Alfredo Grimaldi (1950) - La terrazza nei giorni estivi

Een met bloemen omgeven terras opent zich naar een kustdorpje dat ingeklemd ligt tussen zee en bergen. Aan de linker rand loopt een lichte muur, doorsneden door takken en bloei in paars en roze die het uitzicht inleiden; onderaan staat een terracotta pot met rode bloemen en een uitgestrekt bed fuchsiekleurige bloemknoppen die een levendig en uitnodigend close-up vormen. Deze elementen brengen de kijker dichter bij het landschap en suggereren een intieme en beschutte kijk.

Verder dan de balustrade liggen de witte, crèmekleurige en roze gebouwen langs de oever, onderbroken door donkere openingen en vlekken van begroeiing. De bergen rijzen naar achteren in groentinten en purperen tinten, terwijl de zee zich uitstrekt in brede azuurblauwe en blauwgroene tinten. Kleine witte zeilen markeren de afstand en brengen een zachte aanwezigheid in de uitgestrektheid van de baai.

De compositie wisselt tussen de rijkdom van nabije details en de eenvoud van de mariene ruimte. De helderheid van de huizen en de intensiteit van de bloemen geven een vrolijk beeld van het mediterrane landschap, als een moment van dagelijkse schoonheid bewaard tussen de tuin en de horizon.