Miquel Torner de Semir (1938) - Interior con menina

Ondertekend door de kunstenaar onderaan

Het werk wordt ongeframed tentoongesteld

Afmetingen van het werk: 55 cm hoog x 46 cm breed

Goede staat van conservering

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIE VAN MIQUEL TORNER DE SEMIR.

Miquel Torner de Semir wordt in 1938 geboren in het kasteel van Santa Pau, in de Garrotxa (Girona), als de laatste nog levende persoon geboren in deze emblematische constructie omgeven door vulkanen (thans woont hij in Sant Feliu de Guíxols). Dit feit markeert zijn facet als schilder. Een man uit het oude Catalonië, belezen, altijd aangetrokken door de Middeleeuwen, de Romaanse kunst van de Pyreneeën en de primitieve Gotiek. De invloed van de Italiaanse Renaissance, met name van Italiaanse Vier de; Fra Angelico of Rafaël, laat zich voelen in veel vrouwelijke portretten van Torner de Semir, zoals degene die we nu bekijken. Juist die combinatie van oud en nieuw vormt de originaliteit van zijn werk. Wat hem het meest gevormd heeft, lijkt de kennis van Romaanse en Gotische kunst te zijn. Zijn figuren, vaak omgeven door een dikke donkere lijn, roepen de gotische, heldere glas-in-loodramen op, mooi op zich en om zichzelf heen. Leerling van de muurschilder en graveur Ricard Marlet, leert wat voor hem het belangrijkst is: de discipline van tekenen. Met meester Marlet leert hij het Modernisme en het Catalonische Nieuw-kunst. Hij studeerde aan de Escola de Belles Arts in Sant Jordi in Barcelona en aan de Escuela de San Fernando in Madrid, waar hij het Prado museum bezoekt en zich laat inspireren door Velázquez, en kiest ervoor om de meninas naar eigen smaak te reproduceren, met zijn eigen stijl, met levendige tinten zoals roze en fosforescerend violet die geen twijfel laten bestaan over de uitsraling, moderniteit en sympathie van de kunstenaar. Bovendien, als men goed kijkt, kan men zien hoe de kunstenaar collage-techniek gebruikt, waarin hij een stuk textiel, karton of zelfs een muziekbladmuziek insluit.

In Parijs begint zijn werk zoals hij het noemt "tussen oud en nieuw". Hij begon met solo-exposities in Terrassa in 1968, daarna in andere Catalaanse steden en in Parijs (galerijen Espace en Boutique). Zijn werk begon in een mediterrane figurativisme, eindigend in abstractie, om terug te keren naar een figuratie met een modern concept. Hij wordt uiteindelijk beschouwd als een van de belangrijkste exponenten van de Mediterrane schilderkunst.

Al deze Tendensen waren hem niet onbekend, aangezien hij in Barcelona de gelegenheid had om kennis te maken met de groep Dau al Set. In de school van Dau al Set ontmoet hij zo gerenommeerde kunstenaars als Tharrats, Muxart of Tapies. Zijn schilderkunst kenmerkt zich door het gebruik van levendige en rijke kleuren. Zijn oeuvre kan in één woord worden gedefinieerd: LEVEN. Zo kenmerkt het prachtige werk van deze Catalaanse schilder zich door een rijke en smeuïge kleurtoon van grote levendigheid, die, samen met de verschillende materialen die als ondergronds gebruikt worden, resulteert in een expressionistische schilderkunst van hoge chromatische kwaliteit en uitgesproken persoonlijkheid, waardoor de kunstenaar als meester wordt gezien.

Het klassieke en het nieuwe smelten samen onder de penseel van Miquel Torner de Semir. De tijd vervaagt, verdampt. De scheidingslijn tussen verleden en heden verdwijnt door zijn schilderijen, door zijn manier van schilderen op het doek. Miquel bereikt wat zeer weinigen vóór hem hebben bereikt: spreken over het verleden met de stem van het heden. Zijn stem: zijn schilderijen. Zijn methode: passie. Zijn prestatie: heel zijn oeuvre.

De schilder uit Girona wordt beïnvloed door de oudheid, Giotto, de Italiaanse Renaissance en door de informele zoektocht van de abstracte schilders. Dit alles vormt het beginpunt van zijn schilderkunst; hij maakt zich net zo druk om vakmanschap als om concept, hij heeft geprobeerd een brugschilder te zijn tussen verleden en heden, maar ook open te staan voor alles nieuws, voor voortdurende zoektocht. Een interessant contrast in het werk van Miquel is de manier waarop hij personen, plaatsen en situaties uit vroegere tijden vastlegt met moderne schildertechnieken. Deze vooraanstaande Catalanse schilder is in staat gebleken om de regels van de tijd te doorbreken. Zo direct is Miquel Torner de Semir in het definiëren van lijnen en vormen dat het op het eerste gezicht ongelooflijk lijkt dat het een tweedimensionaal doek is, alsof het schilderij eerder een som van texturen is in een driedimensionale wereld.

Enkele van zijn werken hebben een opvallende faubistische accenten, met een intense en expressieve palet, in contrast met de sereniteit en de lege blikken van de gezichten die de kijker uitnodigen zich onder te dompelen in de omgeving van het werk en in de gedachtegang van de kunstenaar. Toch heeft Torner de Semir een eigen stijl die gebaseerd is op eenvoudige uitvoering binnen een zeer goed gestructureerde compositie. De vrouwfiguren hebben de rustgevende vormen van religieuze kunst en drukken de kalmte van de geest uit. Het figuur dient Semir om orde en ritme in menselijke handelingen te eisen.

