Tijs Dragtsma (1992) - Two Faces One Light

Two Faces One Light begint bij nabijheid. Een mannengezicht rust tegen de wang van een vrouw, haar ogen gesloten, haar hoofd licht achterover, alsof ze zich aan het moment overgeeft. Uit pure zwartheid rijzen hun gelaatstrekken op als een veld fijne krasjes, twee identiteiten die een enkele bron van licht delen.

Wat het werk behoudt, is de intimiteit zelf, de manier waarop huid, adem en stil vertrouwen vertaald worden in gecontroleerde oppervlakteschade op acrylglas. Wat het loslaat, is gelijkenis in de fotografische zin, de zachte gradiënten en de toevallige details van een portret. In de plaats daarvan staat iets fundamenteler, een paar gezichten opgebouwd uit heel opmerkelijk verwijderen, uit sporen die het licht grijpen en vrijlaten.

Gedeeld vanop een afstand lezen de twee gezichten als één stralende vorm, haar sleutelbeen en zijn profiel versmelten tot één gloed tegen het donker. Kom je dichterbij, dan lost die gloed op in een veld van afzonderlijke sporen, elk met opzet geplaatst.

Er is hier ook een symbolische zwaarte. Twee mensen, twee geschiedenissen, gehouden in één licht dat niemand alleen bezit. Haar ogen blijven gesloten, zijn blik daalt naar haar neer, en het is in de ruimte tussen hen waar de foto zijn spanning vasthoudt, in de holte van een beschaduwde oogkas, in de felle curve van een schouder, op de plaatsen die het oppervlak onaangedaan liet.

Geen verf. Geen afdruk. Geen inkt. Het beeld is in het oppervlak van het acrylglas gekrast, en het is altijd aanwezig, met of zonder direct licht. Licht maakt het beeld niet, het scherpt het aan, verdiept het contrast en laat het stuk anders lezen naarmate je er langs beweegt, zonder ooit de twee gezichten in het midden te verliezen.

Two Faces One Light zet de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma voort, waarin beelden worden opgebouwd door gecontroleerde oppervlakteschade in plaats van pigment of druk. Dit werk is uniek.

"Nabijheid, gevangen in licht dat van niemand en van iedereen tegelijk is."

Over Art with Scratch

Art with Scratch is een oeuvre waarin het beeld niet getekend is, maar vrijgegeven. Uitgebeiteld lijn voor lijn in een diep zwarte ondergrond, ontstaat elk werk door ontelbaar precieze krassen die het licht vangen en vorm uit de duisternis laten komen.

Van een afstand lijkt het beeld vrijwel fotografisch. Krachtig, herkenbaar en vol aanwezigheid. Doch van dichtbij vervliegt het werk tot een dicht veld van individuele sporen. Fijn, kwetsbaar en bijna gewichtloos. Wat solide leek, blijkt een fijn web van lijnen te zijn, elk een opzetgebaar, elk essentieel voor het geheel.

Licht schept het beeld niet. Het scherpt het aan. Het zwarte oppervlak absorbeert, terwijl de gekrabbelde lijnen weerkaatsen. Terwijl het licht over het oppervlak verschuift, ademt het beeld. Vanuit één hoek staat de figuur duidelijk en gedefinieerd. Vanuit een andere hoek verzacht het en zakt terug naar de duisternis waaruit het kwam, zonder ooit te verdwijnen. Onder een gerichte vide, verdiept het contrast en krijgt het beeld een sculpturale, bijna lumineuze kwaliteit.

Wat dit medium zo boeiend maakt, is de stille spanning. De krasactie is direct en onomkeerbaar. Elke lijn is een besluit dat niet ongedaan kan worden gemaakt. Toch is het resultaat niet hard. Het is intiem, atmospherisch en levend met beweging. Hardheid wordt zachtheid. Verwoesting wordt schepping. Afwezigheid wordt aanwezigheid.

In werken zoals dit portret is de figuur nooit volledig vastgelegd. Door de interactie van lijn, licht en schaduw verschuift het beeld met perspectief en atmosfeer. Op bepaalde momenten lijkt het onderwerp naar voren te stappen uit het zwart. Op andere momenten zakt het terug in de rust. Het is in die beweging, tussen scherpte en kalmte, dat het werk tot leven komt.

Zoals alle materialen die door tijd worden aangeraakt, draagt het oppervlak zijn eigen stille bestaan. Elke kras houdt een moment vast, een adem, een gebaar. Samen vormen ze niet alleen een beeld, maar een aanwezigheid, die zich blijft onthullen bij elke verandering van licht.

Over de kunstenaar

Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.

Als kunstenaar word ik gedreven door een voortdurend verlangen om nieuwe visuele talen te verkennen. Ik beschouw kunst niet als een vaststaande stijl, maar als een evoluerend ontdekkingsveld waar materiaal, structuur, licht en emotie samenkomen.

Mijn werk begint vaak met een eenvoudige vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe manier spreken? Hoe kan hardheid intimiteit worden? Hoe kan precisie emotie creëren? Die zoektocht ligt aan de basis van alles wat ik maak.

Binnen TD Fine Art Studio wordt elke oeuvre benaderd als een eigen wereld, met zijn eigen logica, sfeer en visuele identiteit. Sommige werken ontstaan door ritme, herhaling en structuur. Andere komen voort uit afwezigheid, schaduw, reflectie of spanning. Wat ze verbindt, is een gedeelde toewijding aan originaliteit, duidelijkheid en emotionele aanwezigheid.

Ik ben gefascineerd door contrast. Tussen sterkte en kwetsbaarheid. Tussen controle en gevoel. Tussen wat zichtbaar is en wat open staat voor interpretatie. Mijn doel is niet simpelweg een beeld maken, maar een werk creëren dat de aandacht vasthoudt, uitnodigt tot reflectie en zich blijft onthullen naarmate de tijd verstrijkt.

TD Fine Art Studio is de ruimte waar deze verkenningen samenkomen. Het is niet alleen een studio, maar een evoluerend artistiek universum gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te creëren dat onderscheidend, doelbewust en levendig aanvoelt.