Alessandro Padovan (1983) - 3D BERNARD AUBERTIN NEW! (con teca plexiglass)

Het werk is geboren uit een ideële dialoog met het onderzoek van Bernard Aubertin, kunstenaar van het Nouveau Réalisme die rood, herhaling en materie tot centrale elementen van zijn poëtica heeft gemaakt. In zijn werken wordt de serialiteit van eenvoudige en alledaagse elementen een taal die spanning, energie, vernietiging en transformatie kan oproepen.

In dit werk wordt de traditie echter herinterpreteerd door een kenmerkend element van mijn onderzoek: de wijnstok.

In plaats van de spijkers die Aubertin gebruikte, gebruik ik honderden schroeven, volgens een precieze geometrische structuur verdeeld over het rode oppervlak. De schroef, element dat normaal gesproken geassocieerd wordt met assemblage, constructie en mechanica, wordt hier getransformeerd tot een autonoom artistiek element. Zijn herhaling genereert een driedimensionaal oppervlak waarin licht, schaduw en diepte voortdurend de perceptie van het werk veranderen.

Het rood omhult de compositie als een oppervlak vol energie, terwijl de schroeven uit het vlak omhoog komen en een soort visuele vibratie creëren. Vanaf een frontale kijk lijkt de compositie ordelijk en minimaal; wanneer je haar zijwaarts bekijkt, verschijnt daarentegen haar ware driedimensionale en materiële aard.

Het werk wil geen simpele citatie van Aubertin zijn, maar een hedendaagse herinterpretatie van zijn taal, door het spijker te vervangen door de schroef en een industrieel object om te vormen tot een artistiek teken.

De schroef wordt zo een symbool van constructie en vernietiging tegelijk: wat normaal gesproken dient om te verbinden en vast te zetten, wordt gebruikt om een onrustig, intens en diep materieel oppervlak te creëren.

Het is juist in dit contrast tussen orde en spanning, constructie en vernietiging, tweedimensionaliteit en driedimensionaliteit dat de identiteit van het werk ontstaat.

Werk van kunstenaar Alessandro Padovan, wereldwijd beroemd om zijn Screw Art-techniek.
Het werk is verrijkt met een plexiglazen vitrine.

De transparante vitrine isoleren en beschermen, waardoor het werk een hedendaagse relikwie wordt.

De werken van deze hedendaagse kunstenaar passen in het spoor van de Pop Art, Screw Art, van conceptuele kunst en van stedelijke kunst, en roepen voor visuele taal en culturele impact vergelijkingen op met het werk van grote namen zoals Andy Warhol, Jean‑Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, kev munday invader, murakami en Damien Hirst.
Tegelijkertijd dialogueert het artistieke onderzoek met het imaginaris van luxe, iconische mode en Globale design, oproepend symbolen van heiligheid en merken die wereldwijd herkend worden zoals Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari, Porsche, Lamborghini.

De werken zijn geen replicas of officiële samenwerkingen met de genoemde kunstenaars of merken, maar originele creaties, uitgevoerd met een persoonlijke stijl die een kritiek en een herlezing van consumptie, van de symbolische waarde van het merk en van kunst als hedendaags cultureel object weerspiegelt.

Deze aanpak maakt de werken bijzonder gewaardeerd door verzamelaars en liefhebbers van hedendaagse kunst, luxueuze Pop Art, conceptuele street art en kunst geïnspireerd op grote iconische merken, terwijl ze een sterke autonome artistieke identiteit behoudt.