Lucía Laurent - XL - "Bruma del Egeo"

Lucía Lauren (LILI) is een Cubaanse kunstenares met een vooral autodidactische plastic zoektocht, afgestudeerd in Social Communicatie aan de Universidad de La Habana.

Haar relatie met beeld begon ver voordat ze zich professioneel aan de schilderkunst wijdde. Fotografie vormde haar eerste creatieve terrein: daardoor ontwikkelde ze een bijzondere gevoeligheid voor compositie, visueel evenwicht, gebaar en de representatie van de menselijke figuur. Later dook ze jarenlang in de wereld van tatoeage, een fase die bepalend was om het belang te begrijpen van wat nu in haar schilderkunst de lijn, de silhouet, de vereenvoudiging van vormen en de grafische helderheid hebben.

Uiteindelijk vond ze in de beeldende kunsten een veel ruimere uitdrukkingsruimte. De schilderkunst stelde haar in staat om die eerdere ervaringen te bundelen en om te zetten in een intieme en herkenbare universe, voornamelijk opgebouwd met acryl op doek.

Het werk van Lucía Lauren draait vooral om de vrouw, de natuur, de bloemen en de dieren, met een terugkerende aanwezigheid van de kat als stille metgezel van haar hoofdpersonen. Het zijn scènes die zelden zoekt naar het vertellen van buitengewone gebeurtenissen. Integendeel, de kunstenares lijkt geïnteresseerd te zijn in de kleine momenten van kalmte: een vrouw die haar kat vasthoudt, een figuur omgeven door bloemen, een glas wijn, een geïndefinieerde tuin of simpelweg een moment van contemplatie.

Haar schilderkunst gaat uit van een duidelijke visuele synthese. Lucía verwijdert een groot deel van de secundaire informatie om alleen dat te behouden wat ze als essentieel beschouwt. Serene gezichten, grote kleurvlakken, gedefinieerde contouren en platte vormen bouwen beelden die meteen leesbaar zijn, maar wel vol gevoeligheid.

In haar taal vinden we echo’s van hedendaagse illustratie en naïeve schilderkunst, samen met decoratieve verwijzingen die dichter bij art déco en art nouveau liggen. Echter, deze elementen verschijnen herinterpreteerd vanuit een eigen gevoeligheid, warmer, alledaagser en vrouwelijker.

Een van de meest interessante aspecten van haar werk is het gebruik van kleur. Poederroze, terracotta, oker, mosterd en crèvetonen wonen naast diepe zwarttinten, blauwgroene groenen, intense roodtinten en zeer schone witten. In sommige composities is het palet delicaat en bijna huiselijk; in andere verovert het kleurd contrastrijk een duidelijk grafische intensiteit.

De vrouw bevindt zich vrijwel in het centrum van haar hele schilderuniversum. Ze wordt niet weergegeven als een heroïsch of afstandelijk personage, maar vanuit een rustige, elegante en introspectieve vrouwelijkheid. Het zijn figuren met serene blikken, traag houdingen en ingetogen gebaren. Er is glamour, maar het is een intieme en stille glamour.

Katten spelen een bijzonder interessante rol. Groter dan simpele decoratieve elementen fungeren ze als symbolen van gezelschap, onafhankelijkheid, tederheid en emotionele onderdak. In werken waarin vrouw en dier elkaar omhelzen, versmelten de krommingen van het menselijk lichaam en de vormen van de kat bijna, waardoor de compositie een voorstelling van genegenheid wordt.

Bloemen en begroeiing vervullen een vergelijkbare functie. Ze omringen de hoofdpersonen, verschijnen in hun jurken of integreren in de achtergronden tot soms de grens tussen figuur en natuur verdwijnt. Op die manier vormen vrouw, natuur en wereld van dieren één en hetzelfde gevoelsleven.

In werken zoals de figuur die de kat omhelst tegen een rode achtergrond, reduceert Lucía het palet radicaal om het beeld op te bouwen via het contrast tussen zwart, wit en rood. De strepen van de jurk verliezen niet langer enkel een patroon en worden het belangrijkste compositieve middel: ze omringen beide personages en centreren de hele scène op het gebaar van de omhelzing. Het resultaat straalt bescherming, intimiteit en stilte uit.

In andere stukken, zoals de vrouw zittend naast de kat en het glas wijn, ontwikkelt de kunstenaar een compositie die dichter bij eigentijds design ligt. Het terracotta van de jurk dialogueert met zachte rozen, beige en turkooisgroen, waardoor een verfijnd beeld ontstaat dat niet kil aanvoelt. De hoofdfiguur onderneemt geen concrete handeling; ze bestaat simpelweg binnen haar eigen ruimte. Juist die afwezigheid van drama vormt een groot deel van de aantrekkingskracht van het werk.

Zo ontwikkelt Lucía Lauren een schijnbaar eenvoudige maar zorgvuldig gebouwde schilderkunst. Haar taal hangt niet af van ostentatief technisch virtuositeit, maar van het vermogen om een scène terug te brengen tot de emotie die zij als essentie beschouwt.

Haar universum is vrouwelijk, botanisch, huiselijk en affectief. Het bevat alledaagse schoonheid, de relatie met dieren, zorg, contemplatie en de natuur als toevluchtsoord. Haar schilderijen hebben een bijzonder aantrekkelijke kwaliteit: op het eerste gezicht decoratief lijken ze, maar achter die schoonheid schuilt een voortdurend streven naar harmonie, gevoeligheid en sereniteit.

In een hedendaags landschap waar veel beelden proberen de aandacht te trekken door overdaad, kiest Lucía Lauren juist de tegenovergestelde weg: ze vereenvoudigt. En juist in die eenvoud schuilt een groot deel van de persoonlijkheid van haar werk.

Kunstenaar Lucía Laurent – werk in acryl op doek, professioneel van hoge kwaliteit.
Afmetingen 90 x 120 cm schilderij.
Originele editie.
De verzending vindt plaats via United Parcel Service (UPS) voor Spanje en Europa, en via FedEx voor de rest van de wereld.
Het werk wordt opgerold verzonden en beschermd met meerdere lagen verpakking, noppenfolie en geplaatst in een stevige buis.
Nadat het werk is betaald, is er drie dagen nodig voor het inpakken en levering aan het verzendbedrijf.
Het werk bereikt u na ten minste tien dagen, afhankelijk van het bestemmingsland.
“Deze partij bevat weergaven gemaakt met AI. Raadpleeg de originele foto’s om de werkelijke staat van het werk te controleren.”


Dit werk in acryl op doek is een helder figuratief compositie in een hedendaagse illustratieve stijl die de sereniteit oproept van een zomerse kamer aan de Middellandse Zeekust. De scène wordt geleid door een vrouw met de rug naar ons toe, steunend tegen een balkon met witte balustrade, gekleed in een ruime strohoed en een majestueuze jurk met golvende franjes in marineblauw en wit die beweging van de zee nabootsen. De omgeving wordt verrijkt door felle fuchsia-brugandsen links en de kusttypische architectuur van witte huisjes op de achtergrond, waar schepen zeilen op wateren van een sereen blauw onder een onbewolkte lucht. Het evenwichtige gebruik van licht, de vloeiende lijnen en het zorgvuldige kleurenpalet geven de schilderij een tijdloze sfeer van rust, verfijning en maritieme contemplatie.