Ramon Pujol (1947) - Tarde de cosecha





€ 1 |
|---|
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 143313 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Beschrijving van de verkoper
Pictura Galeria presenteert dit magnifieke kunstwerk behorend tot Ramon Pujol, dat twee boeren weergeeft die during de oogst in een uitgestrekt veld werken, omgeven door bomen, landelijke gebouwen en hoge bergen onder een wisselend luchtscala. De schilderij valt op door zijn uitstekende技 technique en de hoge schilderkunstige kwaliteit die het uitstraalt.
· Afmetingen van het werk: 60x73x2 cm.
· Olie op doek, handondertekend door de kunstenaar in de linkerhoek van het werk.
· Het stuk verkeert in goede staat van conservering, er is een zichtbare vlek aanwezig op de foto's.
Het werk komt uit een exclusieve privécollectie in Girona.
Belangrijke noot: de opgenomen foto's maken integraal deel uit van de lotomschrijving.
Het werk wordt professioneel verpakt door een expert van IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), met materialen van hoge kwaliteit om de bescherming te garanderen. De verzendprijs dekt zowel de kosten van de professionele verpakking als het eigen transport.
De verzending zal plaatsvinden via Correos of GLS met tracking. Internationale verzending mogelijk.
------------------------------------------------------------------
Dit schilderij presenteert een uitgebreide scène van het plattelandsleven gewijd aan de oogst, ontwikkeld in een uitgestrekt veld omgeven door bomen, landelijke gebouwen en grote bergen. De blik gaat het landschap in, waar aarde, begroeiing en hemel samenkomen om een bepaald moment uit het agrarische leven te tonen. Talrijke graanbundels zijn overal verspreid, terwijl twee figuren tussen hen door werken en zo de menselijke kern van een compositie die door de natuur en dagelijkse inspanning wordt gedomineerd, vormen.
Op de voorgrond liggen verschillende grote hopen graan onregelmatig geplaatst. Sommige staan erg dicht bij de toeschouwer en zijn deels afgesneden door de randen van het schilderij, wat het gevoel van diepte vergroot en doet vermoeden dat het veld verder gaat dan de beeldrand. Hun compacte vormen, donker aan de basis en helderder aan de bovenkant, geven gewicht en volume. De uitsteeksel van de aartjes uit de hopen versterken hun droge uiterlijk en tonen het resultaat van een oogstdag.
De verdeling van deze hopen creëert een visueel traject dat van de voorgrond naar het midden en de achtergrond leidt. De dichterbijzijnde hopen zijn groot en gedefinieerd, terwijl die verder weg geleidelijk kleiner worden. Deze opeenvolging geeft een duidelijke ruimtewerking en doet het veld breed en diep lijken. Tegelijkertijd heeft elke groep een iets andere vorm, wat monotoneert en de scène natuurlijker maakt.
De aarde toont een combinatie van gouden, oker-, bruin-, roze- en groentinten. De drogere gebieden behouden de warme kleur van de graanresten, terwijl sommige groene begroeiing tussen de reeds geoogste delen overblijft. Deze chromatische afwisseling maakt de transformatie van het terrein na het landbouwwerk zichtbaar. Het veld lijkt niet langer bedekt door een uniforme plantage, maar is gemarkeerd door scheuren, paden en plaatsen waar de hopen zijn gegroepeerd.
Aan de rechter-middenkant vallen twee boeren op die samen werken naast een lange rij graan. Een staat rechtop, draagt een lichte blouse, donkere broek en een hoed die hen beschermt tegen de zon. De ander hangt voorovergebogen naar beneden, geconcentreerd op het verzamelen, ordenen of verzekeren van een van de hopen. Zijn gebogen houding drukt de directe fysieke inspanning uit die de taak vereist, terwijl de rechte figuur lijkt te observeren wat is gedaan of zich voor te bereiden om verder te gaan.
De kleine schaal van de arbeiders ten opzichte van de breedte van het veld benadrukt de hardheid van hun arbeid en de enormiteit van de omgeving die ze moeten doorkruisen. Ondanks dat ze discrete figuren zijn, trekken ze meteen de aandacht omdat ze beweging, verhaal en menselijkheid introduceren. Hun aanwezigheid laat de functie van alle hopen verspreid over het terrein begrijpen en maakt het landschap tot een getuigenis van een gemeenschappelijke activiteit. Ze zijn geen simpele decoratieve elementen, maar de stille protagonisten van een lange en veeleisende werkdag.
