Tijs Dragtsma (1992) - A Crown Split Into Embers

Een granaatappel, doordrenkt en stilgehouden, wordt iets dichter bij een kraal. Aan de top blijft de gedroogde kroon van de vrucht bestaan als een knoop van fijne krassenlijnen, tegelijk fragiel en koninklijk. Eromheen opent de schil zich tot een breed veld van individuele merktekens, een heldere ring die de aandacht trekt voordat de blik naar binnen wordt getrokken.

Binnenin blijven de zaadgroepen vrijwel volledig donker, onaangeroerd achtergelaten, zodat ze als dichte silhouetten gelezen worden in plaats van vruchten. Alleen hun buitenranden vangen licht, een verspreiding van grove witte merktekens die aangeven waar elke groep de volgende ontmoet, alsof kolen afkoelen aan de rand terwijl de kern zwart blijft. Het wit vult de vrucht niet; het definieert haar, en alles wat het licht niet bereikt valt weg in de omgevende leegte.

Het oppervlak zelf is diep rood, en hier is de kleur geen versiering. Rood is de kleur van de vrucht die openstaat, van de zaden die hij beschermt, en van de leegte die ze nu vasthoudt. Het loopt tot aan elke rand van het gekleurde spiegelglas, zodat de vrucht lijkt te zweven in zijn eigen kleur in plaats van ervoor te zitten.

Omdat het oppervlak gespiegeld is, voegt de kamer zich bij de afbeelding. Een galerijmuur, een passerende figuur, een spoor van plafondelementen zweven mee in het rode veld rondom de vrucht, zodat het werk nooit alleen een stilleven is. De persoon die ervoor staat wordt onderdeel van wat weerkaatst wordt, gevangen in dezelfde rode kleur die de granaatappel bij elkaar houdt.

De granaatappel heeft altijd meer gedragen dan zijn eigen gewicht, een kroon die lijkt op een vrucht, zaden die in oude verhalen als een verstandhouding tussen werelden tellen, een symbool van wat bewaard wordt en wat wordt weggegeven. Hier is die kroon niet verloren, hij is verspreid, zijn vorm bijeengehouden alleen door licht en door de donkere zaden die hij ooit beschermde.

De merktekens zijn altijd aanwezig in het oppervlak, niet verborgen en niet aan te zetten door een spot. Licht creëert dit beeld niet; het scherpt aan wat er al is, verdiept het contrast tussen de gloeiende schil en het donkere hart dat het omringt. Dit werk gaat verder met de Art on Mirror-serie van Tijs Dragtsma, waarin krassenafbeeldingen in gekleurd spiegelglas worden gezet en de kijker deel wordt van het werk.

“Een kroon hoeft niet heel te blijven om toch iets te betekenen.”

Over Art on Mirror – Red

Art on Mirror is een geheel van werken waarin het beeld in gekleurd spiegelglas wordt gekrast en de wereld voor het werk er deel van wordt. Elke lijn wordt in een dieprode spiegelende oppervlakte van acrylglas gekerfd. De krassen zijn er altijd, fel tegen de kleur, terwijl het oppervlak eromheen de kamer, het daglicht en de kijker blijft reflecteren.

Van een afstand leest het beeld helder en compleet, een bleke figuur in een veld van rood. Kom dichterbij en het werk opent zich in een delicate web van individuele merktekens, fijn en doelbewust, elk essentieel voor het geheel. Achter en tussen hen doet de spiegel wat een spiegel doet. Het draagt de kamer en de kijker naar de compositie, zodat de omgevingen in het werk veranderen met de plek waar het hangt, terwijl het beeld zelf stevig op zijn plek blijft.

Licht creëert het beeld niet. Het scherpt het aan. De rode ondergrond absorbeert en laat zien, de gekraste lijnen vangen en houden, en onder een gerichte spot verdiept het contrast totdat de figuur een sculpturale, bijna lumineuze kwaliteit krijgt. Bij zachter licht komt de kleur naar voren en nestelt het werk zich in een rustigere register, zonder ooit zijn onderwerp te verliezen.

Rood is de kleur van bloed, van vuur en van alles waar we niet kalm naar kunnen blijven. Dat is de emotionele ondergrond waartegen elk werk in deze reeks is geplaatst, en de onderwerpen zijn gekozen om erbij te horen.

Art on Mirror vervolgt het gekraste beeldmateriaal van Art with Scratch van Tijs Dragtsma op een nieuw ondergrond. Waar de zwarte werken hun kracht halen uit afwezigheid, halen deze kracht uit reflectie. De kijker kijkt niet langer alleen naar het werk. De kijker bevindt zich erin.

Over de kunstenaar

Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.

Als kunstenaar wordt ik gedreven door een constant verlangen om nieuwe visuele talen te verkennen. Ik zie kunst niet als een vaste stijl, maar als een evoluerend veld van ontdekkingen waar materiaal, structuur, licht en emotie samenkomen.

Mijn werk begint vaak met een eenvoudige vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe manier spreken? Hoe kan hardheid intiemewe worden? Hoe kan precisie emotie creëren? Die zoektocht ligt in het hart van alles wat ik creëer.

Binnen TD Fine Art Studio wordt elke oeuvre als zijn eigen wereld benaderd, met zijn eigen logica, sfeer en visuele identiteit. Sommige werken ontstaan door ritme, herhaling en structuur. Andere ontspruiten uit afwezigheid, schaduw, reflectie of spanning. Wat hen verbindt, is een gedeelde toewijding aan originaliteit, helderheid en emotionele aanwezigheid.

Ik ben gefascineerd door contrast. Tussen kracht en kwetsbaarheid. Tussen controle en gevoel. Tussen wat zichtbaar is en wat open blijft voor interpretatie. Mijn doel is niet simpelweg een beeld maken, maar een werk creëren dat de aandacht vasthoudt, tot nadenken uitnodigt en zich in de loop van de tijd blijft onthullen.

TD Fine Art Studio is de ruimte waarin deze verkenningen samenkomen. Het is niet alleen een studio, maar een evoluerend artistiek universum gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te creëren dat distinctief, intentioneel en levend aanvoelt.