Marco Abrate (Rebor) - Untitled

Marco Abrate (Rebor) is een Italiaanse visuele kunstenaar, geboren in 1996, werkend tussen Europa en Azië. Zijn praktijk omvat sculpturale schilderkunst, installatie en digitale talen, met de focus op de relatie tussen beeld, tijd en perceptie.

In 2022 won hij de Eerste Prijs in de Street Art-sectie van de 59e Biënnale van Venetië, met een werk dat geëxposeerd werd in het Venice Pavilion als onderdeel van The Milk of Dreams, waarna het werd opgenomen in de collectie van Ca’ Pesaro – Museum of Modern Art in Venetië. In 2023 werd hij geselecteerd voor de Swatch Art Peace Hotel Artist Residency in Shanghai. In 2026 nam hij deel aan de Swatch Art Peace Hotel 15th Anniversary Exhibition, als onderdeel van het Art Journey-project, in samenwerking met het Solomon R. Guggenheim Museum New York en de Peggy Guggenheim Collection Venetië.

Zijn werk heeft aanzienlijke aandacht gekregen van de Italiaanse pers en televisie. Vanity Fair Italia beschreef hem als “een van de meest veelbelovende jonge kunstenaars in de Italiaanse kunstscene.” Zijn werk is ook belicht door RAI, TGR Rai, TG2, Sky Arte, Treccani, La Stampa, Corriere della Sera en andere grote Italiaanse publicaties. Vanity Fair publiceerde bovendien een feature gewijd aan het Peek Behind The Curtain-onderzoek.

Werk van Marco Abrate bevindt zich in internationale en institutionele collecties, waaronder Ca’ Pesaro – Museum of Modern Art in Venetië, Swatch Art Peace Hotel in Shanghai, Tai Art Museum in Shanghai, Shanghai Jiao Tong University – ICCI Art Valley, National Portrait Gallery in Londen en Musée des Confluences in Lyon.

Onderdelen zoals oppervlakter variaties, oneffenheden en materiaale textuur zijn opzettelijke elementen van het werk en een integraal onderdeel van de visuele taal van de kunstenaar.

Untitled, 2024, is een uniek werk behorende tot de Hidden Images-serie, een onderzoek van Marco Abrate (Rebor) dat onderzoekt hoe we liefde en menselijke relaties in het digitale tijdperk bewonen. In dit onderzoek wordt pareidolie een fundamenteel hulpmiddel: vormen en aanwezigheid lijken uit het materiaal te rijzen en worden voltooid door de blik van de kijker. In The Unknown, wat aanvankelijk ongedefinieerd lijkt, kan door perceptie en geheugen transformeren tot een herkenbare aanwezigheid. Het werk wordt zo een reflectie op de afstand tussen wat we zien, wat we herinneren en wat we wensen te herkennen in de ander.