Alessandro Padovan - 3D BERNARD AUBERTIN NEW! (con teca plexiglass)

Het werk ontstaat uit een ideaal dialoog met het onderzoek van Bernard Aubertin, kunstenaar van de Nouveau Réalisme die van rood, herhaling en materie centrale elementen van zijn poëtische vocabulaire heeft gemaakt. In zijn werken wordt de serialisatie van eenvoudige en dagelijkse elementen een taal die spanning, energie, vernietiging en transformatie kan oproepen.

In dit werk wordt de traditie echter geïnterpreteerd door een element dat kenmerkend is voor mijn onderzoek: de schroefklem.

In plaats van de spijkers die Aubertin gebruikte, gebruik ik honderden schroeven, verdeeld volgens een precieze geometrische structuur op het rode oppervlak. De schroef, normaal geassocieerd met assemblage, constructie en mechanica, wordt hier omgevormd tot een autonoom artistiek element. Zijn herhaling genereert een driedimensionaal oppervlak waarin licht, schaduw en diepte voortdurend de perceptie van het werk wijzigen.

Het rood omhult de compositie als een oppervlak vol energie, terwijl de schroeven uit het vlak omhoog rijzen en zo een soort visuele vibratie creëren. Van voren lijkt de compositie ordelijk en minimalistisch; wanneer men haar lateraal bekijkt, komt daarentegen haar ware driedimensionale en materiële aard naar voren.

Het werk wil geen simpele citatie van Aubertin zijn, maar een hedendaagse herinterpretatie van zijn taal, door het spijkers te vervangen door schroeven en een industrieel object om te vormen tot een artistiek teken.

De schroef wordt zo een symbool van constructie en vernietiging tegelijk: wat normaal gesproken dient om te verbinden en vast te zetten wordt gebruikt om een verontrustend, intens en diep materieel oppervlak te creëren.

Het is juist in dit contrast tussen orde en spanning, constructie en vernietiging, tweedimensionaliteit en driedimensionaliteit dat de identiteit van het werk ontstaat.

Werk van de kunstenaar Alessandro Padovan, wereldwijd beroemd om zijn Screw Art-techniek.
Het werk is verrijkt met een plexiglazen vitrine.

De transparante vitrine iso­leert en beschermt, waardoor het werk een hedendaagse reliek wordt.

De werken van deze hedendaagse kunstenaar passen in het spoor van Pop Art, Screw Art, conceptuele kunst en stedelijke kunst, en roepen bij visuele taal en culturele impact op vergelijkbare namen als Andy Warhol, Jean‑Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, kev munday invader, Murakami en Damien Hirst.
Tegelijkertijd dialogueert het artistieke onderzoek met het imaginaire van luxe, iconische mode en wereldwijd design, en roept symbolen van heiligheid en merken die universeel erkend zijn op zoals Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari, Porsche, Lamborghini.

De werken zijn geen replicas of officiële samenwerkingen met de genoemde kunstenaars of merken, maar originele creaties, gemaakt met een persoonlijke stijl die een kritiek en herbeschrijving van consumentisme, de symbolische waarde van het merk en kunst als hedendaags cultureel object weerspiegelt.

Deze benadering maakt de werken bijzonder aantrekkelijk voor verzamelaars en liefhebbers van hedendaagse kunst, luxueuze Pop Art, conceptuele straatkunst en kunst geïnspireerd door iconische grote merken, terwijl een sterke autonome artistieke identiteit behouden blijft.