Massimo Riccò - Paris

#collectorscorner

Opera unica, rechtstreeks uit het atelier van de kunstenaar.
Afmetingen 70x80 cm, dikte 2 cm, gemaakt op katoenen doek, gespannen op een houten sparren frame van kwaliteit, volledig in Italië bewerkt.
Werk geleverd met Certificaat van Echtheid, handtekening van de kunstenaar, met centrale bevestiging, beschermende eindlaag, klaar om opgehangen te worden.

Massimo Riccò werd geboren in Modena in 1961, waar hij momenteel woont en werkt. Tegen het eind van de jaren negentig stapte hij de kunstwereld binnen; hij tekent met potloden, houtskool en sanguine, maar al gauw maakte hij de overstap naar kleur via olieverf- en acryltechnieken.
Na een eerste impressionistische landschapservaring, voornamelijk figuratief van aard, heeft zich in de loop der jaren een constante evolutie ontwikkeld naar het doorbreken van vormen, waarbij kleur de taak krijgt de kracht en dynamiek van het werk te geven.
Een constante is de compositionele zoektocht naar onderwerpen van allerlei aard, en het onderzoek naar verschillende materialen die kunnen worden gebruikt om de artistieke taal effectief over te brengen.
Jarenlang houdt hij zich bezig met, naast de artistieke productie, ook lesgeven in schilderkunst, met als doel creativiteit en persoonlijke interpretatie te stimuleren, een voortdurend aangegane uitdaging, in lijn met wat zijn visie op kunst is.
Naast de ontelbare tentoonstellingen, exposities en onderscheidingen kan hij een groot aantal nationale prijzen tellen.

Web: www.massimoricco.eu
Mail: massimo.ric61@gmail.com

Enkele van de talloze kritische teksten van kunstexperts:

Afmetingen en proporties bepalen Riccò’s werken, die, zonder ooit zijn zorgvuldige studie van de compositieritmes te tarten, het oog van de kijker intervallen kleur met een sterk emotionele impact geven. De potenties van de cromieën, waarvan de kunstenaar een absolute kennis toont, orkestreren een ritme dat evenwicht en kontrast afwisselt, waarbij ze de aard van het licht delen, statisch en tegelijk vibrerend …
De kijker wordt zo getuige van een proces, van een alchemie, die de realiteit waarin de werken sporen dragen omzet in abstracte vlakken.
De passie van het moment, van die ontmoeting tussen hart en realiteit, wordt vrijgevig onthuld door een kunstenaar die zijn waarnemer niet spaart wat er is gebeurd: de poëtiek van Massimo Riccò toont rijpheid en bewustzijn van iemand die iets te vertellen heeft en zich niet anders kan dan aan het doek toevertrouwen.
(Margherita Fraccon – Museaal opvoeder, expert hedendaagse kunst)

Tussen natuur en verbeelding, realiteit en abstractie van het reële, strookt de prachtige schilderkunst van Massimo Riccò. Gevoelens gevangen in hun evocatieve moment en kostbare momenten versmelten in kleur en licht in een schilderkunst die verbonden is met expressionistische kunst, in emotionele kracht, waarin pathos stroomt in cromatiek die zich ontwikkelt naar een onmiddellijke schilderlijke handeling … (Carla d’Aquino Mineo)

Riccò brengt in zijn werken een kleur die in staat is kleine variaties en moeilijke combinaties te ontvangen. Dit bewijst dat hij in de loop van zijn artistieke werkzaamheid beheersing en zekerheid van zijn expressiemiddelen heeft bereikt.
De exquisite gevoeligheid van Riccò blijkt uit de thema’s zelf die de kunstenaar prefereert, waardoor ze deelnemen aan een werkelijkheid waarin altijd kwaliteit en intonatie aanwezig zijn, en dit bewijst hoe sobrietie en serieuze bedoelingen vanaf het begin de uiteindelijke doelstelling zijn…

Nog steeds kun je spreken van fantastischer visies, of op bepaalde momenten van de dag wat de mens omringt werkelijk fantastisch is, zoals in de schilderijen van meester Riccò?
Het antwoord ligt in de originaliteit en de kwaliteitsverhoging die de kunstenaar onderscheidt als een persoonlijkheid die aandacht verdient juist vanwege het vermogen om de ziel die zich boven de schijn van dingen uitstrekt te verheffen.

Riccò houdt van schilderen en schildert met grote passie, dus vertelt hij wat zijn ogen zien en wat zijn poëtische aard hem suggereert.
Schilderijen die men met veel genoegen aanschouwt, omdat duidelijk het gevoel voor schoonheid naar voren komt, het vertrouwen in het doseren van licht en schaduw, wat niets anders is dan “emoties” van het moment, uitgedrukt met een sterke, persoonlijke en uiterst effectieve stijl, samen met zijn rijkdom van hart, niet losgemaakt van uitbundige fantasie maar binnen de grenzen van goede smaak.
Over hem zal gesproken worden.
(de critici van kunststudio MC – Fondazione Livio Collina)

De schilderkunst van Massimo Riccò komt naar voren als een lichte harmonie die langzaam dichterbij komt door zijn tinten, naar elementen die consistenter worden, en die ons steeds dichterbij lijken te komen, waardoor de kijker aanvankelijk verwart raakt. Zo krijgt het beeld, bij de onmiddellijke, bijna abstracte lezing, figuurlijke werkelijkheid, steeds sterker wordend, en geeft het weergegeven beeld zijn hele schilderachtige realiteit.
Twee werkelijkheden lijken elkaar te overlappen zonder elkaar uit te wissen, samenvloeiend in een grafische en cromatische symbiose. Van felle kleuren op de voorgrond gaan we geleidelijk naar een duidelijk figuratieve realiteit, de ziel van het beeld en rijk aan zachtheid. Gegenereerde onderwerpen, maar zeer precies, schijnbaar vage maar constructieve afbeeldingen, onmisbaar voor het evenwicht van het doek.
Prachtige vergezichten verschijnen alsof uit een nog onzekere ether, maar die zich langzaam opbouwt met kracht en zekerheid.
De cromie is sterk en goed verdeeld. Lichten en schaduwzones bouwen volumes en afstanden op, die door perspectieven in balans worden gebracht. De gebouwen die worden weergegeven dateren uit verschillende tijden en de landschappen drukken uitgestrekte gebieden uit. Het geheel komt voort uit een tere cromatische nevel die een enorm ademruimte schept … (Enrico Miglioli)

Het meester zijn van de middelen van schilderkunst, van de technieken, van de verleidingen, en dan alles opnieuw mengen in een uiterst originele en suggestieve visie.
Massimo Riccò blijft verrassen met een figuratieve klank die al leek te hebben gezegd wat er te zeggen viel, behalve deze delicate schilderkunst, die de visie uitdaagt op verschillende en overlappende niveaus, in meesterlijk gerichte penseelstreken… (Silvia Arfelli)