VANTA - Veil XVII

Veil

Veil is een schilderserie die de drempel onderzoekt waar een figuur begint op te gaan in licht — portretten waarin het gezicht zo verzacht is dat zelf herkenning bijna verloren gaat, de kenmerken losser worden tot een stille veldtoon, terwijl het haar, de schouders en de kleding net genoeg vorm vasthouden om een aanwezigheid te suggereren. Elk werk bevindt zich ergens tussen portret en atmosfeer, alsof de gefotografeerde persoon door adem op glas wordt gezien, of vastgehouden in het moment net voordat herinnering scherp genoeg wordt tot een duidelijk beeld.

De serie leunt op Gerhard Richters vervaagde foto-schilderijen — in het bijzonder de zachtheid van Betty en zijn portretwerk — evenals de stille, spookachtige figuren van Luc Tuymans, de atmosferische portretten van Marlene Dumas, de nevelige intimiteit van Michaël Borremans, en de verspreide, bijna fotografische zachtheid van Vilhelm Hammershøi’s interieurs. Iets van Bill Violas langzame, heldere videopoorten zit ook op de achtergrond — een gedeelde interesse in de menselijke aanwezigheid die aan de rand van zichtbaarheid wordt vastgelegd.

Veil breidt een bezorgdheid uit die door mijn eerdere gradient- en lichtreeksen loopt — First Light, Aura, Lumen, Flare — waar kleur en straling het onderwerp zijn; hier wordt diezelfde zachte luminantie gericht op de figuur, en het gezicht wordt een soort lichtbron.

Elk schilderij begint met een foto. Het beeld wordt digitaal bewerkt, het kleurenbereik wordt stapsgewijs teruggebracht totdat slechts een handvol tonen overblijft — een vereenvoudigde, bijna vector-gecodeerde versie van het origineel, waarin de figuur is teruggebracht tot een kleine woordenschat van vlakke kleurvlakken. Dit gereduceerde beeld wordt het werkende blauwdruk. Het wordt op het doek geprojecteerd, de vlakken nauwkeurig omlijnd, en elk gebied vervolgens met de hand ingevuld met acryl op katoen — extreem dunne, retarderende vloeistoffen worden toegevoegd om het droogproces te vertragen, laag op laag die de tonen geleidelijk opbouwen. Zodra de vlakke velden op hun plaats zijn, wordt het oppervlak verder bewerkt: geborsteld, verzacht, en vervaagd door vele geduldige, bijna transparante lagen, met extra passes aangebracht met airbrush waar de overgang moet worden vervaagd tot gewichtloosheid.

De vervaging wordt niet als effect toegepast maar in het bestaan geschilderd, elke zachte rand het resultaat van langzaam herwerken, het trekken van vormen net in en uit de focus. Een beschermende vernis maakt elk werk af, verdiept het oppervlak en laat de figuur wat verder erin recederen.

Veil is een serie over de zachtheid van aanwezigheid — de manier waarop een gezicht kan wegglippen in helderheid en weer terugkeren, en de stille ruimte tussen het zien van iemand en alleen het vermoeden dat hij/zij er is.

Verzending:
Het werk wordt geleverd zonder lijst (professioneel verpakt, opgerold in een buis). Het kan gemakkelijk door een professional of zelf opnieuw gespannen worden; dit is ook goedkoper dan de anders verhoogde verzendkosten bij het verzenden van schilderijen die gespannen zijn.

De opgegeven afmetingen zijn die van het schilderij gespannen en gemonteerd op een lijst (De werkelijke afmetingen van het doek zijn groter om het op een frame van 2-4 cm dik te kunnen monteren.

Disclaimer:
Procesfoto’s opgenomen in de vermelding tonen studies en werken in uitvoering, evenals close-upfoto’s die de structuur van het doek laten zien.