Alfonso Grassi (1918-2002) - Volto di Vecchio

Alfonso Grassi (Solofra, 3 juni 1918 – Salerno, 7 februari 2002)

Olie op doek met handtekening in potlood van de kunstenaar onderaan rechts.
Buitemaat lijst: cm. 60,5 x 68,5 x h. 8
Doekmaat: 40 x 40
Het Certificaat van Garantie uit 1978, opgenomen bij de verkoop, behoort tot Galleria d’Arte Balsamo Bruno -Fiuggi-.
Op de achterzijde van het doek staat de vermelding “da me dipinto Alfonso Grassi”
Het gewicht van het schilderij ligt in totaal rond de 5 kg.

Het werk zal goed verpakt worden met bubbelfolies rondom alle zijden en versterkt karton.
De verzending binnen Italië geschiedt met een verzekerd standaardpakket.
Voor Europese verzending geldt een standaard International Delivery-pakket.
Voor verzending buiten Europa is er een verzekerd “FedEx” Express-optie.
KEY: DE DOOR RECHTSPLEGING BELASTINGEN ZIJN UITGESLOTEN EN VERKOPER/ACQUIRENT VERANTWOORDELIJKHEID.

Alfonso Grassi was een van de belangrijkste Italiaanse figuratieve schilders en portretschilders van de twintigste eeuw. Hij verbond zijn kunst onlosmakelijk met de klassieke traditie en het realisme, en verdiende een stevige reputatie zowel in Italië als in het buitenland.

Vanaf jonge leeftijd toonde hij een buitengewoon talent voor tekenkunst: men vertelt dat hij op slechts negen jaar oud zijn eerste doek schilderde met olijfolie als verfmedium om de pigmenten te mengen.
Hij schreef zich in bij de Accademia delle Belle Arti di Napoli, waar hij in 1940 slaagde. Tijdens de studie mocht hij zich onderdompelen in de lessen van reuzen uit de Napolitaanse schilderkunst en beeldhouwkunst van die tijd, waaronder Vincenzo Gemito, Vincenzo Caprile, Vincenzo Irolli en Emilio Notte.
Kort na het diploma werd hij opgeroepen voor de oorlogse inzet. Hij vocht aan het Franse front, in Albanië en in Griekenland, waar hij gewond raakte aan een arm.
Teruggekeerd bij het schilderen werd hij de favoriete leerling van Giorgio de Chirico en smierde hij diepe vriendschappen aan met andere grote meesters van het realisme en de “geschoolde schilderkunst” zoals Pietro Annigoni en Gregorio Sciltian. In 1982 ontving hij een belangrijke internationale erkenning, door de Europese schilderkunstprijs “Lorenzo il Magnifico” te winnen.
Grassi onderscheidde zich door een solide techniek en een meesterlijk gebruik van kleur en clair-obscur.
Hij is herinnerd als een van de laatste schilders die vaak bij kaarslicht in zijn atelier schilderde, grondig studerend naar Caravaggio’s cromatica en luministische lessen en naar Francesco Guarini.

Zijn favoriete onderwerpen omvatten:
• De “oude mensen”: Uitzonderlijke portretten van ouderen, boeren, monniken of pijp rookers, gekenmerkt door gezichten getekend door de tijd die een diepe psychologische en existentiële waardigheid uitdrukten.
• Landelijke taferelen en landschappen: momentopnamen uit het dagelijkse leven in het zuiden van Italië, stillevens, dieren en markten.

Dankzij zijn unieke technische bekwaamheid werd Grassi de officiële portretschilder van enkele van de belangrijkste historische, politieke en religieuze figuren van de twintigste eeuw, waaronder:
• Paus Johannes Paulus II
• Sandro Pertini (toen President van de Republiek)
• Giulio Andreotti
• Giorgio de Chirico

Alfonso Grassi overleed in Salerno in 2002. Tegenwoordig zijn zijn werken te zien in belangrijke musea – waaronder de Galleria degli Uffizi in Firenze (die een van zijn Zelfportretten bewaart) en de Pinacoteca Provinciale di Avellino – en blijven ze verkocht worden via belangrijke kunstveilingen. Ter nagedachtenis aan hem heeft zijn dochter Raffaella de International Art Academy Alfonso Grassi in Salerno opgericht.