Tijs Dragtsma (1992) - The Ears That Became a Bill

Een enkel hoofd draait links als een eend en rechts als een haas, en de wissel gebeurt zonder dat het beeld ooit verandert. Volg de snavel en het vormt zich, een moment later, tot een paar lange, alerte oren. Volg de oren weer naar beneden en ze zetten zich opnieuw in een gesloten, geduldige snavel. Niets op het oppervlak beweegt, toch beweegt de leeswijze voortdurend mee, zolang je maar blijft kijken.

Uit een diepe, zwarte leegte verzamelt een veld fijne krassen zich tot de kromming van een schedel, de lijn van een oog, de lange vorm die tegelijk een snavel is en een paar oren. Wit bestaat alleen waar het oppervlak geopend is. Overal elders blijft het zwarte onaangetast, en het is die onaangetaste donkerte, net zozeer als het licht, die de randen van het hoofd geven en zijn stilte.

Geen verf, geen druk, geen inkt. Het beeld wordt opgebouwd uit gecontroleerde krassen over het acrylglas, niet op het oppervlak aangebracht maar eruit gehaald vanaf binnenuit. Het hoofd is altijd aanwezig, in vol licht van de kamer en ook in schaduw.” Het licht creëert het beeld niet. Het scherpt het aan, zodat het contrast verdiept onder een lamp en rustiger wordt in zacht daglicht, zonder dat de tekening ooit verdwijnt.

De Oren Die Een Snavel Werden behoort tot Look Twice, een serie binnen Art with Scratch door Tijs Dragtsma waarin beelden worden opgebouwd door gecontroleerde beschadiging van het oppervlak in plaats van pigment of druk, en waarin diezelfde beschadiging een manier wordt om twee ware leeswijzen binnen één onveranderlijke vorm te houden.

De eend en de haas die één hoofd delen, is een van de oudste bekende trucs van perceptie, al meer dan een eeuw gebruikt om aan te tonen dat zien een keuzes is die de geest continu maakt in plaats van een feit dat het oog simpelweg ontvangt. Hier keert het terug, teruggebracht tot een kalm profiel in het donker, met slechts de vraag om tweemaal bekeken te worden.

Vanuit een afstand leest het hoofd als één stille silhouet, stil afwachttend in zijn eigen donkerte. Van dichtbij opent het zich tot een veld van individuele krassen, elk vangt het licht uit één richting, voordat het zich weer verzamelt, vanaf een paar stappen terug, tot hetzelfde geduldige beest als altijd.

"Twee dieren, één hoofd, en het moment waarop je oog beslist welke."

Over Art with Scratch

Art with Scratch is een verzameling werken waarin het beeld niet getekend is, maar losgelaten. Uitgehakt regel voor regel in een diepe zwarte ondergrond, ontspruiten elk werk door talloze precieze krassen die het licht vangen en vorm uit de duisternis brengen.

Van een afstand lijkt het beeld bijna photographisch. Krachtig, herkenbaar en vol aanwezigheid. Maar van dichtbij lost het werk op in een dicht veld van individuele tekens. Fijn, fragiel en bijna gewichtloos. Wat solide leek, ontvouwt zich als een delicaat web van lijnen, elk eenbewuste gebaar, elk essentieel voor het geheel.

Licht creëert het beeld niet. Het scherpt het aan. Het zwarte oppervlak absorbeert, terwijl de gekraste lijnen reflecteren. Naarmate het licht over het oppervlak verschuift, ademt het beeld. Vanuit één hoek staat de figuur helder en gedefinieerd. Vanuit een andere hoek verzacht het en zakt terug richting de donkerte waaruit het kwam, zonder ooit te verdwijnen. Onder een gerichte spotlight verdiept het contrast en krijgt het beeld een sculpturale, bijna lumineuze kwaliteit.

Wat dit medium zo boeiend maakt, is de stille spanning. De handeling van krassen is direct en onomkeerbaar. Elke lijn is een beslissing die niet ongedaan kan worden gemaakt. En toch is het resultaat niet hard. Het is intiem, atmosferisch en levendig met beweging. Hardheid wordt zachtheid. Vernietiging wordt creatie. Afwezigheid wordt aanwezigheid.

In werken zoals dit portret is de figuur nooit volledig vastgelegd. Door de wisselwerking van lijn, licht en schaduw verschuift het beeld met perspectief en sfeer. Op bepaalde momenten lijkt het onderwerp naar buiten te treden uit de donkerte. Op andere momenten zet het zich terug in stilte. Het is binnen die beweging, tussen scherpte en kalmte, dat het werk tot leven komt.

Zoals alle materialen die door de tijd aangeraakt zijn, draagt het oppervlak zijn eigen stille leven. Elke kras houdt een moment, een adem, een gebaar. Samen vormen ze niet alleen een beeld, maar een aanwezigheid, die zich blijft onthullen bij elke verandering van licht.

Over de kunstenaar

Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.

Als kunstenaar word ik gedreven door een constant verlangen om nieuwe visuele talen te verkennen. Ik beschouw kunst niet als een vaststaande stijl, maar als een evoluerend ontdekkingsveld waar materiaal, structuur, licht en emotie samenkomen.

Mijn werk begint vaak met een simpele vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe manier spreken. Hoe kan hardheid intimiteit worden. Hoe kan precisie emotie creëren. Die zoektocht ligt aan de basis van alles wat ik creëer.

Binnen TD Fine Art Studio wordt elke hoeveelheid werk benaderd als zijn eigen wereld, met zijn eigen logica, sfeer en visuele identiteit. Sommige werken zijn opgebouwd door ritme, herhaling en structuur. Andere ontstaan door afwezigheid, schaduw, reflectie of spanning. Wat ze verbindt, is een gedeelde toewijding aan originaliteit, helderheid en emotionele aanwezigheid.

Ik ben gefascineerd door contrast. Tussen kracht en kwetsbaarheid. Tussen beheersing en gevoel. Tussen wat zichtbaar is en wat openlaat voor interpretatie. Mijn doel is niet simpelweg een beeld maken, maar een werk creëren dat de aandacht vasthoudt, tot nadenken aanzet en zichzelf blijft onthullen naarmate de tijd verstrijkt.

TD Fine Art Studio is de ruimte waarin deze verkenningen samenkomen. Het is niet alleen een atelier, maar een evoluerend artistiek universum gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te creëren dat zich onderscheidt, doelbewust is en levendig aanvoelt.