Tijs Dragtsma (1992) - A Ring Scratched Into Green

Op het eerste gezicht zou het een zon kunnen zijn, of een oog dat terugkijkt. Kijk dichterbij en het patroon onthult zichzelf als iets kleiner en bekender, de doorsnede van een enkele kiwi, zijn zaadringen omgezet in een corona van stippen, zijn bleke vruchtvlees als een veld van stralend licht. A Ring Scratched Into Green neemt de stille binnenkant van een fruit en laat het een heel kosmos worden.

Green draagt het stuk. Het is de kleur van het vruchtvlees zelf, de kleur van dingen die nog groeien, en hier wordt het de kleur van het glas zelf. Het beeld ligt niet boven dit groen, maar wordt eruit gehaald, zodat het fruit en het materiaal waarin het gehouden wordt dezelfde taal spreken voordat een enkele markering wordt gemaakt.

Niets hier wordt geschilderd, gedrukt of toegevoegd. De contour van het fruit en de ring van zaden worden gevormd door gecontroleerde krassen die rechtstreeks in het gekleurde spiegelfluisglas zijn gezet, dikke lijnen die de vorm vasthouden, een veld van fijne krassen die het licht oppakken alleen aan de zijde waar het licht natuurlijk invallen zou. De rest van het fruit blijft donker, toe te schrijven aan het glas, zodat het beeld zowel ontstaat uit wat wordt onthouden als uit wat wordt getekend.

Het beeld is altijd aanwezig. Het heeft geen direct licht nodig om te bestaan, en het verdwijnt nooit terwijl je er voorbijloopt. Wat verandert is de diepte: onder feller licht halen de krassen meer glans en het contrast tussen de uitstralende zaden en de zwarte kern verdiept zich, terwijl bij zachter licht dezelfde ring stilletjes in het oppervlak gaat liggen. Licht schept het beeld niet. Het scherpt het aan.

Omdat het oppervlak spiegelfluis is, komt de kamer er ook bij. Sta recht voor het werk en jouw eigen reflectie nestelt zich in de donkere ruimtes tussen de zaden, zodat de ring nooit enkel fruit en glas is, maar fruit, glas en wie er ook aan het kijken is. Vanaf de andere kant van een kamer leest het stuk als één heldere, gloeiende cirkel. Van dichtbij verdwijnt die cirkel in een veld van individuele marks, elk deel van een geheel dat alleen samenhoudt op afstand.

A Ring Scratched Into Green vervolgt de Art on Mirror-serie van Tijs Dragtsma, waarin krassenfiguren in gekleurd spiegelfluisglas worden gezet en de kijker een onderdeel van het werk wordt. Een visuele taal waarin beschadiging geen destructie is, maar structuur, en waarin de spiegel kijken verandert in participeren.

"Een zaadring die in licht verandert, vastgehouden in groen glas dat herinnert waar het vandaan kwam."

Over Art on Mirror – Green

Art on Mirror is een oeuvre waarin het beeld in gekleurd spiegelfluisglas wordt gekrast, en de wereld voor het werk er deel van wordt. Elke lijn wordt in een diepe groene spiegelende oppervlakte van acrylglas gekerfd. De krassen zijn altijd aanwezig, fel tegen de kleur, terwijl het oppervlak eromheen de kamer, het daglicht en de kijker blijft weerspiegelen.

Vanuit een afstand leest het beeld duidelijk en compleet, een bleke figuur gehouden in een veld groen. Kom je dichterbij dan opent het werk zich in een delicate web van individuele marks, fijn en doelbewust, elk essentieel voor het geheel. Achter en tussen hen doet de spiegel wat een spiegel doet. Hij brengt de kamer en de kijker in de compositie, zodat de omgeving in het werk verandert met de plek waar het hangt, terwijl het beeld zelf stevig op zijn plek blijft.

Licht creëert het beeld niet. Het scherpt het aan. Het groene vlak absorbeert en weerspiegelt, de gekrabde lijnen vangen en houden vast, en onder een gerichte spotlight verdiept het contrast totdat de figuur een beeldhouwkundige, bijna lumineuze kwaliteit krijgt. Bij zachter licht komt de kleur naar voren en krijgt het werk een rustigere register, zonder ooit het onderwerp los te laten.

Groen is de kleur van groei, van bossen en van dingen die telkens terugkeren. Dat is de emotionele ondergrond waartegen elk werk in deze serie is geplaatst, en de onderwerpen zijn gekozen om daarbij te horen.

Art on Mirror zet voort wat Art with Scratch begon, toegepast op een nieuw ondergrond. Waar de zwarte werken hun kracht halen uit afwezigheid, halen deze kracht uit reflectie. De kijker kijkt niet langer alleen naar het werk. De kijker zit erin.

Over de kunstenaar

Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.

Als kunstenaar word ik gedreven door een constante drang om nieuwe visuele talen te verkennen. Ik beschouw kunst niet als een vaste stijl, maar als een zich ontwikkelend vakgebied van ontdekking waar materiaal, structuur, licht en emotie samenkomen.

Mijn werk begint vaak met een eenvoudige vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe manier spreken. Hoe kan hardheid intimiteit worden. Hoe kan precisie emotie creëren. Die zoektocht ligt ten grondslag aan alles wat ik creëer.

Binnen TD Fine Art Studio wordt elke oeuvre benaderd als zijn eigen wereld, met zijn eigen logica, sfeer en visuele identiteit. Sommige werken ontstaan door ritme, herhaling en structuur. Andere ontstaan door afwezigheid, schaduw, reflectie of spanning. Wat hen verbindt, is een gedeelde toewijding aan originaliteit, helderheid en emotionele aanwezigheid.

Ik ben gefascineerd door contrast. Tog tussen kracht en kwetsbaarheid. Tussen controle en gevoel. Tussen wat zichtbaar is en wat open blijft voor interpretatie. Mijn doel is niet eenvoudigweg een beeld maken, maar een werk creëren dat de aandacht vasthoudt, tot nadenken uitnodigt en zich in de loop van de tijd blijft ontvouwen.

TD Fine Art Studio is de ruimte waarin deze verkenningen samenkomen. Het is niet alleen een studio, maar een evoluerend artistiek universum gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te creëren dat onderscheidend, intentioneel en levendig aanvoelt.