Lucía Laurent - XL - "Sueño de Cacatúa"

Lucía Lauren (LILI) is een Cubaanse kunstenaar met een voornamelijk autodidactische opleiding op het gebied van plastische kunst, afgestudeerd in Communicatie Sociale aan de Universidad de La Habana.

Zijn relatie met beeld begon lang voordat hij zich professioneel met schilderen ging bezighouden. De fotografie vormde zijn eerste creatieve territorium: hierdoor ontwikkelde hij een bijzondere gevoeligheid voor compositie, visueel evenwicht, gebaar en de voorstelling van de menselijke figuur. Later dook hij jarenlang de wereld van tatoeëren in, een determinante fase om het belang te begrijpen dat in zijn huidige schilderkunst de lijn, de silhouet, de vereenvoudiging van vormen en de grafische helderheid hebben verworven.

Uiteindelijk vond hij in de plastische kunsten een veel ruimere uitdrukkingsruimte. De schilderkunst stelde hem in staat om die eerdere ervaringen te bundelen en om te zetten in een intieme en herkenbare universum, opgebouwd voornamelijk met acryl op doek.

Het werk van Lucía Lauren draait vooral om de vrouw, de natuur, de bloemen en de dieren, met een herhaalde aanwezigheid van de kat als stille metgezel van haar protagonisten. Het zijn scènes die zelden proberen buitengewone gebeurtenissen te narreren. Integendeel, de kunstenaar lijkt te geïnteresseerd in de kleine momenten van kalmte: een vrouw die haar kat vasthoudt, een figuur omgeven door bloemen, een glas wijn, een ingebeide tuin of simpelweg een moment van contemplatie.

Zijn schilderkunst begint vanuit een duidelijke visuele synthese. Lucía verwijdert een groot deel van de secundaire informatie om alleen datgene te bewaren wat hij als essentieel beschouwt. Seren gezichten, grote vlakken kleuren, duidelijke contouren en vlakke vormen bouwen beelden die onmiddellijk leesbaar zijn, maar vol gevoeligheid.

In zijn taal vinden we echo’s van hedendaagse illustratie en naïeve schilderkunst, samen met decoratieve verwijzingen die dicht bij art déco en art nouveau liggen. Toch verschijnen deze elementen herinterpretiteerd vanuit een eigen gevoelsleven, warmer, alledaags en vrouwelijk.

Een van de meest interessante aspecten van zijn werk is het gebruik van kleur. Roze poeders, terracotta, okers, mosterdkleuren en roomtinten gaan hand in hand met diepe zwarttinten, blauwgroene groenen, intense roodtinten en zeer heldere witten. In sommige composities is het palet delicaat en bijna huiselijk; in andere verkrijgt het chromatische contrast een duidelijk grafische intensiteit.

De vrouw neemt het centrum in vrijwel heel zijn schilderuniversum in beslag. Ze verschijnt niet als een heldhaftig of afstandelijk personage, maar vanuit een kalme, elegante en introspectieve vrouwelijkheid. Het zijn figuren met serene blikken, rustige houdingen en ingetogen gebaren. Glamour bestaat, maar het is een intieme en stille glamour.

Katten spelen een bijzonder interessante rol. Meer dan eenvoudige decoratieve elementen, fungeren ze als symbolen van gezelschap, onafhankelijkheid, tederheid en emotionele toevlucht. In werken waar vrouw en dier elkaar omhelzen, smelten de krommingen van het menselijk lichaam en de vormen van de kat bijna samen, waardoor de compositie een uitdrukking van genegenheid wordt.

Bloemen en begroeiing vervullen een vergelijkbare functie. Ze omringen de hoofdpersonen, verschijnen op hun jurken of integreren zich in de achtergronden totdat soms de grens tussen figuur en natuur verdwijnt. Op die manier vormen vrouw, natuur en de dierenwereld uiteindelijk één en dezelfde gevoelsmatige gevoeligheid.

In werken zoals de figuur die de kat omarmt tegen een rode achtergrond, reduced Lucía het palet radicale tot het bouwen van de afbeelding door het contrast tussen zwart, wit en rood. De strepen van de jurk zijn niet langer slechts een patroon maar worden het belangrijkste compositorische middel: ze omgeven beide personages en concentreren de hele scène op de omhelzing. Het resultaat straalt bescherming, intimiteit en stilte uit.

In andere stukken, zoals de vrouw zittend naast de kat en het glas wijn, ontwikkelt de kunstenaar een compositie die dichter bij hedendaags ontwerp ligt. Het terracotta van de jurk praat met zachte rozen, beige en groenblauw, wat een verfijnde afbeelding oplevert zonder kil te lijken. De protagonist voert geen specifieke handeling uit; ze bestaat gewoon binnen haar ruimte. Juist die afwezigheid van drama vormt een groot deel van de charme van het werk.

Zo ontwikkelt Lucía Lauren een ogenschijnlijk eenvoudige maar zorgvuldig gebouwde schilderkunst. Haar taal hangt niet af van ostentatief technisch virtuositeit, maar van het vermogen om een scène te reduceren tot de kernemotionaliteit.

Haar universum is vrouwelijk, botanisch, huiselijk en affectief. Het bevat alledaagse schoonheid, de relatie met dieren, zorg, contemplatie en de natuur als toevlucht. Haar schilderijen bezitten een bijzonder aantrekkelijke kwaliteit: ze kunnen op het eerste gezicht decoratief lijken, maar achter die schoonheid schuilt een voortdurend streven naar harmonie, gevoeligheid en sereniteit.

In een hedendaags landschap waar veel beelden proberen de aandacht te trekken door overdaad, kiest Lucía Lauren voor de tegenovergestelde weg: vereenvoudigen. En juist in die eenvoud schuilt een groot deel van de persoonlijkheid van haar werk.

Werk van de kunstenaar Lucía Laurent uitgevoerd in acryl op doek van professionele hoge kwaliteit.
Afmeting 90 x 120 cm schilderij.
Originale editie.
De verzending zal gebeuren via United Parcel Service (UPS) voor Spanje en Europa, en via FedEx voor de rest van de wereld. Het werk zal opgerold worden verzonden en beschermd zijn met meerdere lagen verpakking, bubble wrap en geplaatst in een stevige koker. Nadat het werk is betaald, zijn drie dagen nodig voor het verpakken en leveren aan de verzendingmaatschappij. Het werk zal ten einde tien dagen arriveren, afhankelijk van het land van bestemming.
“Deze lot bevat visuals gemaakt met AI. Raadpleeg de originele foto's om de werkelijke staat van het werk te controleren.”



Deze acryl op doek is een dromerige figuratieve compositie in neomoderne stijl, rijk aan intime poëzie, die een kalme en contemplatieve nostalgie oproept. De schilderij stelt een vrouw voor in een lyrische pose met gesloten ogen, die voorzichtig haar gezicht op haar hand laat rusten terwijl ze op een rode fauteuil ligt met slanke bloemmotieven in roze tinten. Ze draagt een losvallende outfit in donkerblauw, bedekt met barokke patronen van grijsachtige bladeren die harmonieus samengaan met het groenachtige behang op de achtergrond. Op de voorgrond rust een witte ara met gele snavel en duidelijke penseelstreken naast haar, wat een organische en vitale tegenhanger aan de scène toevoegt. Het evenwicht van het palet tussen warme en koele tinten, samen met de vloeiende penseelvoering, geeft het doek een elegante sereniteit en een duidelijk tijdloze decoratieve kwaliteit.