De kleding van de boeren is eenvoudig en praktisch, passend bij werken in de buitenlucht. De hoeden beschermen hun hoofd, terwijl lichte kleding opvalt tegen de aardse kleuren van het veld. Een van hen draagt een blauw stuk dat een kleine noot van frisheid in het midden van de compositie introduceert. Deze kleurtoets helpt om de figuren van de omgeving te onderscheiden en de aandacht op de uitgevoerde handeling te richten.
Achter de arbeiders zijn nog veel andere hopen te zien, georganiseerd over het veld. Sommige vormen vormen compacte groepen en andere lijken geïsoleerd, wachtend om te worden geoogst of vervoerd. De herhaling van deze vormen draagt het idee uit van een overvloedige oogst en een taak die nog niet is voltooid. Elke hoop lijkt een fase van het reeds voltooide werk aan te geven, waardoor het landschap ook dient als visueel register van de opgelopen inspanning.
In het tussenvlak verschijnt een landelijke constructie met donkere muren en een roodachtig dak, gedeeltelijk beschermd door een grote boom. Het gebouw lijkt op een schuur, opslagruimte of boerderij die direct verbonden is met de landbouwexploitatie. Zijn aanwezigheid introduceert een stabiele en alledaagse referentie, eraan herinnerend dat dit landschap niet alleen een natuurlijke ruimte is, maar ook een bewoond en bewerkt plek door generaties heen.
Links kunnen nog andere kleine gebouwen worden onderscheiden, sommige onder de schaduw van de bergen en bomen. Deze gebouwen zijn discret ingegrepen in de omgeving en versterken de indruk dat we ons in een afgelegen landelijke gemeenschap bevinden. Hun eenvoudige vormen en lage daken vormen een harmonische relatie met het terrein, alsof ze uit het landschap zelf zijn ontsprongen en al lange tijd deel ervan vormen.
De bomen verspreid over het middelste gebied brengen verticaliteit aan en doorbreken de horizontale uitgelijndheid van het veld. In het midden rijst een grote, weelderige boom op met een donkere, dichte kroong, die visueel de achtergelegen constructie beschermt. links daarvan verschijnt een andere, helderdere boom wiens gele bladeren de lichtinval krachtig ontvangen. Het contrast tussen beide bomen creëert variatie en suggereert de nabijheid van het einde van de zomer of het begin van de herfst.
In de achtergrond stijgt het terrein op en maakt plaats voor een opeenvolging van bergen. Hun silhouetten lopen in verschillende niveaus uiteen, van de donkerste hellingen dichterbij tot de blauwgrijze heuvels die in de verte lijken te verdwijnen. Deze gradatie vergroot de ruimte en plaatst de scène in een diepe vallei, omgeven door imposante natuur. De bergen fungeren als een beschermende barrière rondom het veld en versterken het gevoel van isolatie.
Tussen de bergen aan de linkerzijde is een heldere oppervlakte te onderscheiden die kan overeenkomen met een meer, een bredere rivier of een door licht verlichte zone. Zijn aanwezigheid introduceert een helder element dat contrasteert met de donkere hellingen en opent een klein venster naar ver achting. Dit schijnsel leidt de blik naar de bodem van de vallei en geeft een vleugje mysterie, aangezien de aard van deze heldere ruimte niet volledig gedefinieerd is.
De hemel neemt een belangrijk deel van de compositie in en is bedekt met grote wolkenmassa’s grijs, blauwgrijs en roze. Sommige gebieden laten een warm licht door dat de sfeer kleurt, terwijl andere gebieden donkerder en dreigender zijn. De atmosfeer suggereert een moment van overgang, mogelijk de laatste uren van de middag of de nabijheid van een weersverandering. De boeren lijken het beschikbare licht te benutten om hun werk af te ronden voordat het schemert of het regent.
Een smalle roze strook doorkruist de hemel en brengt warmte in het geheel. Deze gloed werkt samen met de gouden en roodgekleurde tonen van het land, en verbind visueel het boven- en ondergedeelte van de scène. Het licht valt niet gelijkmatig, maar selecteert bepaalde zones: sommige bomen, bepaalde hopen en delen van het veld zijn beter verlicht, terwijl andere plekken in diepe schaduw liggen. Deze spel van licht en donker versterkt de sfeer en geeft het landschap een plechtige toon.
