Diego Dattola - Ciò che resta (diptych)

Artiest: Diego Dattola
Titel, jaartal en medium: *Ciò che resta* (What Remains), 2024, olieverf op doek
Afmetingen: Enkele paneel: 60 × 40 cm. Totaal (diptychus naast elkaar geplaatst): 60 × 80 cm
Handtekeningdetails: Ondertekend en gedateerd op de achterkant
Editie: Origineel werk
Provenance: Collectie van de kunstenaar
Documentatie: Certificaat van Echtheid (CoA)
Conditie: Recent werk (2024), in uitstekende originele conditie zonder restauraties of gebreken.
Verzending: Verzonden met twee spieraamframes, aangezien het een diptychon is.

Exposeren bij: "Biennale di Messina 2025 | 27 september – 23 november 2025 | Kamer van Koophandel | Messina".

Beschrijving van het werk:
In dit diptych bouwt de kunstenaar een innerlijke landschap waarin emotie lichaam, aanwezigheid en uiteindelijk afwezigheid wordt. De vrouwelijke figuur, ondergedompeld in monochrome blauwtinten, rijst uit de halfschaduw op als een gedachte op het punt zich te vormen. Toch is er geen stabiele definitie: het gezicht verdubbelt, en de handen lossen op in een vluchtig gebaar. Het is het beeld van een emotie die in en uit het lichaam beweegt, trilt en uiteenvalt binnen het bereik van een enkel ogenblik.
In het tweede paneel verdwijnt het onderwerp. Het echo van de figuur wordt teruggebracht tot een schaduw, een abstracte vlek, alsof het vlees had toegegeven aan herinnering, alsof de intensiteit van de emotie de vorm van gevoel zelf heeft verzwolgen. Aanwezigheid verandert in Geest, oplosbaar in het blauw van een emotie zo diep dat ze onzichtbaar wordt. De keuze voor blauw—een koele maar emotioneel intense tint—roep een staat van melancholie, introspectie en stilte op. Het is de kleur van nocturnale gedachte, van een tedere rouw, van bewuste afstand. Toch blijft het schilderij nooit vlak: het materiaal trilt, vormt lagen en pompt. Net als emotie zelf—die nooit volledig te bevatten is, maar toch zich op oppervlakken nagelvast maakt door subtiele visuele sporen.
Het werk beeldt geen gezicht of lijf af, maar eerder de veranderende toestand van de ziel. De figuur is minder een onderwerp dan een projectie: wat van ons overblijft wanneer we ons aan het gevoel overgeven, of wanneer het gevoel ons verlaat.