Benjamin Zobel (1762-1830) - Havre de Grace

Benjamin Zobel (1762, Memmingen, Zwaben, 1830, Londen), Het duidelijkste werk is „De Poort van Havre de Grâce”, olie op doek. Uitgebreide ambiance-veduta van een architectonische poort die leidt naar het voormalige Havre de Grâce, tegenwoordig Le Havre, getoond samen met een brug, stadsbebouwing, figuren en een uitgestrekt landschap op de achtergrond. Havre de Grace was een ideale stad. Aan de achterzijde van het doek bevindt zich een handgeschreven Duits opschrift „Ein Thor von Havre de Grace”, oftewel „De Poort van Havre de Grâce”, terwijl in het onderste deel van de compositie de signatuur „B. Zobel” te zien is. Benjamin Zobel werd geboren op 21 september 1762 in Memmingen, Zwaben, en overleed op 24 oktober 1830 in Londen. Hij was een kunstenaar van Duitse afkomst, die na een verblijf in Amsterdam in Engeland verbleef en zijn activiteiten koppelde aan het koninklijke hof. Bronnen documenteren zijn werk voor Louis Weltje, de koksmaat van de regent-koning, en zijn werk als decorateur van tafels in Windsor Castle. Andere bronnen beschrijven hem direct als decorateur aan het hof van koning George III, en onder zijn beschermelingen worden George III en de Hertog van York genoemd. Benjamin Zobel werd vooral bekend als een van de pioniers en populariseerders in Engeland van een bijzondere techniek van marmottinto, waarbij schilderijen werden samengesteld uit gekleurd zand, marmerstof en andere fijne materialen die op een ondergrond werden gefixeerd. Deze techniek vloeide voort uit zijn ervaring met het vervaardigen van tijdelijke tafeldecoraties van gekleurde suikers, zand en marmerstof voor het Engelse hof. Het grote merendeel van Zobels werken die in literatuur en antiquariaatshandel voorkomen, is verbonden met zandschilderkunst, terwijl zijn olieverfschilderijen zeldzaam zijn op de antieke markt. Hun bestaan is echter gedocumenteerd, bijvoorbeeld Christie’s noteert een gesigneerde „B. Zobel” olieverf op doek “A Tiger resting under Trees”. Het tentoongestelde schilderij is derhalve bijzonder interessant als potentieel voorbeeld van minder typisch, olieverfschilderkunst van de kunstenaar. De compositie kenmerkt zich door gedetailleerde uitwerking van de architectuur, een romantische benadering van de voormalige stad en een bescheiden figuratief decor dat de scène tot leven brengt. De op het oppervlak zichtbare natuurlijke scheurpatronen van de schilderlaag en de constructie van doek en het stellwerk duiden op een historisch object, maar een exacte datering vereist conserverende inspectie. Het schilderij vormt een interessant voorbeeld van een romantische veduta met historisch-architectonisch karakter. Het schilderij bevindt zich in een fraaie, versierslechte gouden lijst.

Kolekcja prywatna

Przesyłka zostanie zapakowana z największą starannością.