Het werk straalt een gevoel van stilte uit, maar geen stagnatie. Hoewel er geen machines, dieren of menigten te zien zijn, is het constante ritme van menselijk werk voelbaar. De reeds gevormde hopen, de bezige figuren en de uitgestrektheid van het veld vertellen van een activiteit die gedurende vele uren voortduurt. De scène nodigt uit om het geluid van droog graan, stappen op aarde, wind tussen de bomen en af en toe de stemmen van de arbeiders te voorstellen.
Er bestaat ook een duidelijke relatie tussen mens en natuur. Boeren zijn afhankelijk van de aarde, de seizoenen en het weer, maar veranderen tegelijk het landschap door hun inspanningen. De hoop graan vertegenwoordigt het resultaat van die band: het is het product van maanden groei en een oogstdag. De aanwezigheid van bergen en hemel herinnert er echter aan dat de natuur nog altijd veel groter en machtiger is dan de mensen die haar bewerken.
De afbeelding bezit bovendien een sterk evocatieve aard. Het kan herinneringen oproepen aan een landelijke wereld gebaseerd op handarbeid, samenwerking en kennis die tussen generaties wordt doorgegeven. Eenvoudige gebouwen, open velden en de figuren die over de oogst gebogen staan, spreken van een manier van leven die nauw verbonden is met de cycli van de natuur. De scène idealiseert het werk niet volledig, maar maakt de hardheid ervan wel duidelijk en erkent diens waardigheid en belang.
Samengevat presenteert dit prachtige schilderij een oogstdag in een uitgestrekt bergdal, waar twee boeren tussen talrijke hopen graan werken onder een hemel vol wolken. De breedte van het veld, de aanwezigheid van landelijke gebouwen, grote bomen en verre bergen creëren een diepe en omhullende scène. Het werk straalt inspanning, overvloed, sereniteit en respect voor het landelijke bestaan uit, waardoor een alledaagse activiteit verandert in een emotionele viering van de aarde, het werk en de seizoenen.
Pictura Galeria presenteert dit magnifieke kunstwerk behorend tot Ramon Pujol, dat twee boeren weergeeft die during de oogst in een uitgestrekt veld werken, omgeven door bomen, landelijke gebouwen en hoge bergen onder een wisselend luchtscala. De schilderij valt op door zijn uitstekende技 technique en de hoge schilderkunstige kwaliteit die het uitstraalt.
· Afmetingen van het werk: 60x73x2 cm.
· Olie op doek, handondertekend door de kunstenaar in de linkerhoek van het werk.
· Het stuk verkeert in goede staat van conservering, er is een zichtbare vlek aanwezig op de foto's.
Het werk komt uit een exclusieve privécollectie in Girona.
Belangrijke noot: de opgenomen foto's maken integraal deel uit van de lotomschrijving.
Het werk wordt professioneel verpakt door een expert van IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), met materialen van hoge kwaliteit om de bescherming te garanderen. De verzendprijs dekt zowel de kosten van de professionele verpakking als het eigen transport.
De verzending zal plaatsvinden via Correos of GLS met tracking. Internationale verzending mogelijk.
------------------------------------------------------------------
Dit schilderij presenteert een uitgebreide scène van het plattelandsleven gewijd aan de oogst, ontwikkeld in een uitgestrekt veld omgeven door bomen, landelijke gebouwen en grote bergen. De blik gaat het landschap in, waar aarde, begroeiing en hemel samenkomen om een bepaald moment uit het agrarische leven te tonen. Talrijke graanbundels zijn overal verspreid, terwijl twee figuren tussen hen door werken en zo de menselijke kern van een compositie die door de natuur en dagelijkse inspanning wordt gedomineerd, vormen.
Op de voorgrond liggen verschillende grote hopen graan onregelmatig geplaatst. Sommige staan erg dicht bij de toeschouwer en zijn deels afgesneden door de randen van het schilderij, wat het gevoel van diepte vergroot en doet vermoeden dat het veld verder gaat dan de beeldrand. Hun compacte vormen, donker aan de basis en helderder aan de bovenkant, geven gewicht en volume. De uitsteeksel van de aartjes uit de hopen versterken hun droge uiterlijk en tonen het resultaat van een oogstdag.
