Miquel Torner de Semir (1938) - Retrato

Pictura Galeria presenteert dit magnifieke kunstwerk van Miquel Torner de Semir, waarin een figuur met teatrale uitstraling te zien is, zittend naast een glas en een vrucht, verdiept in haar gedachten onder een uitnodigende tuin vol bloemen. De schilderij kenmerkt zich door uitstekende techniek en de hoge schilderlijke kwaliteit die het overbrengt.

· Afmetingen van het werk: 92,5x73x2 cm.
· Olie op doek, met de hand gesigneerd door de kunstenaar in de rechterhoek van het werk, Miquel Torner de Semir.
· Het werk verkeert in een goede staat van conservation.

Het werk komt uit een exclusieve privécollectie in Girona.

Belangrijke noot: de opgenomen foto's maken integraal deel uit van de omschrijving van het lot.

Het werk zal professioneel worden ingepakt door een IVEX-expert (https://www.instagram.com/ivex.online/), met gebruik van hoogwaardige materialen om de bescherming te garanderen. De verzendprijs dekt zowel de kosten van de professionele verpakking als het transport zelf.
De verzending vindt plaats via Correos of GLS met traceerfunctie. Internationaal verzenden is mogelijk.

------------------------------------------------------------------

Dit schilderij toont een solitair figuur van jeugdige uitstraling, zittend voor een kleine tafel en verdiept in een toestand van diepe reflectie. Het lichaam neemt het grootste deel van de compositie in beslag, terwijl het gezicht, lichtelijk gericht, het emotionele middelpunt van de scène wordt. De persoon steunt het hoofd op een van de handen en kijkt gericht naar een onbepaald punt, alsof hij volledig is afgedwaald van wat er om hem heen gebeurt. De afbeelding straalt stilte, melancholie en een gevoel van innerlijke pauze uit.

Het gezicht verschijnt deels opzij en valt op door zijn helderheid tegen de donkere achtergrond. De huid toont bleke, blauwachtige en roze tinten, met kleine warme accenten op de wangen en rondom de lippen. Het oog, groot en uitdrukkingsvol, blijft geopend en alert, hoewel het eerder naar binnen dan naar de buitenwereld lijkt te kijken. De mond, klein en rood, versterkt de fijnheid van de gelaatstrekken, terwijl de lange neus en de duidelijke contour van het gezicht een elegante en wat teatrale aanwezigheid toevoegen.

Het donkere haar is zorgvuldig bijeen gebracht en volgt de ronding van het hoofd. Verschillende gebogen lijnen traverseren het oppervlak, ordenen het kapsel en creëren een gevoel van volume. Deze sobereheid contrasteert met de rijkdom van de kleding en met de grote bloemen aan de bovenkant. De figuur lijkt behorend tot een universum dat tussen realiteit en fantasie ligt, als een personage uit een theateruitvoering dat tijdens een pauze zijn rol laat vallen en een intieme emotie onthult.

De houding is bijzonder betekenisvol. Een arm wordt omhoog geheven om het hoofd te ondersteunen, terwijl de hand steun biedt aan de wang en slaap. De andere arm lijkt dicht bij het lichaam te liggen, wat het gevoel van afzondering versterkt. Deze positie, traditioneel geassocieerd met wachten, verdriet of meditatie, laat vele gedachten achter achter de stille uitdrukking. Het personage zou een afwezigheid kunnen herinneren, op nieuws wachten of simpelweg een moment van vermoeidheid en contemplatie laten overgaan.

Het kledingstuk dat de torso bedekt, bestaat uit een reeks grote blauwe en zwarte vierkanten die een intense visuele structuur vormen. Deze afwisselende blokken doen denken aan een harlekijn-kostuum en geven de figuur een theatrale eigenschap. De blauwtinten variëren van donker en diep tot helderdere, purperachtige nuances, wat een sterk contrast vormt met de bleekheid van het gezicht en de witte zones van de hals en de mouwen.

Rond de nek opening zich een grote witte kraag, ruim en vouwbaar, die het gezicht omlijst als een bloem. De verschillende delen ervan lopen naar de schouders en creëren een lumineuze overgang tussen hoofd en donker kostuum. Aan de polsen verschijnen soortgelijke, ook wittige en volumineuze versieringen die de armen omringen en de fijnheid van de handen benadrukken. Deze elementen voegen elegantie en solemniteit toe, terwijl ze tegelijk de sce­ne-achtige uitstraling van het personage versterken.

De combinatie van het geometrische kostuum met de grote lichte kraag geeft een interessante tegenstelling tussen rigiditeit en zachtheid. De vakjes van de jurk zijn vast, repetitief en gestructureerd, terwijl de witte plooien zich vrijer openen. Deze dualiteit kan worden opgevat als een weerspiegeling van de eigen emotionele toestand van de figuur: een opvallende, ordelijke uiterlijke verschijning die een fragiele, stille en kwetsbare innerlijke wereld verbergt.

