Tijs Dragtsma (1992) - A Mind Scratched Into Stairways

Een profiel rijst uit het donker als één bleke lijn, voorhoofd, neus, lippen, kin, en binnen die contour, waar een geest gewoonlijk zou zijn, een structuur van trappen, gangen en kleine deuren die omhoog klimmen en draaien en opnieuw klimmen. Eentje kleine figuur staat op een verlichte drempel nabij de kaak, lamp omhoog, op het punt om verder te gaan.

Geen verf. Geen afdruk. Geen inkt. Wat je ziet is een veld van individuele marks die in het oppervlak van het acrylglas zijn gewerkt, een veld fijne krassen die licht opvangen en vasthouden, stap voor stap, trede voor trede, totdat er een trapgebouw staat dat toch nooit gebouwd kan worden.

De architectuur is het enige deel van dit hoofd dat gloeit. De lijn van het profiel zelf, het voorhoofd, het gesloten oog, de stand van de mond, blijft donker, een silhouet uit het heldere dat het van binnen draagt. Het figuur en zijn lange schaduw blijven nog donkerder, de ene onaangetaste vorm die door een lichtskelet beweegt.

Het beeld is altijd aanwezig in het acrylglas, in elk uur en in elk licht. Licht schept het niet, het scherpt het aan: onder een direct lichtbron verdiepen de trappen en lijken de kleine deuren verder open te staan in het hoofd, en vanuit een andere hoek blijft dezelfde structuur zitten, stiller, meer als een herinnerde gedachte dan als een plek die gezien werd.

A Mind Scratched Into Stairways behoort tot Look Twice, een serie binnen Art with Scratch door Tijs Dragtsma, waarin beelden worden opgebouwd door gecontroleerde oppervlakteschade in plaats van pigment of druk, en waarin diezelfde schade een manier wordt om een geest te volgen die blijft klimmen door een logica die nooit opgelost zal worden, en die er ook niet voor stopt.

Vanuit de andere kant van de kamer leest het hoofd als één kalme silhouette met een doolhof voor een geest. Van dichtbij breekt die doolhof uit in de gecontroleerde oppervlakteschade die het gebouwd heeft, ontelbare kleine snedes die ontelbare kleine trappen dragen, geen van hen voert ergens heen wat een plattegrond zou kunnen verklaren.

Er is geen wanhoop in, alleen de stille, bijna komische volharding van de figuur met de lamp, nog steeds wandelend, nog steeds een volgende stap vindend. Misschien is dat wat een geest doet, klimmen door kamers van zichzelf die nooit volledig uiteengaan in één vorm, en misschien is dat ook, op zijn manier, een soort vrede.

"Elke geest is een trap die op zichzelf terugvouwt, en toch houdt iets in ons de lamp brandende."

Over Art with Scratch

Art with Scratch is een oeuvre waarin het beeld niet getekend is, maar loskomt. Uitgebeiteld regel voor regel in een diepe zwarte ondergrond, ontstaat elk werk door ontelbare precieze krassen die het licht opvangen en vorm geven uit duisternis.

Van een afstand lijkt het beeld vrijwel fotografisch. Krachtig, herkenbaar en vol aanwezigheid. Toch zal het werk van dichtbij oplossen in een dicht veld van individuele marks. Fijn, fragiel en bijna gewichtloos. Wat ogenschijnlijk vast leek, blijkt een delicate web van lijnen te zijn, elk een welbewuste gebaar, elk essentieel voor het geheel.

Het licht creëert het beeld niet. Het scherpt het aan. Het zwarte oppervlak absorbeert, terwijl de gekrabte lijnen reflecteren. Terwijl het licht over het oppervlak verschuift, ademt het beeld. Uit de ene hoek staat de figuur helder en gedefinieerd. Uit een andere hoek verzacht het en keert het terug naar de duisternis waaruit het kwam, zonder ooit te verdwijnen. Onder een gerichte spotlight verdiept het contrast en krijgt het beeld een sculpturale, bijna lumineuze gloed.

Wat dit medium zo boeiend maakt, is de stille spanning. De handeling van krassen is direct en onomkeerbaar. Elke lijn is een beslissing die niet ongedaan kan worden gemaakt. Toch is het resultaat niet hard. Het is intiem, atmosferisch en levendig met beweging. Hardheid wordt zachtheid. Verwoesting wordt schepping. Afwezigheid wordt aanwezigheid.

In werken zoals dit portret is de figuur nooit volledig vastgelegd. Door de wisselwerking van lijn, licht en schaduw verschuift het beeld mee met perspectief en atmosfeer. Op bepaalde momenten lijkt het onderwerp naar voren te stappen uit het zwart. Op andere momenten zakt het terug in de rust. Het is in die beweging, tussen scherpte en kalmte, dat het werk tot leven komt.

Zoals alle materialen die door de tijd worden aangeraakt, draagt het oppervlak zijn eigen stille leven. Elke kras bevat een moment, een adem, een beweging. Samen vormen ze niet alleen een beeld, maar een aanwezigheid die zich blijft openbaren bij elke verandering van licht.

Over de kunstenaar

Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.

Als kunstenaar word ik gedreven door een constante wens om nieuwe visuele talen te verkennen. Ik zie kunst niet als een vaste stijl, maar als een zich ontwikkelend gebied van ontdekking waar materiaal, structuur, licht en emotie samenkomen.

Mijn werk begint vaak met een eenvoudige vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe manier spreken. Hoe kan hardheid intimiteit worden. Hoe kan precisie emotie creëren. Die zoektocht ligt aan de basis van alles wat ik maak.

Binnen TD Fine Art Studio wordt elke oeuvre benaderd als zijn eigen wereld, met zijn eigen logica, sfeer en visuele identiteit. Sommige werken ontstaan door ritme, herhaling en structuur. Andere ontstaan door afwezigheid, schaduw, reflectie of spanning. Wat ze verbindt, is een gedeelde toewijding aan originaliteit, helderheid en emotionele aanwezigheid.

Ik ben gefascineerd door contrast. Tussen kracht en kwetsbaarheid. Tussen controle en gevoel. Tussen wat zichtbaar is en wat open blijft voor interpretatie. Mijn doel is niet simpelweg een beeld maken, maar een werk creëren dat de aandacht vasthoudt, tot nadenken aanzet en zich blijft ontplooien in de tijd.

TD Fine Art Studio is de ruimte waarin deze verkenningen samenkomen. Het is niet alleen een studio, maar een evoluerend artistiek universum gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te creëren dat onderscheidend, doelbewust en levend aanvoelt.