De verdeling van deze hopen creëert een visueel traject dat van de voorgrond naar het midden en de achtergrond leidt. De dichterbijzijnde hopen zijn groot en gedefinieerd, terwijl die verder weg geleidelijk kleiner worden. Deze opeenvolging geeft een duidelijke ruimtewerking en doet het veld breed en diep lijken. Tegelijkertijd heeft elke groep een iets andere vorm, wat monotoneert en de scène natuurlijker maakt.
De aarde toont een combinatie van gouden, oker-, bruin-, roze- en groentinten. De drogere gebieden behouden de warme kleur van de graanresten, terwijl sommige groene begroeiing tussen de reeds geoogste delen overblijft. Deze chromatische afwisseling maakt de transformatie van het terrein na het landbouwwerk zichtbaar. Het veld lijkt niet langer bedekt door een uniforme plantage, maar is gemarkeerd door scheuren, paden en plaatsen waar de hopen zijn gegroepeerd.
Aan de rechter-middenkant vallen twee boeren op die samen werken naast een lange rij graan. Een staat rechtop, draagt een lichte blouse, donkere broek en een hoed die hen beschermt tegen de zon. De ander hangt voorovergebogen naar beneden, geconcentreerd op het verzamelen, ordenen of verzekeren van een van de hopen. Zijn gebogen houding drukt de directe fysieke inspanning uit die de taak vereist, terwijl de rechte figuur lijkt te observeren wat is gedaan of zich voor te bereiden om verder te gaan.
De kleine schaal van de arbeiders ten opzichte van de breedte van het veld benadrukt de hardheid van hun arbeid en de enormiteit van de omgeving die ze moeten doorkruisen. Ondanks dat ze discrete figuren zijn, trekken ze meteen de aandacht omdat ze beweging, verhaal en menselijkheid introduceren. Hun aanwezigheid laat de functie van alle hopen verspreid over het terrein begrijpen en maakt het landschap tot een getuigenis van een gemeenschappelijke activiteit. Ze zijn geen simpele decoratieve elementen, maar de stille protagonisten van een lange en veeleisende werkdag.
De kleding van de boeren is eenvoudig en praktisch, passend bij werken in de buitenlucht. De hoeden beschermen hun hoofd, terwijl lichte kleding opvalt tegen de aardse kleuren van het veld. Een van hen draagt een blauw stuk dat een kleine noot van frisheid in het midden van de compositie introduceert. Deze kleurtoets helpt om de figuren van de omgeving te onderscheiden en de aandacht op de uitgevoerde handeling te richten.
Achter de arbeiders zijn nog veel andere hopen te zien, georganiseerd over het veld. Sommige vormen vormen compacte groepen en andere lijken geïsoleerd, wachtend om te worden geoogst of vervoerd. De herhaling van deze vormen draagt het idee uit van een overvloedige oogst en een taak die nog niet is voltooid. Elke hoop lijkt een fase van het reeds voltooide werk aan te geven, waardoor het landschap ook dient als visueel register van de opgelopen inspanning.
In het tussenvlak verschijnt een landelijke constructie met donkere muren en een roodachtig dak, gedeeltelijk beschermd door een grote boom. Het gebouw lijkt op een schuur, opslagruimte of boerderij die direct verbonden is met de landbouwexploitatie. Zijn aanwezigheid introduceert een stabiele en alledaagse referentie, eraan herinnerend dat dit landschap niet alleen een natuurlijke ruimte is, maar ook een bewoond en bewerkt plek door generaties heen.
Links kunnen nog andere kleine gebouwen worden onderscheiden, sommige onder de schaduw van de bergen en bomen. Deze gebouwen zijn discret ingegrepen in de omgeving en versterken de indruk dat we ons in een afgelegen landelijke gemeenschap bevinden. Hun eenvoudige vormen en lage daken vormen een harmonische relatie met het terrein, alsof ze uit het landschap zelf zijn ontsprongen en al lange tijd deel ervan vormen.
