Giovanni Greco (1953) - Spazio dimensionale





€ 15 | ||
|---|---|---|
€ 10 | ||
€ 1 |
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 144879 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Giovanni Greco (1953) maakte het originele mixedmediawerk ‘Spazio dimensionale’ in 2024; het meet 50 × 50 cm en is met de hand gesigneerd.
Beschrijving van de verkoper
Giovanni Greco (geb. 1953, Catania) [Italië]
Acrylverf op doek
Handtekening van de kunstenaar op voor- en achterkant;
Certificaat van echtheid van de kunstenaar
GOVANNI GRECO werd geboren in Catania, de stad waar hij woont en werkt. Na onafgemaakte biologiestudies en verdere studies in de beeldende kunst, schreef hij zich in aan de Scuola del Nudi in Catania en begon in 1980 aan zijn schildercarrière, beïnvloed door Magritte en later De Chirico, waar het mogelijk was twee schijnbaar tegenstrijdige lagen — droom en objectieve realiteit — op te lossen in een soort absolute realiteit.
In het hart van zijn onderzoek zit een sterke drang om de grote existentiële dilemma’s en de relatie tussen zichzelf en de wereld te doorgronden, met de bedoeling om het soms onzegbare „gedachte” te interpreteren als een middel om nieuw licht te werpen op de fundamentele problemen waar onze geesten voortdurend proberen van los te komen, met visuele chantage als middel, de afpersing van de ziel. Later trok hij zich terug naar de metafysische schilderkunst, en vooral naar de werken van G. De Chirico, niet zozeer vanwege zijn stilistische keuzes maar vanwege zijn diepgaande interesse, uitgedrukt in compositieve soliditeit; voorwerpen, figuren en ruimte zelf worden krachtige massa’s gecreëerd door donkere, zachte chromatische volumes in een context waar tijd stil lijkt te staan en de onderwerpen tussen metafysische beïnvloeding en neoclassicistische verwijzingen uit het verleden hangen, door de tijd geschud, in een onbekende wereld.
Het is de wereld van “èndonèxò”, een term bedacht door de kunstenaar – (éndon-éxò) waarbij de blik duidelijk naar zichzelf en naar de dingen is gericht maar tegelijkertijd zijn verlangen weerspiegelt om zijn schilderkunst dichter bij de ervaring van de toeschouwer te brengen, zodat het uit de diepten van de ziel opstijgt en gaandeweg, met nieuwe donkere krachten, de heldere en eenvoudige ruimtes van de rede vervangt.
Giovanni Greco (geb. 1953, Catania) [Italië]
Acrylverf op doek
Handtekening van de kunstenaar op voor- en achterkant;
Certificaat van echtheid van de kunstenaar
GOVANNI GRECO werd geboren in Catania, de stad waar hij woont en werkt. Na onafgemaakte biologiestudies en verdere studies in de beeldende kunst, schreef hij zich in aan de Scuola del Nudi in Catania en begon in 1980 aan zijn schildercarrière, beïnvloed door Magritte en later De Chirico, waar het mogelijk was twee schijnbaar tegenstrijdige lagen — droom en objectieve realiteit — op te lossen in een soort absolute realiteit.
In het hart van zijn onderzoek zit een sterke drang om de grote existentiële dilemma’s en de relatie tussen zichzelf en de wereld te doorgronden, met de bedoeling om het soms onzegbare „gedachte” te interpreteren als een middel om nieuw licht te werpen op de fundamentele problemen waar onze geesten voortdurend proberen van los te komen, met visuele chantage als middel, de afpersing van de ziel. Later trok hij zich terug naar de metafysische schilderkunst, en vooral naar de werken van G. De Chirico, niet zozeer vanwege zijn stilistische keuzes maar vanwege zijn diepgaande interesse, uitgedrukt in compositieve soliditeit; voorwerpen, figuren en ruimte zelf worden krachtige massa’s gecreëerd door donkere, zachte chromatische volumes in een context waar tijd stil lijkt te staan en de onderwerpen tussen metafysische beïnvloeding en neoclassicistische verwijzingen uit het verleden hangen, door de tijd geschud, in een onbekende wereld.
Het is de wereld van “èndonèxò”, een term bedacht door de kunstenaar – (éndon-éxò) waarbij de blik duidelijk naar zichzelf en naar de dingen is gericht maar tegelijkertijd zijn verlangen weerspiegelt om zijn schilderkunst dichter bij de ervaring van de toeschouwer te brengen, zodat het uit de diepten van de ziel opstijgt en gaandeweg, met nieuwe donkere krachten, de heldere en eenvoudige ruimtes van de rede vervangt.