Volgens Joan Lluís Montañé, barcelonés, lid van de International Association of Art Critics, de prestigieuze Catalaanse schilder Torner de Semir, in zijn uitgebreide schilderijenwerk, "interesseert zich voor compositie en kleur, genererend vooral verfijnde creaties, waar de stempel van vastberadenheid en contrasterende palet te zien is. Hij toont figuren, landschappen en composities die een duidelijke oefening in schilderkunst aangeven waarin hij geen afstand doet van een zekere formele en technische innovatie, alles binnen een onmiskenbaar plastisch persoonlijk handtekening".

De kunstcriticus Josep M. Cadena zegt over Semir: "De schilder markeert met sterke en precieze lijnen de silhouetten van de belangrijkste elementen van elke compositie en gebruikt basale en pure kleuren om gevoelens uit te drukken. Wanneer mogelijk maakt hij het schilderij binnen het schilderij, en probeert zelfs achtergronden en abstracte tekens te plaatsen. Zo bereikt hij een positieve relatie tussen de verschillende vormen van artistieke expressie die hem motiveren, en zijn plastische taal is veel rijker en aantrekkelijker. Hij heeft een eigen stijl die gebaseerd is op de eenvoud van uitvoering binnen een zeer goed gestructureerde compositie. Zijn vrouwelijke figuren hebben rustige vormen van religieuze kunst en drukken de kalmte uit die de verwezenlijkingen van de geest moeten volgen. Het figuur dient om orde en ritme in menselijke handelingen te vragen, zijn schilderkunst is etisch. Het communiceert gemakkelijk positieve sensaties aan degenen die zijn werk kennen".

Voor J. Llop S.: "Het tekenen, de fundamentele lijn, sterk, precies, incisief, bepaalt de vorm, markeert ruimtes in de meditatieve composities die Torner de Semir ons presenteert. En dan komt het zien op een andere manier, het imaginatieve, de dromen die aansluiten bij de werkelijkheid die beschreven en aangekleed wordt met een cromatiek die basiskleuren verenigt, zachte tinten. Het is een persoonlijke stijl die de andere realiteit van het landschap en de figuur ontdekt. Interessant en aantrekkelijk werk dat de kijker vasthoudt en hem meeneemt langs het pad van het imaginatieve".

In overeenstemming met zijn visie op de primitieve kunsten heeft hij zich niet al te veel bezig gehouden met zijn maatschappelijke projectie richting zijn leraren; deze waren soms onbenoemd en hoewel zijn werken in veel landen zijn tentoongesteld, is het moeilijk een volledige biografie samen te stellen. Momenteel exposeert hij permanent in La Galería Arcadia in Madrid.

In 2003 wordt hij door het Museo de la Real Casa de la Moneda gekozen zodat een van zijn werken wordt uitgegeven op een postzegel en deelneemt aan de expositie ter gelegenheid van XXV-jarig bestaan van de Spaanse Grondwet. Ondertussen heeft het Museo de la Real Casa de la Moneda in Madrid een tentoonstelling van zijn werken georganiseerd.

Torner’s werken zijn tentoongesteld in een groot aantal Europese en Spaanse steden zoals: Parijs, Brussel, Frankfurt, Heidelberg, Straatsburg, Saint-Paul-de-Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Valencia, Sevilla, Pontevedra, Oviedo, enz. Hieronder volgt een selectie van enkele van zijn belangrijkste tentoonstellingen van de Catalaanse kunstenaar:

Belangrijkste tentoonstellingen
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.

Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.

Société des Artistes Indépendants. Paris.

Grand Palais. Paris.

Dan Art, Béziers-France.

Galerie Espace. Paris - Beaubourg.

Lions Club. Chartres Doyen - Frankrijk.

Graagena in de expositie van Cercle Español. Dreux - Frankrijk.

Salon d’Automne. Clermont-Ferrand - Frankrijk.

Grand Prix la Femme et l’Imabonaire Jeanne Gatineau. Paris.

Sala Gavina. Palamós - Girona.

Sala Clará, Olot-Barcelona.

Espai Cultural Francolí-Barcelona.

Galerie Boutique. Paris, Frankrijk.

La Galerie de l’Hotel Meridien. Paris.

L’Atelier. Platja d’Aro, Girona.

Ausstellungsräume der Mineralquelle Eptigen. Schweiz.

Galería Arcadia- Madrid.

Galería de arte Star. Colectiva. Madrid.

Galería 4 Cantons. Olot, Girona.

Galería Catalonia-Barcelona.

Galería Art 16. Olot, Girona.

Pedreguet Art espai contemporani. Girona.

Galería Da Vinci Art. Girona.

Galerie Ducs de Dijon. Francia.

Galería Campo u Campo. Bélgica.

Galería B.C.S. Estrasburgo. Francia.

Haus Arnold. Frankfurt am Main. Duitsland.

Haus Berlinghoff. Heidelberg. Duitsland.

Naumilenium. Barcelona.

Lart century art. Barcelona.

Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.

Picassomio.com Madrid.

Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Megève-France.

Expositie ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van de Spaanse Grondwet. Madrid.

Sala Constanti Art, Reus. Kerstcollectieve, 2009-Tarragona.

#parisapartment