Tijs Dragtsma (1992) - A Wound Kept in Rows

Een enkele granaatappel ligt gebroken in twee op een kale steen, de gesneden kanten naar het licht toe gekeerd alsof ze zichzelf laten lezen. Een paar losse pitten zijn ernaast uitgestald in een korte, bewuste rij. De rest van de plaat blijft leeg. Rond dit kleine, exacte tafereel is er niets dan het dieprode van de spiegel zelf, zodat het fruit en zijn enkele getelde pitten het enige feit in het frame worden.

Het werk is niet beschilderd of gedrukt. Het is in het oppervlak van een dieprood gekleurd spiegelglas gekrast, het beeld ontstaat door verwijderen in plaats van toevoeging. Rood is hier geen achtergrondkeuze, het is de kleur van het eigen binnenste van het fruit, van de wond en de pit alike, en het draagt dat gewicht door het hele stuk.

De krassen zijn altijd aanwezig, met of zonder direct licht. Wat verandert is alleen diepte: onder sterker licht verdiept het contrast zich en de geknipte oppervlakken lijken verder te openen. Licht creëert dit beeld niet. Het scherpt het aan.

Tussen en rondom de sporen houdt het gekleurde spiegelglas zijn eigen reflectie vast, de kamer, het licht, en de persoon die ervoor staat. De kijker wordt in dezelfde kale, rode strook getrokken als het gebroken fruit, staand naast het fruit zoals de pitten naast de lege helft van de steen staan.

Vanaf de andere kant van een kamer gelezen, leest het werk als één stille, monumentale gebaar, één fruit, gesplitst en bestudeerd. Van dichtbij ontplooit het zich tot een veld van gecontroleerde krassen, een oppervlak opgebouwd entirely from what has been taken away rather than laid on. (Let op: dit onderdeel moet in het Nederlands blijven; de Engelse zin per ongeluk geïncludeerd.)

Onder het stilleven ligt een tweede onderwerp, de rij pitten als een soort telling, een kleine orde die naast een grotere leegte wordt bewaard, de discipline van het uitdelen van wat een wond achterlaat. A Wound Kept in Rows zet de Art on Mirror-serie voort door Tijs Dragtsma, waarin gekraste beelden in gekleurd spiegelglas worden geplaatst en de kijker deel wordt van het werk. Een visuele taal waarin schade geen vernietiging is, maar structuur, en waarin de spiegel kijken omzet in meedoen.

"Sommige wonden zijn niet verborgen. Ze worden geteld, en bewaard in rijen."

Over Art on Mirror – Red

Art on Mirror is een reeks werken waarin het beeld in gekleurd spiegelglas is gekrast, en de wereld voor het werk wordt er een onderdeel van. Elke lijn wordt in een dieprode spiegelende oppervlakte van acrylglas gekerfd. De krassen zijn altijd aanwezig, fel tegen het kleur, terwijl het oppervlak eromheen de kamer, het daglicht en de kijker blijft reflecteren.

Vanaf afstand leest het beeld duidelijk en compleet, een bleke figuur in een veld van rood. Kom je dichterbij en opent het werk zich tot een delicate web van individuele markeringen, fijn en bewust, elk essentieel voor het geheel. Achter en tussen hen doet de spiegel wat een spiegel doet. Het draagt de kamer en de toeschouwer mee in de compositie, zodat de omgeving in het werk verandert met de plek waar het hangt, terwijl het beeld zelf vast blijft liggen.

Licht creëert het beeld niet. Het scherpt het aan. Het rode veld absorbeert en reflecteert, de gekraste lijnen vangen en vasthouden, en onder een gericht spotlicht verdiept het contrast totdat de figuur een sculpturale, bijna lumineuze kwaliteit krijgt. Bij zachter licht komt de kleur naar voren en nestelt het werk zich in een stiller register, zonder ooit het onderwerp te verliezen.

Rood is de kleur van bloed, van vuur en van alles waar we niet kalm over kunnen blijven. Dat is de emotionele grond waartegen elk werk in deze serie is geplaatst, en de onderwerpen zijn gekozen om daarbij te horen.

Art on Mirror gaat verder waar Art with Scratch van Tijs Dragtsma op nieuw terrein voortzet. Terwijl de zwarte werken hun kracht halen uit afwezigheid, halen deze het uit reflectie. De kijker kijkt niet langer alleen naar het werk. De kijker bevindt zich erin.

Over de Kunstenaar

Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.

Als kunstenaar gedreven door een constante drang om nieuwe visuele talen te verkennen. Ik beschouw kunst niet als een vaste stijl, maar als een evoluerend ontdekkingsveld waar materiaal, structuur, licht en emotie samenkomen.

Mijn werk begint vaak met een simpele vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe manier spreken. Hoe kan hardheid intimiteit worden. Hoe kan precisie emotie creëren. Die zoektocht ligt aan de kern van alles wat ik maak.

Binnen TD Fine Art Studio wordt elk oeuvre benaderd als zijn eigen wereld, met eigen logica, sfeer en visuele identiteit. Sommige stukken ontstaan door ritme, herhaling en structuur. Andere komen voort uit afwezigheid, schaduw, reflectie of spanning. Wat ze verbindt, is een gedeelde toewijding aan originaliteit, helderheid en emotionele aanwezigheid.

Ik ben gefascineerd door contrast. Tussen kracht en kwetsbaarheid. Tussen controle en gevoel. Tussen wat zichtbaar is en wat openlaat voor interpretatie. Mijn doel is niet simpelweg een beeld maken, maar een werk creëren dat de aandacht vasthoudt, tot nadenken uitnodigt en zich in de loop van de tijd blijft ontvouwen.

TD Fine Art Studio is de ruimte waar deze verkenningen samenkomen. Het is niet alleen een studio, maar een evoluerend artistiek universum gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te creëren dat onderscheidend, intentioneel en levendig aanvoelt.