Anton Kaestner - #459 - S - " 81 Seconds " - Tryptique.

#459 - S - " 81 seconds " - Tryptique.
Unieke stukken, originele werken van Anton Kaestner, rechtstreeks uit de Parijse atelier.

Spreekspray op 3 plexiglas platen van 3 mm (UV-werend).
Deze schilderijen zijn geen afdruk. Het gaat om originele werken, geschilderd in meerdere lagen verf en/of spray, waarvan de glanzende uitstraling "glossy", nabij de toepassing van hars, uniek is.

Afmetingen : 12,6 x 9,1 x 0,12 x 3/32 x 23 x 0,3 x 3 cm per stuk, zonder lijst.
Deze schilderijen worden zonder lijst geleverd.
Drie kwaliteitslijsten van het Duitse merk Nielsen in aluminium, referentie 34 (12,3 x 1,38 cm / 0,6 x 3,5 cm inch), aanbevolen en beschikbaar bij verzending tegen een aanvullende prijs van 180€.

Het werk is achterop gesigneerd.
Een Certificaat van Echtheid gaat ermee mee.
De levering is verzekerd.

Anton Kaestner is een schilder, beeldhouwer en auteur uit Zwitserland, gevestigd in Parijs. Zijn werken worden geëxposeerd overal in Europa, in Zwitserland en in Dubai. Meer informatie en keuzemogelijkheden op www.antonkaestner.com.

Volgende persoonlijke tentoonstelling - Genève januari 2027.

"Biografie

Geboren in Genève, Zwitserland, ben ik opgegroeid te midden van de natuurlijke schoonheid en culturele rijkdom van mijn vaderland. Creativiteit werd in mijn familie gewaardeerd, en het was mijn overleden grootvader, een vakman & kunstenaar, wiens invloed de zaad plantte voor wat uiteindelijk mijn levenslange passie zou worden.
In 1993 begon ik privé te schilderen, experimenterend met ontelbare acrylics in A4- en daarna A3-notitieboeken. Ik werd als eerste aangetrokken door niet-figuratieve schilderkunst en abstract expressionisme. In de loop der tijd, en hoewel ik mezelf atheïst beschouw, ontwikkelde ik ook een voorliefde voor spirituele materialen omdat ze resoneren met mijn verkenning van menselijk bestaan, melancholie en de diepere waarheden van natuur en leven.
Echter, het pad naar werkelijk kunstenaar worden was niet onmiddellijk.
Gedurende meer dan drie decennia volgde ik een internationale zakelijke carrière die me over de hele wereld bracht, van de Verenigde Staten tot Marokko, België, door Azië en Frankrijk. Mijn reizen hebben mijn kijk verruimd en me blootgesteld aan een breed scala aan culturele invloeden. Waar ik ook ging, dompelde ik mezelf onder in de lokale kunstscene en ging ik in op de creatieve energie van elke plaats.
Ondanks de focus op mijn zakelijke carrière, was kunst altijd een deel van mij, stilletjes sudderend onder de oppervlakte. Al bijna 30 jaar werd schilderen een vorm van geheime meditatie voor mij — een manier om vrij te breken van de wereld en op mijn innerlijke zelf te concentreren.
Ik heb altijd enorm veel voldoening gevonden in schilderen. Elk nieuw werk is een reis waarin ik mijn creativiteit kan testen, nieuwe technieken kan verkennen en echte ervaringen kan beleven. Door mijn kunst hoopte ik altijd anderen een oprechte ontmoeting met schoonheid te bieden, een kans om de wereld vanuit een andere hoek te zien en na te denken over hun eigen leven.
In 2021, na pensionering van mijn zakelijke carrière, wijdde ik me volledig aan schilderen. Ik vestigde mijn studio in Parijs en begon mezelf volledig aan mijn kunst te wijden. Eind 2023 lanceerde ik mijn openbare artistieke carrière en tot mijn verrassing kreeg mijn werk snel erkenning, met werken in privécollecties overal in Europa, vooral in Frankrijk, Portugal, Duitsland en Nederland.

Artistic CV

Mijn eerste solotentoonstelling, "Échos", gehouden in Parijs eind 2024, toonde een onderscheidende benadering van kunst, weg van traditionele schildertechnieken: ik schilder met acrylverf, metalen pigmenten en spuitverf op de achterkant van gerecyclede geëxtrudeerde plexiglass, een licht, glad, glanzend en soms kwetsbaar oppervlak.
dit proces voorkomt dat ik het werk zie terwijl het zich ontwikkelt. Ik heb geen visuele feedback of controle tijdens het proces—iets wat ik verwelkom. Ik laat "willekeurige experimenten" -alles mag om reden uit te schakelen!- leiden tot het resultaat, de lagen & spiegel effecten die ik creëer, en laat ruimte voor openbaring en ontdekking wanneer het stuk uiteindelijk wordt tentoongesteld. Deze benadering die resoneert met het onthullings-/vastleggingproces van fotografie is uitdagend en bevrijdend. De waarden van de compositie worden verrijkt door lagen en transparanties, maar geven elk werk een "ascetische" kwaliteit: ik ben blij wanneer ik herken wat onvermijdelijk nodig is, d.w.z. wat we waarschijnlijk zullen ontdekken als we in stilte en licht stoppen.
Ik houd mijn aanpak bewust eenvoudig. Noch "emotie" noch "theoretische voorstelling" maar ervaring van zijn. Noch "snelle consumptie" noch "intellectualisering / intellectueel bezit", maar verruiming van het bewustzijn en verkenning van de realiteit, van zijn zichtbare en onzichtbare verhalen, mijn kunst is een zoektocht naar "leven aan het hart van het leven", "le vif" zoals Franse SF-meester Alain Damasio het zou zeggen.
Hoewel mijn werk soms de transparantie en helderheid van glas-in-lood kan oproepen, blijft het bijna volledig abstract. Bovendien geeft plexiglas de schilderkunst een schijnbare huid waardoor je iemands silhouet kunt zien, voor elke nieuw kijker verschillend. Elk werk fungeert als eenDiscrete spiegel: het leeft, het verandert, het ziet.
Het samenspel van licht, kleur en textuur, van de ontbrekende delen ook, vereist alleen empathie. Hopelijk zal de afwisseling tussen "details voor de nabijheid" en "afstand voor het geheel" kijkers aansporen om hun eigen introspectieve reis te maken.
Ik claim niet alle antwoorden te hebben en wil dankbaar blijven over wat bereikt kan worden. Gewoon, ik vind voldoening in het voortdurend stellen van vragen en groei. Elk nieuw schepping is een confrontatie met mijn grenzen, die me aanspoort om mijn vaardigheden te verfijnen en verder te ontdekken wat ik kan bereiken. Voor mij is schilderen een dagelijkse ambacht, een verkenning, een manier om zinvolle gesprekken op gang te brengen.

Zoals Jean Bazaine zou zeggen: "De dagelijkse praktijk vermenigvuldigt de passie voor zien."

Anton Kaestner"}]}doctype_only: true