Alessandro Padovan (1983) - 3D BERNARD AUBERTIN NEW! (con teca plexiglass)

Het werk ontspringt uit een ideaal dialoog met het onderzoek van Bernard Aubertin, kunstenaar van het Nouveau Réalisme die rood, herhaling en materie tot centrale elementen van zijn poëtiek heeft gemaakt. In zijn werken wordt de serialiteit van eenvoudige en alledaagse elementen een taal die spanning, energie, vernietiging en transformatie kan oproepen.

In dit werk wordt de traditie echter herinterpreteerd door een element dat kenmerkend is voor mijn onderzoek: de schroef.

In plaats van de nagels die Aubertin gebruikte, gebruik ik honderden schroeven, volgens een precieze geometrische structuur op het rode oppervlak. De schroef, normaal geassocieerd met assemblage, constructie en mechanica, wordt hier omvormd tot een autonoom artistiek element. Zijn herhaling genereert een driedimensionale oppervlakte waarin licht, schaduw en diepte voortdurend de perceptie van het werk veranderen.

Het rood omhult de compositie als een oppervlak vol energie, terwijl de schroeven uit het vlak omhoog rijzen en een soort visuele vibratie creëren. Vanaf een frontale kijk lijkt de compositie ordelijk en minimaal; wanneer men haar zijwaarts observeert, komt haar ware driedimensionale en materiële aard naar voren.

Het werk is niet bedoeld als een eenvoudige citatie van Aubertin, maar als een hedendaagse herinterpretatie van zijn taal, door het nagel te vervangen door de schroef en een industrieel voorwerp om te vormen tot een artistiek teken.

De schroef wordt zo een symbool van bouw en vernietiging tegelijk: wat normaal gesproken dient om te verbinden en vast te zetten wordt gebruikt om een onrustig, intens en diep materieel oppervlak te creëren.

Het is precies in dit contrast tussen orde en spanning, constructie en vernietiging, tweedimensionaliteit en driedimensionaliteit dat de identiteit van het werk ontstaat.

Werk van de kunstenaar Alessandro Padovan, wereldwijd beroemd om zijn Screw Art-techniek.
Het werk is verfraaid met een plexiglazen vitrine.

De doorzichtige vitrine isolereert en beschermt, waardoor het werk een hedendaags erfgoed wordt.

De werken van deze hedendaagse kunstenaar passen in de sporen van Pop Art, Screw Art, conceptuele kunst en urbane kunst, en roepen in visuele taal en culturele impact op het werk op van grote namen zoals Andy Warhol, Jean-Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, kev munday invader, murakami en Damien Hirst.
Tegelijkertijd dialogeert het artistieke onderzoek met het imaginaire van luxe, iconische mode en werelddesign, en roept symbolen en merken op die wereldwijd herkend worden als Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari Porsche Lamborghini.
De werken zijn geen reproducties of officiële samenwerkingen met genoemde kunstenaars of merken, maar originele creaties, gemaakt met een persoonlijke stijl die een kritiek en een herlezing van consumentisme, de symbolische waarde van het merk en kunst als hedendaags cultureel object weerspiegelt.
Deze aanpak maakt de werken bijzonder gewaardeerd door verzamelaars en liefhebbers van hedendaagse kunst, luxe Pop Art, conceptuele street art en kunst geïnspireerd door grote iconische merken, terwijl ze toch een sterke autonome artistieke identiteit behouden.