Tijs Dragtsma (1992) - A Bob Cut From Ember

A Bob Cut From Ember houdt een vrouw vast op het moment voordat ze haar sigarettenkapje naar beneden houdt, een scherpe bob die langs haar kaak glijdt als een mes, haar mond gezet in een donkere, doelbewuste lijn. Het portret behoudt alleen wat het licht insist. de curva van een jukbeen, de glans langs een nagel, de dunne streep rook die naast haar hand hangt. Alles anders lost op in zwart, zuiver en ongebroken, zoals een kamer stil wordt rondom iemand die weet dat ze bekeken wordt.

Het beeld wordt niet op het oppervlak aangebracht, het wordt gevormd door gecontroleerde oppervlakteschade op acrylaatglas, een veld fijne krassen dat zich in haar trekken verzamelt zoals een menigte zich verzamelt tot één gezicht. Van dichtbij breekt het portret op in een veld van individuele sporen, elk vangt het licht onder net iets andere hoek. Treed je terug, dan lossen de sporen op in monumental kalmte, een vrouw opgebouwd uit vlakken zo glad en precies als gepolijst metaal.

Licht creëert dit beeld niet, het scherpt het aan. Het werk is altijd aanwezig in het oppervlak van het acrylaatglas, en onder een verschuivend licht verdiept het contrast, krijgt de bob zijn rand, krijgt het sigarettenkapje zijn lange koude glans. Het leest vanaf verschillende hoeken anders, zonder ooit haar te verliezen.

A Bob Cut From Ember zet de Art with Scratch-reeks van Tijs Dragtsma voort, waarin beelden geconstrueerd worden door gecontroleerde oppervlakteschade in plaats van pigment of drukwerk. Hier wordt dezelfde schade een manier om de lijnen en zenuw van een tijd te vasthouden die gebouwd is voor snelheid, lang nadat de lichten van die tijd zijn gaan uitgaan.

Zij behoort tot een tijdperk dat zich ’s avonds opnieuw heeft uitgevonden, de bob, de houder, de rechte donkere mond, allemaal ontworpen voor een wereld die sneller bewoog dan het recht was.
Het werk behoudt die geometrie en verlaagt zijn optimisme, laat elegantie đứng in het donker, zich bewust van precies hoe dat decennium eindigt. Waar zou je je mooi voor aankleden, als je wist.

"Sommige glamour heeft geen kleur nodig. Alleen genoeg licht om de lijn te vinden."

Over Art with Scratch

Art with Scratch is een oeuvre waarin het beeld niet wordt getekend, maar vrijgegeven. Ingebeiteld regel voor regel in een diep zwart oppervlak, verschijnt elk werk door talloze precieze krassen die het licht vangen en vorm brengen uit het donker.

Op afstand lijkt het beeld bijna photographisch. Krachtig, herkenbaar en vol aanwezigheid. Maar van dichtbij lost het werk op in een dicht veld van individuele sporen. Fijn, fragiel en bijna gewichtloos. Wat ooit solide leek, blijkt een delicate web van lijnen, elk een weloverwogen gebaar, elk essentieel voor het geheel.

Licht creëert het beeld niet. Het scherpt het aan. Het zwarte oppervlak absorbeert, terwijl de gekraste lijnen reflecteren. Terwijl het licht over het oppervlak verschuift, ademt het beeld. Vanuit één hoek staat de figuur duidelijk en gedefinieerd. Vanuit een andere kant verzacht het en zakt het terug naar de duisternis waaruit het kwam, zonder ooit te verdwijnen. Onder een gericht spotlicht verdiept het contrast en krijgt het beeld een sculpturale, bijna lumineuze kwaliteit.

Wat dit medium zo fascinerend maakt, is de stille spanning ervan. De handeling van krassen is direct en onomkeerbaar. Elke lijn is een beslissing die niet ongedaan kan worden gemaakt. Toch is het resultaat niet hard. Het is intiem, atmosferisch en levendig met beweging. Hardheid wordt zachtheid. Vernietiging wordt schepping. Afwezigheid wordt aanwezigheid.

In werken zoals dit portret is de figuur nooit volledig vastgelegd. Door de wisselwerking van lijn, licht en schaduw verschuift het beeld mee met perspectief en sfeer. Op bepaalde momenten lijkt het onderwerp naar voren te treden uit het zwart. Op andere momenten zakt het terug in rust. Het vindt zijn leven in die beweging, tussen scherpte en kalmte.

Zoals alle materialen die door de tijd zijn aangeraakt, draagt het oppervlak zijn eigen stille leven. Elke kras bevat een moment, een ademhaling, een gebaar. Samen vormen ze niet slechts een beeld, maar een aanwezigheid, die zich bij elke verandering van licht blijft openbaren.

Over de kunstenaar

Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.

Als kunstenaar word ik gedreven door een constante hunkering om nieuwe visuele talen te verkennen. Ik zie kunst niet als een vaste stijl, maar als een evoluerend ontdekkingsterrein waar materiaal, structuur, licht en emotie samenkomen.

Mijn werk begint vaak met een eenvoudige vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe manier spreken. Hoe kan hardheid intimiteit worden. Hoe kan precisie emotie creëren. Die zoektocht ligt aan de kern van alles wat ik creëer.

Binnen TD Fine Art Studio wordt elke oeuvre benaderd als zijn eigen wereld, met zijn eigen logica, sfeer en visuele identiteit. Sommige werken ontstaan door ritme, herhaling en structuur. Anderen komen voort uit afwezigheid, schaduw, reflectie of spanning. Wat hen bindt, is een gedeelde toewijding aan originaliteit, helderheid en emotionele aanwezigheid.

Ik ben gefascineerd door contrast. Tussen kracht en kwetsbaarheid. Tussen controle en gevoel. Tussen wat zichtbaar is en wat open blijft voor interpretatie. Mijn doel is niet simpelweg een beeld maken, maar een werk creëren dat de aandacht vasthoudt, uitnodigt tot reflectie en zich blijft openen na verloop van tijd.

TD Fine Art Studio is de ruimte waarin deze verkenningen samenkomen. Het is niet alleen een studio, maar een evoluerend artistiek universum gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te creëren dat zich onderscheidt, intentioneel is en levendig aanvoelt.