De bomen verspreid over het middelste gebied brengen verticaliteit aan en doorbreken de horizontale uitgelijndheid van het veld. In het midden rijst een grote, weelderige boom op met een donkere, dichte kroong, die visueel de achtergelegen constructie beschermt. links daarvan verschijnt een andere, helderdere boom wiens gele bladeren de lichtinval krachtig ontvangen. Het contrast tussen beide bomen creëert variatie en suggereert de nabijheid van het einde van de zomer of het begin van de herfst.
In de achtergrond stijgt het terrein op en maakt plaats voor een opeenvolging van bergen. Hun silhouetten lopen in verschillende niveaus uiteen, van de donkerste hellingen dichterbij tot de blauwgrijze heuvels die in de verte lijken te verdwijnen. Deze gradatie vergroot de ruimte en plaatst de scène in een diepe vallei, omgeven door imposante natuur. De bergen fungeren als een beschermende barrière rondom het veld en versterken het gevoel van isolatie.
Tussen de bergen aan de linkerzijde is een heldere oppervlakte te onderscheiden die kan overeenkomen met een meer, een bredere rivier of een door licht verlichte zone. Zijn aanwezigheid introduceert een helder element dat contrasteert met de donkere hellingen en opent een klein venster naar ver achting. Dit schijnsel leidt de blik naar de bodem van de vallei en geeft een vleugje mysterie, aangezien de aard van deze heldere ruimte niet volledig gedefinieerd is.
De hemel neemt een belangrijk deel van de compositie in en is bedekt met grote wolkenmassa’s grijs, blauwgrijs en roze. Sommige gebieden laten een warm licht door dat de sfeer kleurt, terwijl andere gebieden donkerder en dreigender zijn. De atmosfeer suggereert een moment van overgang, mogelijk de laatste uren van de middag of de nabijheid van een weersverandering. De boeren lijken het beschikbare licht te benutten om hun werk af te ronden voordat het schemert of het regent.
Een smalle roze strook doorkruist de hemel en brengt warmte in het geheel. Deze gloed werkt samen met de gouden en roodgekleurde tonen van het land, en verbind visueel het boven- en ondergedeelte van de scène. Het licht valt niet gelijkmatig, maar selecteert bepaalde zones: sommige bomen, bepaalde hopen en delen van het veld zijn beter verlicht, terwijl andere plekken in diepe schaduw liggen. Deze spel van licht en donker versterkt de sfeer en geeft het landschap een plechtige toon.
Het werk straalt een gevoel van stilte uit, maar geen stagnatie. Hoewel er geen machines, dieren of menigten te zien zijn, is het constante ritme van menselijk werk voelbaar. De reeds gevormde hopen, de bezige figuren en de uitgestrektheid van het veld vertellen van een activiteit die gedurende vele uren voortduurt. De scène nodigt uit om het geluid van droog graan, stappen op aarde, wind tussen de bomen en af en toe de stemmen van de arbeiders te voorstellen.
Er bestaat ook een duidelijke relatie tussen mens en natuur. Boeren zijn afhankelijk van de aarde, de seizoenen en het weer, maar veranderen tegelijk het landschap door hun inspanningen. De hoop graan vertegenwoordigt het resultaat van die band: het is het product van maanden groei en een oogstdag. De aanwezigheid van bergen en hemel herinnert er echter aan dat de natuur nog altijd veel groter en machtiger is dan de mensen die haar bewerken.
De afbeelding bezit bovendien een sterk evocatieve aard. Het kan herinneringen oproepen aan een landelijke wereld gebaseerd op handarbeid, samenwerking en kennis die tussen generaties wordt doorgegeven. Eenvoudige gebouwen, open velden en de figuren die over de oogst gebogen staan, spreken van een manier van leven die nauw verbonden is met de cycli van de natuur. De scène idealiseert het werk niet volledig, maar maakt de hardheid ervan wel duidelijk en erkent diens waardigheid en belang.
Samengevat presenteert dit prachtige schilderij een oogstdag in een uitgestrekt bergdal, waar twee boeren tussen talrijke hopen graan werken onder een hemel vol wolken. De breedte van het veld, de aanwezigheid van landelijke gebouwen, grote bomen en verre bergen creëren een diepe en omhullende scène. Het werk straalt inspanning, overvloed, sereniteit en respect voor het landelijke bestaan uit, waardoor een alledaagse activiteit verandert in een emotionele viering van de aarde, het werk en de seizoenen.

