Tijs Dragtsma (1992) - Stairs Without Up or Down

Zes mensen beklimmen zes trappen in dezelfde kamer, elk tegen een van de muren, tegen het plafond, onder de voeten, en iedereen is ervan overtuigd dat de klim omhoog gaat. Niemand heeft ongelijk. Niemand heeft ook gelijk. De kubus bewaart alle zes richtingen tegelijk, kalm en helder verlicht, alsof contradictie gewoonweg de manier is waarop deze kamer werkt.

De trappen komen nergens samen en behoren tot geen enkel plafond, maar de kamer leest als één geheel vanuit elke hoeken, een zeszijdige doos met het gewone comfort van een gang en zonder zijn gewone regels. Elk figuurtje houdt zijn ogen op zijn eigen treden. Niemand kijkt omhoog of omlaag naar waar de anderen langs wat, volgens gedeelde logica, een muur zou moeten zijn, wandelen.

Niets hier is geschilderd, gedrukt of getekend. De kubus, zijn zes trappen en de zes kleine figuren die ze beklimmen bestaan omdat het acrylglas een deel van het oppervlak heeft verloren, een veld van fijne krasjes gevormd tot opstijgende treden, hoeken en de lange schaduw onder elke stap.

Het beeld is er altijd, overdag net zozeer als onder een enkel getraind lampje. Licht schept hier niet wat je ziet, het scherpt het aan. Onder een directe lichtbron verdiepen de trappen zich en verzamelen hun eigen glans, onder een zachtere hoek rust dezelfde kubus in iets stillers en verderaf, het leest anders vanuit verschillende hoeken, zonder ooit het beeld te verliezen.

Vanuit de andere kant van een kamer leest de kubus als één kalm architectonisch object, een lichtdoos die zes figuurtjes halverwege een klim vasthoudt. Dichtbij gaat die zekerheid uit elkaar in een veld van individuele markeringen, een oppervlak dat pas weer op te lossen is tot trappen en muren en lopende mensen als de ogen wat afstand nemen.

Elk van de zes is ervan overtuigd dat de andere vijf hun zwaartekracht verkeerd hebben. Het is een kleine, bijna komische meningsverschil, en ook een oud one, iedereen meet op- en afwaarts vanaf waar hij ook staat. Kijk lang genoeg en de kamer stopt met een raadsel over trappen te zijn en gaat een stillere vraag stellen over jouw eigen richting.

Trappen zonder Omhoog of Omlaag maakt deel uit van Look Twice, een serie binnen Art with Scratch van Tijs Dragtsma waarin beelden worden opgebouwd door gecontroleerde oppervlakteschade in plaats van pigment of druk, en waarin diezelfde schade een manier wordt om geduld en de stille humor van blijven klimmen te houden in een wereld die niet wil optellen. Het werk is geïnspireerd door M. C. Escher en is een originele compositie, die teruggrijpt naar één enkele vraag: welke richting is werkelijk omhoog, en wie mag beslissen.

"Zes mensen, zes trappen, één kamer, en niemand klimt de verkeerde kant op."

Over Art with Scratch

Art with Scratch is een oeuvre waarin het beeld niet getekend is, maar losgelaten. Uitgehakt lijntje-voor-lijntje in een diepe zwarte ondergrond, elk werk ontstaat door talloze precieze krassen die het licht vangen en vorm uit de duisternis brengen.

Van een afstand lijkt het beeld bijna fotografisch. Krachtig, herkenbaar en vol aanwezigheid. Maar van dichtbij vervluchtigt het werk in een dicht veld van individuele markeringen. Fijn, fragiel en bijna gewichtloos. Wat ogenschijnlijk vast leek, onthult zich als een delicate web van lijnen, elk een weloverwogen gebaar, elk essentieel voor het geheel.

Het beeld wordt niet door het licht gecreëerd. Het scherpt het aan. De zwarte ondergrond absorbeert, terwijl de gekraste lijnen reflecteren. Terwijl het licht over het oppervlak verschuift, ademt het beeld. Vanuit één hoek staat de figuur helder en gedefinieerd. Vanuit een andere verzacht het en zakt het terug naar de duisternis waaruit het kwam, zonder ooit te verdwijnen. Onder een gerichte schijnwerper verdiept het contrast en neemt het beeld een sculpturale, bijna lumineuze kwaliteit aan.

Wat dit medium zo boeiend maakt, is de stille spanning. De handeling van krassen is direct en onomkeerbaar. Elke lijn is een beslissing die niet ongedaan kan worden gemaakt. Toch is het resultaat niet hard. Het is intiem, atmospherisch en vol beweging. Hardheid wordt zachtheid. Vernietiging wordt schepping. Afwezigheid wordt aanwezigheid.

In werken zoals dit portret is het figuur nooit volledig vastgelegd. Door de wisselwerking van lijn, licht en schaduw verschuift het beeld met perspectief en sfeer. Op sommige momenten lijkt het onderwerp naar voren te stappen uit het donkere. Op andere momenten zakt het terug in stilte. Het is in die beweging, tussen scherpte en kalmte, dat het werk tot leven komt.

Zoals alle materialen die door de tijd worden aangeraakt, draagt het oppervlak zijn eigen stille leven. Elke kras bevat een moment, een adem, een gebaar. Samen vormen ze niet alleen een beeld, maar een aanwezigheid, een aanwezigheid die zich met elke verandering van licht blijft onthullen.

Over de Kunstenaar

Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.

Als kunstenaar gedreven door een constante drang om nieuwe visuele talen te verkennen. Ik zie kunst niet als een vaste stijl, maar als een evoluerend ontdekkingsveld waar materiaal, structuur, licht en emotie samenkomen.

Mijn werk begint vaak met een eenvoudige vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe manier spreken. Hoe kan hardheid intimiteit worden. Hoe kan precisie emotie oproepen. Die zoektocht ligt aan de kern van alles wat ik maak.

Binnen TD Fine Art Studio wordt elk oeuvre benaderd als zijn eigen wereld, met zijn eigen logica, sfeer en visuele identiteit. Sommige werken zijn gebouwd door ritme, herhaling en structuur. Andere ontstaan door afwezigheid, schaduw, reflectie of spanning. Wat hen verbindt, is een gedeelde inzet voor originaliteit, helderheid en emotionele aanwezigheid.

Ik ben gefascineerd door contrast. Tussen kracht en kwetsbaarheid. Tussen controle en gevoel. Tussen wat zichtbaar is en wat open blijft voor interpretatie. Mijn doel is niet simpelweg een beeld maken, maar een werk creëren dat aandacht vasthoudt, uitnodigt tot reflectie en zich blijft onthullen naarmate de tijd verstrijkt.

TD Fine Art Studio is de ruimte waarin deze verkenningen samenkomen. Het is niet alleen een studio, maar een evoluerend artistiek universum gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te creëren dat onderscheidend, intentional en levend aanvoelt.