Aan de rechterkant bevindt zich een ronde, lichte tafel. Boven ligt een delicate glazen beker, weergegeven in tinten grijs, wit en blauwachtig. De beker lijkt een kleine hoeveelheid donkere drank te bevatten en wordt een van de meest gedefinieerde objecten in het tafereel. Zijn aanwezigheid suggereert dat de figuur pauzeert, misschien na een viering, een diner of een voorstelling, hoewel de sfeer verre van vrolijk is.

Naast de beker verschijnt een bolvormig fruit in een diepe rode kleur, mogelijk een appel. Zijn warme tint trekt onmiddellijk de aandacht en contrasteert met het heldere oppervlak van de tafel. Dit kleine vrucht kan worden geïnterpreteerd als een symbool van verlangen, kennis, verleiding, of eenvoudigweg als een alledaags element dat de rust van de figuur vergezelt. Zijn eenvoudige, compacte vorm balanceert visueel tegen de lange silhouette van de beker.

In de linkeronderhoek is nog een helder object te onderscheiden, vergelijkbaar met een opgeragde servet, een doek of een verlaten voorwerp op de zitting. De informele houding geeft naturlijkheid en suggereert dat de scène is vastgelegd in een moment van rust. De figuur lijkt tijdelijk afstand te hebben genomen van een activiteit, terwijl de omringende voorwerpen opzij zijn gelegd en men zich over zijn gedachten ontfermt.

De bovenkant van het schilderij wordt doorkruist door grote plantaardige vormen die het tafereel omringen. Twee oranje- en roodoranje bloemen steken krachtig uit tussen groene, turquoise en blauwere bladeren. Hun open schijven creëren lichtpunten en kleur die contrasteren met de melancholische uitdrukking van het personage. Deze bloemen lijken boven zijn hoofd te zweven als gedachten, herinneringen of symbolische aanwezigheid, en geven de compositie een poëtische dimensie.

Links ligt een bloem met rood- en rozige tonen, terwijl rechts een oranjere opening heeft in helderere kleuren. Beiden worden omgeven door gebogen en lange bladeren die zich met de achtergrond verweven. De begroeiing vormt geen herkenbaar tuintje, maar eerder een soort ornamentale lijst die het figuur beschermt en omsluit. Deze fantastische omgeving versterkt de indruk van een innerlijke scène, opgebouwd uit emoties eerder dan uit een concrete plek.

De achtergrond combineert bruin, grijs, donkere groentinten, purperen en blauwere zones. Deze kleuren vormen brede, onbepaalde ruimten die niet duidelijk aangeven waar het personage zich bevindt. Het afwezige van een kamer of een duidelijk herkenbaar landschap concentreert alle aandacht op de figuur en zijn stemming. De omgeving lijkt te veranderen naargelang de emoties van de waarnemer, en kan aanvoelen als een stille zaal, een podium of een denkbeeldig territorium.

De compositie creëert een contrast tussen de feestelijke verschijningsvorm van de kleding en de introspectieve houding van het personage. Het gevleurde ruitjeskostuum, de grote witte kraag, de intense bloemen en de rode vrucht zouden onderdeel kunnen zijn van een vrollijke scène; toch communiceren houding en blik een neerslachtigheid en contemplatie. Deze tegenstelling geeft diepte aan het schilderij en gaat over het verschil tussen wat extern wordt getoond en wat innerlijk wordt gevoeld.

Het figuur lijkt een moment te ervaren dat in de tijd lijkt stil te staan. Er is geen duidelijke actie of afgesloten verhaal, maar de scène suggereert dat er iets is gebeurd of op het punt staat te gebeuren. De beker blijft op de tafel, het fruit is heel, en het personage blijft onbeweeglijk, alsof hij de moed wil verzamelen om een beslissing te nemen. De stilte rondom de afbeelding laat de kijker zijn eigen verhaal inbeelden.

Ondanks de melancholie straalt het werk niet alleen verdriet uit. Er heerst ook een gevoel van sereniteit, gevoeligheid en contemplatieve schoonheid. De uitdrukking van het personage lijkt niet wanhopig, maar diep menselijk. Zijn kalmte nodigt uit om stil te staan en die momenten te erkennen waarop iemand zich losmaakt van de buitenwereld om naar eigen gedachten te luisteren, het verleden te herinneren of zijn gevoelens te begrijpen.

Alles bij elkaar vertegenwoordigt dit prachtige schilderij een figuur van theatrale en delicate uitstraling, zittend aan een tafel terwijl hij stil onder een omgeving vol bloemen en omhullende vormen nadenkt. Het blauwe en zwarte gewaad, de grote witte kraag, de beker en de rode vrucht vormen een mysterieuze scène waarin elegantie, melancholie en fantasie samenkomen. Het werk drukt de intimiteit uit van een diep verlangen en suggereert het contrast tussen een opvallende uiterlijke verschijning en een kwetsbare, eenzame innerlijke wereld vol emoties.