Stefan Pelmus (1949) - TOTEM

In Totem (1969) nodigt Ștefan Pelmuș de kijker uit in een wereld waar beeld een symbool wordt en symbool een doorgang naar het onbekende. Uitgevoerd in olie op multiplexplaat, behoort het werk tot het diep persoonlijk visueel universum van de kunstenaar, waar archaïsche tekens, spirituele verwijzingen en voorouderlijke motieven samenkomen in een enigmatic en intens poëtische taal.
Pelmușs totemische beeldtaal lijkt toe te behoren aan een tijd voorbij de chronologie—een rijk van oude herinneringen, onzichtbare verbindingen en werelden die net buiten het bereik van het begrip blijven. Zijn symbolen beschrijven niet simpelweg; ze suggereren, roepen op en nodigen tot contemplatie, als fragmenten van een vergeten manuscript dat ontcijferd moet worden.
Er schuilt iets diep ontroerends in deze ontmoeting. Het werk spreekt zachtjes over de menselijke blijvende zoektocht naar betekenis, aansluiting en transcendentie, en opent een ruimte voor reflectie waarin het vertrouwde plaats maakt voor mysterie.
Meer dan een afbeelding wordt Totem een innerlijke reis: een glimp in een voorouderlijke wereld, tegelijk geheimzinnig en vreemd vertrouwd, waar het zichtbare en het onzichtbare elkaar lijken aan te raken.