Tijs Dragtsma (1992) - A Mouth Drinks the Glow

A Mouth Drinks the Glow houdt een hoofd achterover gebogen, een keel blootgesteld aan het donker, en een mond open alsof net aan het slikken is. Boven het geheel hangt een telefoon omhoog in één hand, en vanuit het scherm valt een dunne stroom gloeiende harten neer, niet naar een open handpalm of een wachtend oor, maar recht naar beneden in de open mond eronder.

Geen verf. Geen druk. Geen inkt. De opgestrekte arm, de hand, de telefoon en de harten die eruit vallen, de open kaak die ze opvangt, alles is in het oppervlak van het acrylglas gegrafeerd, een veld van afzonderlijke sporen zo dicht langs de arm en het scherm dat ze een helder licht vasthouden, dunner wordend tot de vorm van een kaak en een keel waar het lichaam zich buigt om te ontvangen wat valt. Overal elders blijft het haar, de schouders, de kamer in donkere schaduw verzonken.

Vanuit het hele galerij-ruimte gezien leest het werk als een enkele opwaartse gebaar, één arm omhoog in een regen van kleine lichten. Van dichtbij gezien verdikt dat gebaar zich tot gecontroleerde oppervlakteschade, een veld van fijne krasjes dat een hand wordt, daarna een scherm, daarna een strooiing van harten die in een open mond vallen.

Het beeld wacht niet tot er een lamp gezien wordt. Het is aanwezig in vol licht en in schemerlicht tegelijk, zichtbaar vanaf het moment dat je ervoor staat. Onder een omhoog gehesen licht vangen de krasjes en verdiept het contrast, krijgen de harten gewicht, krijgt de keel schaduw. Het leest anders vanuit verschillende hoeken, zonder ooit de afbeelding te verliezen. Licht creëert het beeld niet. Het scherpt het aan.

Er is een oud hongergevoel in deze houding, hoofd achterover, mond open, wachtend om gevuld te worden, en de serie geeft het een nieuwe bron. Wat hier valt is geen water, geen wijn, niets wat een lichaam zou kunnen voeden. Het is bevestiging, gevormd als een hart omdat dat de vorm is die we hebben afgesproken voor willen zijn. De man drinkt het toch, en vraagt om meer door zijn hoofd verder achterover te kantelen.

A Mouth Drinks the Glow behoort tot Audience of One, een serie binnen Art with Scratch van Tijs Dragtsma waarin beeldtaal wordt opgebouwd door gecontroleerde oppervlakteschade in plaats van pigment of druk, en waarin diezelfde schade een manier wordt om te vragen wat iemand nog probeert te voeden als voedsel geen punt was. Wellicht ergens in de kamer waarin je dit leest, ligt een telefoon waarschijnlijk binnen handbereik, misschien zelfs nu al in je hand. De houding aan de muur ligt niet zo ver af van die van jou als het eerst lijkt.

"Een open mond, een vallend licht, en de oudste vraag vermomd in iets kleins genoeg om te slikken."

Over Art with Scratch

Art with Scratch is een oeuvre waarin het beeld niet getekend wordt, maar losgelaten. Uitgehakt regel voor regel in een diepzwart oppervlak, ontstaan telkens werken door talloze nauwkeurige krasjes die het licht vangen en vorm brengen uit duisternis.

Vanaf een afstand lijkt het beeld bijna fotografisch. Krachtig, herkenbaar en vol aanwezigheid. Maar van dichtbij smelt het werk samen tot een dicht veld van individuele sporen. Fijn, fragiel en bijna gewichtloos. Wat ogenschijnlijk vast leek, opent zich als een delicatennet van lijnen, elk een bewuste handeling, elk essentieel voor het geheel.

Licht creëert het beeld niet. Het scherpt het aan. Het zwarte oppervlak absorbeert, terwijl de gekraste lijnen weerkaatsen. Naarmate het licht over het oppervlak verschuift, ademt het beeld. Vanuit één hoek staat de figuur duidelijk en gedefinieerd. Vanuit een andere verzacht het en zakt terug naar de duisternis waaruit het kwam, zonder ooit te verdwijnen. Onder een gerichte spotlight verdiept het contrast en krijgt het beeld een sculpturale, bijna lumineuze kwaliteit.

Wat dit medium zo boeiend maakt, is de stille spanning ervan. De handeling van krassen is direct en onomkeerbaar. Elke lijn is een besluit dat niet ongedaan kan worden gemaakt. Toch is het resultaat niet grof. Het is intiem, atmosferisch en levendig met beweging. Hardheid wordt zachtheid. Verwoesting wordt schepping. Afwezigheid wordt aanwezigheid.

In werken zoals dit portret is de figuur nooit volledig vastgelegd. Door de wisselwerking van lijn, licht en schaduw verschuift het beeld met perspectief en sfeer. Op bepaalde momenten lijkt het onderwerp naar voren te stappen uit het zwart. Op andere momenten zakt het terug in rust. Het is in die beweging, tussen scherpte en kalmte, dat het werk tot leven komt.

Zoals alle materialen die aan de klok tijd hebben geraakt, draagt het oppervlak zijn eigen stille bestaan. Elke kras bevat een moment, een adem, een gebaar. Samen vormen ze niet alleen een beeld, maar een aanwezigheid die zich blijft openbaren bij elke verandering van licht.

Over de kunstenaar

Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.

Als kunstenaar gedreven door een constant verlangen om nieuwe visuele talen te verkennen. Ik zie kunst niet als een vaste stijl, maar als een evoluerend veld van ontdekking waar materiaal, structuur, licht en emotie samenkomen.

Mijn werk begint vaak met een simpele vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe manier spreken. Hoe kan hardheid intimiteit worden. Hoe kan precisie emotie creëren. Die zoektocht ligt aan de basis van alles wat ik maak.

Binnen TD Fine Art Studio wordt elke oeuvre benaderd als zijn eigen wereld, met zijn eigen logica, sfeer en visuele identiteit. Sommige werken ontstaan door ritme, herhaling en structuur. Andere ontstaan door afwezigheid, schaduw, reflectie of spanning. Wat hen verbindt, is een gedeelde toewijding aan originaliteit, helderheid en emotionele aanwezigheid.

Ik ben gefascineerd door contrast. Tussen kracht en kwetsbaarheid. Tussen controle en voelen. Tussen wat zichtbaar is en wat openstaat voor interpretatie. Mijn doel is niet simpelweg een beeld maken, maar een werk creëren dat de aandacht vasthoudt, tot nadenken uitnodigt en zich blijft openbaren naarmate de tijd verstrijkt.

TD Fine Art Studio is de ruimte waarin deze verkenningen samenkomen. Het is niet alleen een atelier, maar een evoluerend artistiek universum gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te creëren dat distinctief, intentioneel en levendig aanvoelt.