Rodolfo Guzzoni - le cose non dette, l'affidamento 18

In “Le cose non dette, l’affidamento”, het blad wordt teruggehaald, opnieuw geopend en uitgerold. De plooien blijven als sporen van wat is vastgehouden, terwijl in het midden een kleine gekreukelde zone blijft bestaan: de kern waarin het meest intieme en onverzettelijke deel van het niet-gesproken is geconcentreerd.

“Le cose non dette” maken het onuitgesproken zichtbaar; “Le cose non dette, l’affidamento” transformeren wat was vastgehouden in iets dat aan het oog van de ander wordt overhandigd.

Het vertrouwen is de overgang van geslotenheid naar openheid: wat voorheen werd vastgehouden en achtergelaten, wordt nu teruggehaald, opnieuw geopend en aan het oog van de ander overhandigd. Het is nog niet het uitgesproken woord, maar het gebaar dat eraan voorafgaat: de bereidheid om toe te laten wat er van binnenuit is gebleven eindelijk gedeeld te kunnen worden. Het kleine gekreukelde kern die in het midden van het blad aanwezig blijft, wordt zo wat toevertrouwd: het meest intieme deel van het niet-gesproken, dat niet wordt gewist noch opgelost, maar overhandigd.

*tutte le opere sono realizzate partendo dalla tela bianca senza alcun supporto digitale*

De werken van Rodolfo Guzzoni, afgestudeerd aan de Accademia di Belle Arti di Brera, zijn opgenomen in privécollecties over de hele wereld.