Josep Maria Padrosa (1945) - Otoño

Pictura Subastas presenteert dit magnifieke kunstwerk behorend tot Padrosa, dat een kalm herfstlandschap langs een rivier of meer uitbeeldt, omringd door roodachtige bomen en gouden bladeren die zachtjes reflecteren op het water. Het schilderij valt op door zijn uitstekende techniek en de hoge schilderkunstige kwaliteit die het overbrengt.

· Dimensies met lijst: 75x91x7 cm.
· Dimensies zonder lijst: 65x81 cm.
· Olieverf op doek handgesigneerd door de kunstenaar rechts onderaan.
· Het werk verkeert in een goede staat van onderhoud.
· Het werk wordt verkocht met een mooie lijst (inbegrepen in de veiling als cadeau).

Het werk komt uit een exclusieve privécollectie in Girona.

Belangrijke noot: de opgenomen foto's maken integraal deel uit van de lotbeschrijving. Digitale weergave in mockup, indicatief; er kunnen verschillen zijn ten opzichte van het echte artikel in kleur, schaal en details.

Het schilderij zal professioneel worden verpakt door een IVEX-expert (https://www.instagram.com/ivex.online/), met hoogwaardige materialen om optimale bescherming te garanderen. De verzendprijs dekt zowel de kosten van de professionele verpakking als het transport zelf.
De verzending gebeurt via Correos, GLS of NACEX met tracking. Internationaal verzenden mogelijk.

------------------------------------------------------------------

Dit doek toont een sereen herfstlandschap met op de voorgrond een rivier of kleine meer, omgeven door hoge robuuste bomen. De scène straalt een intense rust, stilte en verstilling uit, alsof de natuur even stil staat in een moment van absolute kalmte. De overvloed aan oker-, roodoranje-, gouden- en groenachtige tinten geeft de compositie een warme atmosfeer, terwijl het water het omringende landschap zacht weerspiegelt en diepte aan het landschap toevoegt.

Aan de rechterzijde steken verschillende bomen met hoge, stevige stammen omhoog en nemen een prominente positie in. De dichtsbijzijnde boom heeft een brede, donkere stam, licht schuin, die omhoog rijst tot tussen de bovenste takken verdwijnt. Naast hem brengen andere, lichtere stammen geleidelijk tinten geelachtig en groenig over die lijken te passen bij het licht dat door de begroeiing schijnt.

De takken strekken zich uit van rechts naar het midden en de bovenlinker hoek, en vormen zo een natuurlijk natuurlijke boog boven het water. Hun lange, delicate lijnen organiseren visueel de compositie en leiden de blik ver de verte in. De bladeren, weergegeven in een brede variëteit van rood, oranje, kopertinten en bruin, kondigen duidelijk de komst van de herfst aan.

Sommige takken dalen af tot nabij het wateroppervlak, wat een gevoel van nabijheid en beweging geeft. De kleine roodachtige blaadjes lijken voor het landschap te drijven en vormen een lichte voorgrond die contrasteert met de stevigheid van de grote stammen. Deze opstelling geeft de indruk dat de toeschouwer de scène bekijkt vanuit onder de kroon van een boom.

De oever rechts lijkt bedekt met een dikke tapijt van vallende bladeren. De gouden, okergele en bruine tinten transformeren de aarde in een warme en heldere oppervlakte die geleidelijk naar het water afloopt. Tussen de bladeren steken wortels, stenen en kleine gebieden begroeiing uit die het terrein verrijken en zijn uiterlijk van de natuur versterken.

Verschillende rotsen in violette, grijze en rozerode tinten markeren de ontmoeting tussen de oever en het water. Hun schikking in trappen vorm zorgt voor een soepele overgang naar de rivier en leidt de blik naar het centrale deel van de scène. Deze stenen introduceren stevige vormen in contrast met de vloeibaarheid van het water en de lichtheid van de bladeren.

Het water vult een groot deel van de onderste linkerhelft en bevindt zich in rustige, bijna stille toestand. Het oppervlak weerspiegelt de stammen, de kruin en de helderheid van de hemel, terwijl de vormen zacht gemengd lijken. De gedempte groenen, grijstinten, beige en bruin mengen zich in het reflectiegebied, wat diepte en een verfijnde continuïteit creëert tussen de echte landschap en zijn weer spiegeling op het water.

Aan de overkant strekt zich een smalle strook land uit met zacht licht, vergezeld door slanke bomen en laaggroei. Dit gebied markeert de grens van het water en leidt de blik naar de achtergrond. De gele en gouden tinten van de oever contrasteren met de groen-grijzigende bomen in de verte, wat wijst op een zacht, gedempt licht.

Verderop zijn een kleine heuvel en talrijke bosgolven die geleidelijk in de verte vervagen. Hun kleuren zijn meer gedempt en blauwer, wat een gevoel van atmosferische diepte creëert. De achtergrond lijkt bedekt te zijn met een lichte nevel die de contouren verzacht en het rustige, contemplatieve karakter van het landschap versterkt.

De lucht is nauwelijks zichtbaar tussen takken en kruinen, maar haar heldere licht verlicht de hele omgeving. Het licht lijkt te komen van een bewolkte dag of een vroege ochtend, wanneer de zon nog geen duidelijke schaduwen werpt. Deze uniforme verlichting laat de rijkdom van de herfstkleuren zien zonder de serene algemene sfeer van de scène te verstoren.

Het ontbreken van menselijke figuren maakt van deze plek een natuurlijke toevlucht, verwijderd van lawaai en dagelijkse activiteit. Alles lijkt in rust te blijven: de takken, het water en de vallende bladeren. Toch herinneren de veranderende kleuren eraan dat het landschap in volle transformatie verkeert en dat de herfst langzaam voortschrijdt over het bos.

Al met al biedt het werk een harmonische en poëtische visie van een herfstlandschap langs het water, waarin grote bomen, roodachtige takken, gouden bladeren en de reflecties een scène vormen vol sereniteit. De compositie nodigt uit tot stilstand en contemplatie van de schoonheid van een stille natuur, gekenmerkt door de tijdsverloop en de transformatie van de seizoenen. Het resultaat is een intiem, meeslepend en diep evocerend landschap.