Salvatore Aiello - Ins...ewer





Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 143362 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Salvatore Aiello's Ins...ewer is een kinetisch mixed-media kunstwerk uit 2026, 20 x 20 cm, 2 kg, editie nr. 99, verkocht met lijst, met de hand gesigneerd, rechtstreeks afkomstig van de kunstenaar, Italië, conceptuele kunst met als thema popcultuur.
Beschrijving van de verkoper
Kinetische, dualistische opera die perspectieffragmentatie op verticale lamellen benut om de systemische misleiding van de hedendaagse sociale media bloot te leggen.
Geobserveerd vanaf links, geeft de installatie het iconische silhouet van Instagram terug: een uitbarsting van warme en geruststellende kleurverlopen die de onberispelijke esthetiek belichamen, de belofte van verbinding en onmiddellijke bevrediging. Het is de viering van de gladde façade en van het algoritmische consensus.
Het volstaat echter om van hoek te veranderen om een distopische wending bij te wonen: de lens van de camera verandert in de loodkleurige mond van een rioolkanaal waar giftige vloeistoffen stromen tussen karkassen van vissen en plastic afval. De spiegelende compositie klemt de waarnemer vast aan de ware aard van het ecosysteem: een «sociale put» die dagelijks oneducatieve inhoud, voyeurisme en ethisch verval uitspuwt.
Een krachtige visuele herinnering: het vergankelijke pracht van de interface is niet meer dan het fonkelende masker van een open cultureel riool.
Kinetische, dualistische opera die perspectieffragmentatie op verticale lamellen benut om de systemische misleiding van de hedendaagse sociale media bloot te leggen.
Geobserveerd vanaf links, geeft de installatie het iconische silhouet van Instagram terug: een uitbarsting van warme en geruststellende kleurverlopen die de onberispelijke esthetiek belichamen, de belofte van verbinding en onmiddellijke bevrediging. Het is de viering van de gladde façade en van het algoritmische consensus.
Het volstaat echter om van hoek te veranderen om een distopische wending bij te wonen: de lens van de camera verandert in de loodkleurige mond van een rioolkanaal waar giftige vloeistoffen stromen tussen karkassen van vissen en plastic afval. De spiegelende compositie klemt de waarnemer vast aan de ware aard van het ecosysteem: een «sociale put» die dagelijks oneducatieve inhoud, voyeurisme en ethisch verval uitspuwt.
Een krachtige visuele herinnering: het vergankelijke pracht van de interface is niet meer dan het fonkelende masker van een open cultureel riool.

