Lucía Laurent - XL - Ritmo de Formas

Lucía Lauren (LILI) is een Cubaanse artieste met een voornamelijk autodidactische opleiding, afgestudeerd in Communicatie Sociale aan de Universiteit van Havana.

Haar relatie met beelden begon lang voordat ze zich professioneel met schilderen bezighield. De fotografie vormde haar eerste creatieve territorium: hierdoor ontwikkelde ze een bijzondere gevoeligheid voor samenstelling, visueel evenwicht, gebaar en de voorstelling van het menselijk figuur. Later trok ze jarenlang de wereld van de tatoeage in, een determinerende periode om het belang te doorgronden dat in haar huidige schilderkunst de lijn, de siluetten, de vereenvoudiging van vormen en de grafische helderheid hebben gekregen.

Uiteindelijk vond ze in de beeldende kunsten een veel ruimere uitdrukkingsruimte. De schilderkunst stelde haar in staat om die eerdere ervaringen te bundelen en te transformeren in een intieme en herkenbare wereld, hoofdzakelijk opgebouwd met acryl op doek.

Het werk van Lucía Lauren draait vooral om de vrouw, de natuur, de bloemen en de dieren, met een terugkerende aanwezigheid van de kat als stille metgezel van haar protagonisten. Het zijn scènes die zelden buitengewone gebeurtenissen proberen te vertellen. Integendeel, lijkt de kunstenaar te interesseren in de kleine momenten van kalmte: een vrouw die haar kat vasthoudt, een figuur omgeven door bloemen, een glaasje wijn, een geïmagineerde tuin of gewoon een moment van contemplatie.

Haar schilderkunst gaat uit van een uitgesproken visuele synthese. Lucía laat veel van de secundaire informatie achterwege om alleen dat te behouden wat ze als essentieel beschouwt. Kalm gezichten, grote vlakken kleur, duidelijke contouren en platte vormen bouwen afbeeldingen die onmiddellijk leesbaar zijn, maar beladen met gevoeligheid.

In haar taal vinden we echo’s van hedendaagse illustratie en naïeve schilderkunst, samen met decoratieve verwijzingen die dicht bij art déco en art nouveau liggen. Deze elementen worden echter herinterpreteerd vanuit een eigen gevoelsaard, warmer, alledaags en vrouwelijk.

Een van de meest intrigerende aspecten van haar werk is het gebruik van kleur. Poederroze, terracotta, oker, mosterd en crèvetinten wonen naast diepe zwarttinten, blauwgroene groenen, Intense roodtinten en zeer zuivere witten. In sommige composities is het palet delicate en bijna huiselijk; in andere gevallen krijgt chromatische contrast een duidelijk grafische intensiteit.

De vrouw neemt het centrale punt van bijna haar volledige kunstenaarsuniversum in. Ze wordt niet afgebeeld als een heroïsche of afstandelijke figuur, maar vanuit een kalme, elegante en introspectieve vrouwelijkheid. Het zijn figuren met serieuze blikken, rustige houdingen en ingetogen gebaren. Glamour is er wel, maar het is intiem en stil glamour.

Katjes spelen een bijzonder interessante rol. Meer dan eenvoudige decoratieve elementen fungeren ze als symbolen van gezelschap, onafhankelijkheid, tederheid en emotionele onderdak. In werken waarin mens en dier omhelzen, versmelten de rondingen van het menselijk lichaam en de vormen van de kat bijna, waardoor de compositie een voorstelling van genegenheid wordt.

Bloemen en begroeiing vervullen een vergelijkbare functie. Ze omringen de protagonisten, verschijnen op hun jurken of integreren zich in de achtergronden tot soms de grens tussen figuur en natuur verdwijnt. Op die manier vormen vrouw, natuur en dierenwereld uiteindelijk één en dezelfde gevoelsmatige waarneming.

In werken zoals de figuur die de kat omhelst tegen een rode achtergrond, vermindert Lucía radicaal het palet om het beeld op te bouwen door het contrast tussen zwart, wit en rood. De strepen van de jurk stoppen niet langer als enkel een patroon en worden het belangrijkste compositorische middel: ze omringen beide personages en centreren de hele scène in de omhelzingsgebaar. Het resultaat overbrengt bescherming, intimiteit en stilte.

In andere stukken, zoals de vrouw zittend naast de kat en het wijnglas, ontwikkelt de kunstenaar een compositie die dichter bij hedendaags ontwerp ligt. Het terracotta van de jurk sluit aan bij zachte rozen, beige en groenazuur, waardoor een verfijnd beeld ontstaat zonder kil te zijn. De protagonist voert geen specifieke handeling uit; zij bestaat eenvoudigweg binnen haar ruimte. Juist die afwezigheid van drama vormt een groot deel van de charme van het werk.

Zo ontwikkelt Lucía Lauren een ogenschijnlijk eenvoudige maar zorgvuldig opgebouwde schilderkunst. Haar taal is niet afhankelijk van ostentatieve technisch virtuositeit, maar van het vermogen om een scène te reduceren tot de essentie van haar emotie.

Haar universum is vrouwelijk, botanisch, huiselijk en affectief. Het bevat alledaagse schoonheid, de relatie met dieren, zorg, contemplatie en de natuur als toevluchtsoord. Haar schilderijen hebben een bijzondere aantrekkingskracht: op het eerste gezicht kunnen ze decoratief lijken, maar achter die schoonheid schuilt een voortdurend streven naar harmonie, gevoeligheid en sereniteit.

In een hedendaagse context waar veel beelden proberen aandacht te trekken door overdaad, kiest Lucía Lauren voor het tegenovergestelde: ze vereenvoudigt. En precies in die eenvoud ligt een groot deel van de persoonlijkheid van haar werk.

Werk van de kunstenaar Lucía Laurent uitgevoerd in acryl op hoogwaardig professioneel doek.
Afmeting 90 x 120 cm schilderij.
Originele editie.
Het transport zal plaatsvinden via United Parcel Service (UPS) voor Spanje en Europa, en via Fedex voor de rest van de wereld.
Het werk zal geloodst worden opgerold en beschermd zijn met meerdere lagen verpakkingsmateriaal, bubbeltjesfolie en geplaatst in een stevige buis.
Zodra het werk betaald is, zijn drie dagen nodig voor het verpakkings- en leveringproces aan de verzendmaatschappij.
Uw stuk zal aankomen na tien dagen, afhankelijk van het land van bestemming.
"Deze lote bevat visualisaties gemaakt met AI. Raadpleeg de originele foto’s om de werkelijke staat van het werk te controleren."


Deze betoverende acryl stuk op doek onderzoekt de stijl van de contemporaine geometrische figuratie met duidelijke invloeden van art déco en kubistisch synthetisch. De compositie draait om de liggende figuur van een vrouw met warme tonen en sierlijke lijnen, wier met opgetild arm haar expressieve en gestileerde gezicht omlijst. Het schildervlak wordt georganiseerd door duidelijke zwarte contouren die de ruimte opdelen in geblokte cromatische blokken: aardse tinten in de huid, diepe groenen in de kledij en vegetatie, met accenten in fel geel en karminrood tegen een neutrale architecturale achtergrond. De synthese van organische vormen en geometrische elementen — zoals de halfronde bovenkant en de planten in een vaas links — geeft het stuk een verfijnd, harmonieus en visueel solide karakter.