Sandra Chinelate - KINSHIP

Sandra Chinelate is een Italiaans-Braziliaanse kunstenaar met een diploma in Letteren die in Italië woont en werkt. Sinds 2005 is ze een intensieve en constante dialoog met de kunst aangegaan, waarbij ze een schilderkunstige zoektocht heeft ontwikkeld die diep geworteld is in de fysieke en existentiële versteviging van het menselijk wezen via de middelen van figuratieve schilderkunst. Zelfstudende kunstenaar sinds haar jeugd, brengt Sandra Chinelate in haar creatieve praktijk een gevoeligheid mee die ook is gegroeid dankzij de humanistische opleiding en haar sociolinguistische blik. In Italië wonend heeft ze haar onderzoek gericht op de representatie van de mensheid in haar uiteenlopende uitingen, en bevordert ze een ideaal contact tussen individuen en verschillende realiteiten. In haar werken leven leeftijd, huidskleur, passies, kwetsbaarheden en vragen van het bestaan, bekeken met respect en zonder vooroordelen teruggegeven. Haar schilderkunst ontspringt uit de wens om de oneindige facetten van het menselijk bestaan te verheffen, door elk afgebeeld subject waardigheid en diepte te geven. Met evenveel toewijding concentreert ze zich op de studie van detail, licht en perspectief, elementen die haar persoonlijke interpretatie van het hyperrealisme karakteriseren, een expressieve taal waarin ze sinds haar eerste artistieke experimenten is gespecialiseerd. Sinds 2005 neemt ze deel aan talrijke solo- en groepstentoonstellingen, grotendeels werkend met olie en gemengde technieken op doek en paneel. Voor de catalogus van een van haar belangrijkste solo-exposities heeft de Romeinse kunstcritica Lea Mattarella een belangrijke recensie aan de artieste gewijd, waarin ze afsluit met deze woorden: «En als er pijn is, als er moeite is, maakt Chinelate zich de woorden van Rumi, de middeleeuwse soefi-dichter, eigen, overtuigd dat “de wond het punt is waar het licht in je kan doordringen”». Deze visie lijkt de hele poëtica van Sandra Chinelate te doorkruisen: het licht dat voortkomt uit kwetsbaarheid wordt het principe waardoor de kunstenares de menselijke ziel en de wereld van objecten interpreteert. In haar werken delen mensen en dingen hetzelfde evenwicht van belang en orde, en nemen ze deel aan een visuele vertelling die de complexiteit van het bestaan viert en de mogelijkheid om elke ervaring in bewustzijn en schoonheid te transformeren.