Reinata Sadimba (1945) - A Relaxada

Techniek: Keramiekbeeldhouwen
Afmeting: 18x18
Titel: De Ontspannen

In perfecte staat

In Reinata Sadimba’s werk definieert een essentiële voltooiing: er bestaat geen portret, maar eerder de voornaamste subjectiviteit die voortkomt uit een stylisering die doelbewust is. Zo observeren we in het werk de ogen, de mond, de oren en de neusgaten, die worden geëtaleerd door incisies en scheurtjes, waardoor het lijkt alsof expressies worden herhaald die verwijzen naar de interioriteit die waarneembaar is in haar beeldhouwkunst, alsof Reinata met ogen dicht houtsnijdt, of, anders gezegd, alsof ze een visie heeft die verankerd is in een blinde punt en verspreid door haar handen terwijl ze tast om vorm aan de klei te geven, een figuur werkend op een voorbeeldige wijze terug te brengen die de schoonheid van sereniteit uitdrukt.

Verzonden in een houten doos en beschermd met bubbeltjesplastic en piepschuim

Biografie
Reinata Sadimba ComIH (Mueda, 1945) is een Mozambikaanse keramiste die haar werk heeft tentoongesteld bij verschillende kunstinstellingen over de hele wereld.

Carrière
Reinata ontving een traditionele opleiding van de Makonde-stam die het maken van gebruiksvoorwerpen van klei omvatte. Ze leerde de keramiekkunst van haar moeder, eerst om haar familie te voeden nadat ze haar vader op jonge leeftijd verloor en later omdat klei haar in staat stelde 'dingen te zeggen die ze niet op een andere manier kon vertellen'. Het werk van Reinata wordt sterk bepaald door haar persoonlijke ervaringen. Getrouwd op jonge leeftijd en twee keer gescheiden, kreeg ze acht kinderen, waarvan er maar één overleefde. Ze heeft een gezette kop, volgens de Makonde-tradities. Tijdens het scheppen maakte ze deel uit van de Mozambikaanse Bevrijdingsfront (FRELIMO), een gewapende strijd tegen de Portugese koloniale regering die begon in 1964 voor de bevrijding van het land, wat leidde tot onafhankelijkheid in 1974.
In 1975, na scheiding en het verlaten van een abusieve relatie, veranderde Reinata haar werk radicale en begon ze eigen versieringen aan haar stukken toe te voegen.
In de jaren 80 van de vorige eeuw werkte ze mee aan een rurale project met een paar Zwitsers die vlak bij Mueda waren gaan wonen. Deze samenwerking gaf haar kunst meer zichtbaarheid. Echter, na de Mozambikaanse Burgeroorlog (1976-1992), emigreerde ze met haar enige zoon naar Dar es Salaam, Tanzania, waar ze bij haar zus Josefina woonde. Hier begon ze te exposeren in kleine kunstgalerijen en ambachtelijke markten. De voortdurende steun van het Zwitserse vriendenpaar stelde haar in staat economisch stabiel te worden om naar haar eigen esthetiek en verbeeldingskracht te creëren. Die steun aan creatie drijft haar kunst, waardoor ze nieuwe technieken en kookwijzen kon ontwikkelen. Haar verblijf in Tanzania hielp haar een esthetiek en voorstelling van het menselijk lichaam te ontwikkelen, levende en doordringende vormen scheppend, totdat ze haar eigen universum creëerde.
In 1992 keerde ze terug naar Mozambique en vestigde ze zich in Maputo. Hier kreeg ze veel steun van Augusto Cabral, de toenmalige Directeur van het Museum van Natuurgeschiedenis van Mozambique, en vestigde ze haar atelier in het museum zelf. In 1998 werd er in het museum een hele week gewijd aan onderwijs over traditionele keramiek, waarin Reinata’s werk werd uitgelicht.
In haar stukken gebruikt Reinata klei, vanwege haar kneedbaarheid, en wit kalksteen en grafiet, wat haar een groene tint geeft die kenmerkend is voor haar oeuvre. Ze maakt kruiken, potten en ketels en andere soorten stukken met antropomorfe vormen, met lijf en gezicht en met littekens of culturele markeringen van de Makonde-stam. Haar werken dragen meerdere onderliggende boodschappen: “twee kruiken komen uit een kruik, in een pot hercreëert de slang of nyoka het leven en de dood die een persoon omringen, de potten hebben meerdere bekken en benen en de figuren die meestal zonder seks lijken, poepen”. De figuren die ze creëert zijn verbonden met de verhalen en legenden van haar provincie.