedt het doek een verfijnde, symbiotische relatie met zijn omgeving. Het compenseert het minimalisme niet—het voltooit het. Door het grootschalige formaat en de vloeiende, historische lijnen van de klassieke naaktheid te koppelen aan gladde, hedendaagse oppervlakken zoals beton en glas, bereiken ontwerpers een krachtige architectonische wrijving. De twee werelden concurreren niet; ze vergrendelen zich juist in een museumachtige dialoog, die de emotionele impact van de moderne volume verhoogt terwijl het historische meesterwerk een treffende, volledig vernieuwde relevantie krijgt.
Aangeboden zonder veilingprijs.
Het te koop staande stuk is beschikbaar voor gratis lokale afhaling in Parijs. Bij voorkeur kan wereldwijd transport geregeld worden via een gespecialiseerde veiling/kunstkoerier.
De Hemelse Venus (Detail na Titian’s “Sacred and Profane Love”). 19e eeuw
Olie op origineel doek (slijtage, tekenen van leeftijd, gerestaureerd), 118 x 82 cm (+ passende lijst).
Dit beeld van groot formaat, verticaal, scheidt de centrale protagoniste van Titian’s meesterwerk uit de Hoge Rennaissance, Amor sacro e amor profano (ca. 1514/15, thans ondergebracht in de Galleria Borghese, Rome). Terwijl Titian’s oorspronkelijke compositie fames voor een extreem horizontale vorm (ongeveer 118 x 279 cm) werd uitgevoerd om een huwelijksallegorie te tonen, koos deze 19e-eeuwse academische kunstenaar voor een verticale indeling om zich uitsluitend op de vrouwelijke naaktheid te concentreren.
Cruciaal is dat de hoogte van 118 cm perfect overeenkomt met de verticale dimensie van Titian’s origineel doek. Dit toont aan dat de schilder vermoedelijk deze kopie op 1:1-schaal vlak voor het meesterwerk in Rome heeft uitgevoerd, een gangbare praktijk voor gevorderde kunstacademiescholieren en Grand Tour-artiesten.
In overeenstemming met de neoplatonische filosofie van de Renaissance-humanisten (zoals Marsilio Ficino) vertegenwoordigt de naakte figuur paradoxaal genoeg Sacred Love (Amor Sacro / Venus Urania) in plaats van wereldse wellust.
Het Naakte Lichaam: Haar volledige gebrek aan kleren symboliseert onversierde, eeuwige waarheid en spirituele schoonheid, die geen wereldse ornamenten vereist.
De Rood-paarse Drape: Ze zit gekleed in een rijke paarse-rode mantel, een klassieke kleur die haar goddelijke majesteit en adellijke status aangeeft.
De Geurencer: In haar verheven linkerhand houdt ze een klein, rokend vat vast. In het oorspronkelijke iconografische schema gebruikt ze dit om de eeuwige vlammen van goddelijke, hemelse liefde richting de hemel aan te wakkeren.
De Fontein/Sarkofag: Ze leunt tegen een antieke Romeinse sarcofaag die tot fonteintje is omgebouwd, symboliserend dat leven en liefde de dood overwinnen.
Tijdens de 19e eeuw was het vervaardigen van getrouwe, hoogwaardige replicas van meesterwerken uit de Hoge Renaissance een vitale pijler van academische training. De uitvoering van de huidskleuren (incarnadine) toont een grondige studie van Venetiaanse kleurmethoden, hoewel de dramatische weergave van de wolkenrijke achtergrond een licht romantiserende, 19e-eeuwse stilistische voetafdruk draagt.
In de hedendaagse interieurarchitectuur wordt een groot-formaat klassiek figuratief werk van dit kaliber niet langer gezien als louter instrument om minimalistischer ruimtes te verzachten, maar als een cruciaal instrument voor esthetische synthese.
In plaats van te werken tegen de strakke geometrie, heldere lijnen en neutrale enveloppen van modern design, betreedt het doek een verfijnde, symbiotische relatie met zijn omgeving. Het compenseert het minimalisme niet—het voltooit het. Door het grootschalige formaat en de vloeiende, historische lijnen van de klassieke naaktheid te koppelen aan gladde, hedendaagse oppervlakken zoals beton en glas, bereiken ontwerpers een krachtige architectonische wrijving. De twee werelden concurreren niet; ze vergrendelen zich juist in een museumachtige dialoog, die de emotionele impact van de moderne volume verhoogt terwijl het historische meesterwerk een treffende, volledig vernieuwde relevantie krijgt.
Aangeboden zonder veilingprijs.
Het te koop staande stuk is beschikbaar voor gratis lokale afhaling in Parijs. Bij voorkeur kan wereldwijd transport geregeld worden via een gespecialiseerde veiling/kunstkoerier.
